«Ευκαιρίες» και κίνδυνοι

«Ευκαιρίες» και «κινδύνους» βλέπουν τα αστικά επιτελεία την επομένη της ενεργειακής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, που αναβαθμίζει την Ελλάδα στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς και τη μετατρέπει σε πύλη εισόδου του πανάκριβου αμερικανικού LNG στην ευρωπαϊκή αγορά, που σχεδιάζει να απεξαρτηθεί από το ρώσικο αέριο μέχρι το 2028.

Μόνο που οι «ευκαιρίες» και οι «κίνδυνοι» δεν αφορούν το ίδιο την αστική τάξη και τον λαό. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει...

Οι μεγάλοι ενεργειακοί (και όχι μόνο) όμιλοι και οι εφοπλιστές παίρνουν τις «ευκαιρίες» για νέα κέρδη, ενώ ο λαός φορτώνεται τους μεγάλους κινδύνους από τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικά σχέδια και ανταγωνισμούς, που γίνονται πιο απειλητικοί για τα λαϊκά συμφέροντα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Η ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στη σύγκρουση των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με τη Ρωσία μεγαλώνει. Ο αναβαθμισμένος ρόλος της στον ενεργειακό εφοδιασμό της ΕΕ και τις εξαγωγές του αμερικανικού LNG την καθιστά στρατιωτικό στόχο «πρώτης γραμμής» για τα αντίπαλα στο ΝΑΤΟ ιμπεριαλιστικά κέντρα, όπως η Ρωσία.

Ταυτόχρονα, οι ενεργειακές συμφωνίες οξύνουν τις αντιθέσεις ΗΠΑ - ΕΕ για το «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας» εξαιτίας της ακριβότερης Ενέργειας από το αμερικάνικο LNG. Η αντιφατικότητα στις σχέσεις των ΝΑΤΟικών συμμάχων και η πίεση που ασκεί στην οικονομία της ΕΕ η σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα είναι θρυαλλίδα εξελίξεων.

Ο ρόλος «γεφυροποιού» που εμφανίζεται να διεκδικεί η Ελλάδα, με τις συμφωνίες για την Ενέργεια, τη βάζουν πιο βαθιά στη δίνη συμφερόντων που συγκρούονται. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγα 24ωρα μετά το ενεργειακό συνέδριο στην Αθήνα, η Γερμανία επέρριψε την ευθύνη στην Ουκρανία για την καταστροφή του «Nord Stream 2» το 2022, που επιτάχυνε τη στροφή από το ρώσικο αέριο.

Στον νέο ενεργειακό χάρτη που χαράσσει ο κάθετος διάδρομος, η Ουκρανία θα αποτελέσει μελλοντικά αποθήκη για το αμερικανικό LNG που θα διοχετεύεται στην ευρωπαϊκή αγορά και θα φτάνει εκεί με αγωγούς από την Ελλάδα. Αυτό αποτελεί και θέμα της ατζέντας κατά την επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα, που προγραμματίζεται για το τέλος της εβδομάδας.

Τέλος, όλο και πιο ανοιχτά ομολογείται ότι για να προχωρήσει αυτός ο ενεργειακός σχεδιασμός, προϋπόθεση είναι να επιταχυνθούν οι διευθετήσεις που περιγράφει ο ΝΑΤΟικός «οδικός χάρτης» για όλη την περιοχή της Ανατ. Μεσογείου και στα Ελληνοτουρκικά.

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ρίχνουν «τροχιοδεικτικές βολές» ότι η ΝΑΤΟική Τουρκία δεν μπορεί να μείνει έξω από αυτά τα σχέδια, για τον επιπλέον λόγο ότι διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο σταθμών αποθήκευσης υγροποιημένου αερίου και μπορεί να αποτελέσει κόμβο αγωγών προς την Ευρώπη από χώρες της Ανατ. Μεσογείου που παράγουν αέριο και είναι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ.

Γερμανός αξιωματούχος δικαιολογούσε την πώληση Eurofighter στην Τουρκία με το επιχείρημα ότι πρωτεύουν η ΝΑΤΟική συνοχή και η «συλλογική άμυνα» της ευρωατλαντικής συμμαχίας, ενώ Αμερικανοί υπουργοί που συμμετείχαν στο συνέδριο της Αθήνας έλεγαν με νόημα ότι η Ενέργεια μπορεί να γίνει όχημα για καλύτερες σχέσεις μεταξύ γειτόνων, δείχνοντας προς τη συνεκμετάλλευση.

Αλλά και ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ, Πάιατ, εμφάνιζε ως «πρότυπο» για μελλοντικές διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά τη συμφωνία Λιβάνου - Ισραήλ για τον καθορισμό ΑΟΖ, που επέβαλαν τα αμερικανικά μονοπώλια με αποκλειστικό κριτήριο την άμεση εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Μια συμφωνία που καθόλου δεν εμποδίζει το Ισραήλ να βομβαρδίζει τον Λίβανο ακόμα και σήμερα!

Κανέναν λόγο δεν έχει ο λαός να πανηγυρίζει μαζί με την αστική τάξη για τις συμφωνίες που αναβαθμίζουν τα συμφέροντα και τις προοπτικές της κερδοφορίας της. Να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση - σημαιοφόρο των ευρωατλαντικών ενεργειακών σχεδιασμών και στα άλλα κόμματα που της παρέχουν στήριξη. Με τον αγώνα του να ανοίξει τον δρόμο για απεμπλοκή από αυτούς, ώστε να αξιοποιηθούν ο φυσικός πλούτος και οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας για την κάλυψη των δικών του αναγκών.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τρίτη 11 Νοέμβρη 2025

Προηγούμενο άρθρο

Με τη φλόγα του Νοέμβρη

Επόμενο άρθρο

Το νερό ως εμπόρευμα