Αναδημοσιεύουμε- μεταφρασμένο άρθρο της εφημερίδα Granma (11/4) οργάνου της Κ.Ε του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας

Η καπιταλιστική κουλτούρα των ανθρώπινων αποβλήτων σε περιόδους πανδημίας

Οι πολύ πλούσιοι αυτού του κόσμου είναι προστατευμένοι, προστατευμένοι πίσω από χάλυβα και φράγματα από σκυρόδεμα, σε δεξαμενές εξοπλισμένες με όλους τους πόρους, όχι μόνο για να επιβιώσουν αλλά για να φέρουν μια άνετη επιβίωση.

Εν τω μεταξύ, στο Λας Βέγκας, , οι άστεγοι ήταν σε καραντίνα σε εξωτερικό χώρο στάθμευσης, ενώ τα ξενοδοχεία παραμένουν κενά. Αυτό συμβαίνει στη Νεβάδα, ένα από τα πλουσιότερα μέρη στον κόσμο.

Η κουλτούρα της απόρριψης και του αποκλεισμού λειτουργεί αμείλικτα στον καπιταλισμό.

Σε αυτές τις ημέρες κρίσης έχουμε δει παγκόσμιους ηγέτες και προσωπικότητες από την πολιτική και την οικονομία να υπολογίζουν, με απόλυτη ψυχρότητα, πόσοι θα πρέπει να πεθάνουν, ποιος θα πρέπει να πεθάνει και πώς πρέπει να πεθάνουν. Η ασθένεια δεν πιστεύει σε πλούσιους και φτωχούς, είναι αλήθεια, αλλά ποιος έχει τις χειρότερες πιθανότητες επιβίωσης;

Τα πρόσφατα στοιχεία της Wall Street αναφέρουν ότι το ποσοστό φτώχειας στις ΗΠΑ. θα είναι 14,6%, ενώ η ακραία φτώχεια συγκεντρώνεται σε γειτονιές με ποσοστό άνω του 40%.

Ο Συνασπισμός για τους Άστεγους αριθμεί 63.840 άστεγους στη Νέα Υόρκη. Ποιος φροντίζει τους;

Τι θα συμβεί στους περισσότερους από 55.000 άστεγους στο Λος Άντζελες και στους άστεγους στην Skid Row, μια παραγκούπολη που εκτείνεται σε πολλά τετράγωνα στο νότιο-κεντρικό τμήμα της πόλης;

Τι θα συμβεί στο 62,4% του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, στην πόλη Escobares, στο Τέξας, με ποσοστό 35% από το McAllen, το Τέξας ή το Fresno της Καλιφόρνια;

Το δόγμα της απόρριψης, της έλλειψης αλληλεγγύης, χαρακτηριστικό ενός συστήματος όπου ο άνθρωπος είναι απλά ένα άλλο εμπόρευμα. Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να επιλέξουν: ο κόσμος κατά τη διάρκεια και μετά την επιδημία covid-19 δεν μπορεί να παραμείνει ο ίδιος.