Τι είναι τελικά αυτό που σκοτώνει;

Σφοδρό κύμα κακοκαιρίας πλήττει τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, κάτι βεβαίως που δεν είναι ασυνήθιστο για αυτή την εποχή του χειμώνα. Ωστόσο για άλλη μια φορά, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, πεθαίνουν άνθρωποι από το κρύο. Εν έτει 2017, με τα τεράστια επιτεύγματα της ανθρωπότητας, που έχει λύσει πολύ πιο πολύπλοκα ζητήματα, ήδη σε ανατολική και δυτική Ευρώπη έχουν πεθάνει πάνω από 70 άνθρωποι. Βεβαίως αυτό που σκοτώνει δεν αυτό καθαυτό το κρύο, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι που μένουν εκτεθειμένοι σε αυτό, συνήθως άστεγοι και απόκληροι της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Το φαινόμενο αυτό, οι παγωμένες ανθρώπινες υπάρξεις, που είτε βρίσκονται αμέσως είτε μήνες μετά, όταν λιώνουν τα χιόνια, έχει πολλαπλασιαστεί μετά την καπιταλιστική παλινόρθωση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι νεκροί άστεγοι είναι στην Πολωνία (πάνω από 50), στην Τσεχία, στη Ρουμανία και άλλες χώρες. Σε όλες αυτές τις χώρες, όσο υπήρχε σοσιαλισμός, παρά τις αδυναμίες και τα προβλήματα, υπήρχε κρατική φροντίδα και το φαινόμενο άνθρωποι να μένουν στο δρόμο ήταν πολύ περιορισμένο, ενώ τις πιο κρύες νύχτες του χειμώνα, με θερμοκρασίες κάτω από 20 βαθμούς (όπως αυτές που βλέπουμε στην Πολωνία), υπήρχε ειδική υπηρεσία και η κατάλληλη υποδομή ώστε ούτε ένας άνθρωπος να μη βρίσκεται εκτεθειμένος στο κρύο. Και βεβαίως αυτά που πρωτίστως υπήρχαν στις σοσιαλιστικές χώρες ήταν η εξασφάλιση στέγης και εργασίας για όλους, οι κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες ώστε να αντιμετωπίζονται οι όποιες συνέπειες από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Και αυτό το στοιχείο αποδεικνύει την ανωτερότητα του σοσιαλισμού, και η σύγκριση με τη σημερινή καπιταλιστική πραγματικότητα σε όλες αυτές τις χώρες είναι συντριπτική υπέρ του πρώτου.

Προηγούμενο άρθρο

Φταίει τελικά το φαινόμενο;

Επόμενο άρθρο

Μια συζήτηση από τα παλιά