Διαθέσιμο είναι από την Παρασκευή 24 Απρίλη το ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής στο κανάλι της ΚΝΕ στο YouTube. Πρόκειται για μια δουλειά που δεν περιορίζεται σε μια τυπική ιστορική αναδρομή, αλλά επιχειρεί να αποδώσει με ζωντανό και άμεσο τρόπο το βάρος και το περιεχόμενο της θυσίας της Πρωτομαγιάς το... Περισσότερα
Για τους προϋπολογισμούς των Δήμων: Οι απαιτήσεις της κυβέρνησης και το χρέος των αιρετών
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Την περίοδο αυτή, τα Δημοτικά Συμβούλια και στην Ημαθία, όπως και σε ολόκληρη τη χώρα καλούνται να ψηφίσουν τους νέους προϋπολογισμούς τους, για το 2014.Τα πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα, σημαδεύονται από την μια από τις απαιτήσεις της κυβέρνησης και της τρόικα, που είναι σε αντιλαϊκή κατεύθυνση και από την άλλης από ανάγκες της κοινωνίας, των πολλών που βρίσκονται μετά από την εφαρμογή της πολύχρονης βάρβαρης πολιτικής στα όρια τους.Οι κατευθύνσεις της κυβέρνησης έχουν έγκαιρα δοθεί:
Στις 31 Ιούλη 2013 οι υπουργοί Οικονομικών κι Εσωτερικών υπέγραψαν κοινή απόφαση τιτλοφορούμενη ως «Παροχή οδηγιών για την κατάρτιση των προϋπολογισμών των δήμων έτους 2014» και μια σειρά δημοτικές αρχές την ακολούθησαν ωσάν ...ευαγγέλιο. Οι κυβερνώντες όρισαν ένα καθ' όλα σφιχτό «κουστουμάκι», ξεκαθαρίζοντας ότι «ο προϋπολογισμός καταρτίζεται και υποβάλλεται ισοσκελισμένος» και με οδηγίες όπως «το σύνολο των δαπανών μη συμπεριλαμβανομένων των χρεολυσίων (...) δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των εσόδων αφαιρουμένων των εσόδων από δάνεια (...) Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις και πραγματοποιηθεί δαπάνες καθ' υπέρβασιν των εγγεγραμμένων πιστώσεων του προϋπολογισμού, τα ποσά που αναλογούν στο ύψος αυτών, καταλογίζονται σε βάρος των οργάνων που ενέκριναν ή συνέπραξαν στην εκτέλεση της δαπάνης».
Εδώ εισβάλλει κυριολεκτικά το διαβόητο «Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ», που παρακολουθεί στενά, βήμα- βήμα, την εκτέλεση των καταρτισμένων με τις τέτοιες κατευθύνσεις προϋπολογισμών των δήμων, το αν παραμένουν ταυτισμένοι με τους στόχους της περιλάλητης «δημοσιονομικής πειθαρχίας». Το «Παρατηρητήριο» προβλέπει (μετά πάροδο τριμήνου κι εφόσον υπάρχουν αποκλίσεις) να μπαίνει ο δήμος σε «πρόγραμμα υγειονομικής εξυγίανσης», με συνέπειες τον περιορισμό των δαπανών μόνο για τη μισθοδοσία, υποχρεωτικές μετατάξεις προσωπικού και αύξηση ιδίων εσόδων (τέλη, τοπικοί φόροι). Το εμφανιζόμενο οικονομικό έλλειμμα των δήμων (που στην πραγματικότητα οφείλεται στην ελλιπή κρατική χρηματοδότηση) θα ισοσκελίζεται με δανεισμό από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, δανεισμός που θα επιβαρύνει συνολικά τους εργαζόμενους, το λαό κάθε δήμου.
Φυσικά τα παραπάνω δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία».Τα προέβλεπε σε μεγάλο βαθμός και ο «Καλλικράτης» (και εδώ οι ευθύνες όσων των στήριζαν-εκθείαζαν είναι μεγάλες) . Σύμφωνα μ’ αυτόν η κεντρική διοίκηση αναπέμπει προϋπολογισμούς πίσω στο δημοτικό συμβούλιο αν δεν εφαρμόζονται όσα ορίζει η κυβέρνηση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η υπουργική απόφαση του Ιούλη ξεκαθαρίζει ότι οι δήμοι είναι «φορείς της γενικής κυβέρνησης», κάνοντας άλλη μια φορά σκόνη όσα παραμύθια λέγονται περί αυτοδιοίκησης και αυτοτέλειας.
Για την ύπαρξη τεχνικού προγράμματος, η κυβέρνηση ξεκαθάριζε ότι το «περιεχόμενό» του «προσδιορίζεται με γνώμονα τη δυνατότητα χρηματοδότησής του». Αρα, αν δεν εξασφαλίζονται κονδύλια (π.χ. με τέλη, φόρους ή συμπράξεις) έργα πετσοκόβονται ακόμα κι αν είναι βασικής ανάγκης για το λαό. Να σημειώσουμε εδώ ότι η ΣΑΤΑ (είναι το 1/3 της κρατικής επιχορήγησης προς τους δήμους, χρηματοδοτεί τεχνικά έργα, έργα υποδομής, επισκευές, συντηρήσεις) όριζε ότι το 2014 θα επέλθει μείωση 53%! Κι αυτό όταν σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, το 2013 σημειώθηκε ήδη μείωση 58%.
Αυτά είναι λοιπόν τα δεδομένα που ορίζουν κυβέρνηση-τρόικα. Το ερώτημα βαθύτατα πολιτικό. Τα Δημοτικά Συμβούλια, οι τοπικές Αρχές, θα «συμβιβαστούν με την μοίρα τους» ή θα αντιδράσουν; Και όταν μιλάμε αντίδραση δεν εννοούμε τις απειλές περί παραίτησης που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Τον «μπαμπούλα» του «Παρατηρητηρίου» θα τον χρησιμοποιήσουν ως άλλοθι για να «σκύψουν τον κεφάλι» ή ως πρόκληση για μαζί αγωνιστική αντίδραση των αιρετών μαζί με τον λαό της περιοχής και τους φορείς του; Το δίλλημα απλό: Με τον λαό και τις ανάγκες του ή με τις απαιτήσεις κυβέρνησης-τρόικα; Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Στο ερώτημα αυτό χρειάζονται ξεκάθαρες απαιτήσεις τόσο από τους αιρετούς, όσο και από τους φερόμενους υποψήφιους για τις προσεχείς τοπικές εκλογές! (ΦΩΤΟ αρχείου από συνεδρίαση του Δ.Σ Βέροιας)