Και πάλι για το μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Για μία ακόμη φορά στα κεντρικά ΜΜΕ αλλά και στην αντιπαράθεση μεταξύ πολιτικών κομμάτων, κυριαρχεί το ζήτημα των προσφύγων και των τρόπων αντιμετώπισης του όλου ζητήματος.

Είναι γεγονός ότι αυξάνεται συνεχώς το τελευταίο διάστημα ο αριθμός των προσφύγων που εισέρχονται στη χώρα μας, κυρίως από τη Συρία αλλά και άλλες χώρες στις οποίες εκδηλώνονται πόλεμοι και επεμβάσεις από τις «μεγάλες δυνάμεις» με προφανή στόχο την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων. Όπως αναφέρουν τα σχετικά στοιχεία του Λιμενικού Σώματος το πρώτο τρίμηνο του 2015 εισήλθαν στη χώρα μας από τα θαλάσσια σύνορά της 10.445 πρόσφυγες στη μεγάλη πλειοψηφία τους, σε σύγκριση με 2.863 το αντίστοιχο τρίμηνο του περασμένου έτους, ενώ αναμένεται να φτάσουν τις 100.000 μέσα στο 2015. Ο φράχτης του Έβρου είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση των σημείων εισόδου στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδίως στη Μυτιλήνη…

Είναι γνωστό, παρά τα παχιά λόγια των κυβερνήσεων διαχρονικά ότι οι υπάρχουσες υποδομές για την υποδοχή τους είναι από ανύπαρκτες έως εντελώς ανεπαρκείς, ενώ χιλιάδες από αυτούς παρότι έχουν προορισμό άλλες χώρες της ΕΕ, παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας εξαιτίας του Κανονισμού του Δουβλίνου και της Συνθήκης Σένγκεν. Το αποτέλεσμα είναι να αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα τόσο οι ίδιοι οι πρόσφυγες, ακόμη και μικρά παιδιά, που καταφεύγουν στη χώρα μας (στέγαση, σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ.) όσο και οι κάτοικοι των περιοχών που δέχονται τα προσφυγικά κύματα, δημιουργώντας επιπλέον την "πρώτη ύλη" για καλλιέργεια ρατσιστικών αντιλήψεων και συμπεριφορών.

Η νέα κυβέρνηση παρά τις δηλώσεις των αρμόδιων υπουργών δεν φαίνεται στην πράξη να παίρνει δραστικά μέτρα ακολουθώντας διαφορετική στην ουσία πολιτική.

Χρειάζεται αντί για «κροκοδείλια δάκρυα» άμεσα μέτρα πρακτικά αλλά και θεσμικού χαρακτήρα μέτρα όπως:

Nα δημιουργηθούν ανοιχτά κέντρα προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, όπου θα παρέχονται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σίτιση και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, δωρεάν νομική αρωγή και διερμηνεία, καταγραφή και διευθέτηση των πρώτων αναγκών τους.

Να αποδίδεται το καθεστώς του ασύλου ή της επικουρικής προστασίας σε όλους τους πρόσφυγες, θύματα ιμπεριαλιστικών πολέμων, επεμβάσεων και αντιδραστικών καθεστώτων, με γρήγορες, αξιόπιστες και δίκαιες διαδικασίες, με την αύξηση των γραφείων ασύλου και του προσωπικού τους.

Να χορηγούνται άμεσα ταξιδιωτικά έγγραφα σε όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν προορισμό άλλα κράτη- μέλη της ΕΕ, χωρίς εφαρμογή του Κανονισμού του Δουβλίνου και της Συνθήκης Σένγκεν.

Να απομακρυνθούν ο FRONTEX και οι άλλοι ευρωενωσιακοί μηχανισμοί καταστολής μεταναστών στα σύνορα που κάθε άλλο παρά διασφαλίζουν τη διάσωση των προσφύγων και μεταναστών, όπως έδειξαν και σειρά τραγικών περιστατικών (Λαμπεντούζα κά.).

Να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται πολλά χρόνια και έχουν αναπτύξει ισχυρούς βιοτικούς δεσμούς (εργασία, οικογένειες κλπ.).

Άλλος δρόμος για την επίλυση του όλου ζητήματος δεν υπάρχει. Ιδού λοιπόν «πεδίον δόξης λαμπρόν» για τη νέα κυβέρνηση!

Προηγούμενο άρθρο

Πεσμένη και φέτος η αγορά του Πάσχα: Γιατί όμως;

Επόμενο άρθρο

Ο «τίμιος διαμεσολαβητής» και η «περήφανη –πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»