Εμφυτεύματα...

Με διθυράμβους κυκλοφόρησε η είδηση ότι η εταιρεία του Ιλον Μασκ τοποθέτησε τσιπάκι (εμφύτευμα) σε ανθρώπινο εγκέφαλο. Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά, αφού ήδη «τρέχουν» τέτοια project από ομίλους της βιοτεχνολογίας. Η εξέλιξη παρουσιάζεται μάλιστα ως «πολλά υποσχόμενη» για να βοηθηθούν άτομα με αναπηρία, καθώς φαίνεται ότι μπορεί να ανακτάται μια σχετικά καλύτερη κινητικότητα μέσω της διέγερσης νευρώνων. Οι προτεραιότητές τους όμως δεν είναι ...αλτρουιστικές. Δεν τους πήρε ο πόνος για τα άτομα με αναπηρία, που ακόμα κι αν ωφελούνται από τη νέα τεχνολογία, θα πρέπει να τη χρυσοπληρώσουν, όπως γίνεται με κάθε σύγχρονο επίτευγμα που είναι για λίγους. Ο ίδιος ο Μασκ κατέθεσε τη φιλοδοξία του να ...προσφέρει το τσιπάκι για την καλύτερη διασύνδεση ανθρώπων με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και την «αποφυγή κινδύνων» από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Σε μια εικόνα από το μέλλον, στο πλαίσιο της συζήτησης που έχει ήδη ανοίξει για τις χρήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης και το λεγόμενο «ίντερνετ των πραγμάτων», προτείνει τη διασύνδεση ανθρώπων και μηχανών, με το επιχείρημα μάλιστα ότι μόνο αν ο άνθρωπος γίνει «προέκταση» της μηχανής θα διασφαλίσει τη δουλειά του και θα αποσοβήσει κινδύνους που προκύπτουν από τη ραγδαία εισαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην παραγωγή.

Οι εργαζόμενοι βέβαια έχουν μεγάλη πείρα για το πώς μετατρέπονται σε εργαλείο έντασης της εκμετάλλευσης και της καταστολής σημαντικά τεχνολογικά επιτεύγματα που βρίσκονται στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων και των αστικών κρατών. Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από τεράστιες αποθήκες, όπου εργάτες με «προσθετικά άκρα» σκανάρουν προϊόντα στους δαιδαλώδεις διαδρόμους, απογειώνοντας την παραγωγικότητα, επομένως και τα κέρδη του ομίλου, μέσα από πρωτοφανή εντατικοποίηση της δουλειάς. Ο Μασκ και άλλοι ισχυρίζονται ότι τέτοιες εργασίες θα γίνονται στο εξής ακόμα και με τα ...μάτια, κάνοντας το κεφάλαιο να τρίβει τα χέρια του, την ώρα που η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μείωση του χρόνου εργασίας, ποιοτικότερο ελεύθερο χρόνο και γενικά για την ευημερία των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Επιβεβαιώνεται λοιπόν κι εδώ ο «σιδερένιος νόμος»: Καπιταλιστική παραγωγή και ανάπτυξη της παραγωγικότητας με ορμητική εισαγωγή της τεχνολογίας σημαίνει περισσότερα κέρδη για μια χούφτα εκμεταλλευτές και περισσότερη εκμετάλλευση για την κοινωνική πλειοψηφία.

Προηγούμενο άρθρο

Παλαιστίνη: «Στο χείλος της αβύσσου»

Επόμενο άρθρο

Δεσμεύσεις μεγαλύτερης εμπλοκής