Καμιά εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Υπάρχει μια νέα κατάσταση. Οι συνέπειες του πολέμου και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα επιδεινώσουν τη ζωή των λαών, η ακρίβεια, η φτώχεια, η προσφυγιά θα πάρουν μεγάλες διαστάσεις. Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και η κούρσα των εξοπλισμών θα ενταθούν.

Η πολιτική της εμπλοκής της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς είναι άκρως επικίνδυνη, είναι εγκληματική.

Ηδη η Ελλάδα είναι μέσα στον κυκλώνα. Οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη Σούδα, στην Αλεξανδρούπολη, στο Στεφανοβίκειο, στη Λάρισα χρησιμοποιούνται για την πολεμική προετοιμασία και οι ρωσικές προειδοποιήσεις είναι πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την εμπλοκή με την αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού και πιθανώς και στρατιωτικών δυνάμεων στο πολεμικό μέτωπο. Η επίκληση των «συμβατικών υποχρεώσεων» απέναντι στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που χρησιμοποιούν ξεδιάντροπα η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ είναι το μέσον για συνεχώς και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας.

Η συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, οι στρατηγικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, έχουν δοκιμαστεί, με οδυνηρά αποτελέσματα. Ο ισχυρισμός που παρουσιάζει τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό ως προστάτη της κυριαρχίας της χώρας, απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, έχει καταρρεύσει. Μέσα στο ΝΑΤΟ, ανάμεσα σε δύο συμμάχους, δημιουργήθηκαν οι όροι των κρίσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έφτασαν οι δύο χώρες στα πρόθυρα πολέμου. Μέσα στο ΝΑΤΟ παραμένει το casus belli (αιτία πολέμου) από το 1995 και ενισχύονται οι διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης.

Η πρόσφατη έκθεση της ΕΕ για την πρόοδο της ενταξιακής διαδικασίας για την Τουρκία είναι χαρακτηριστική. Υποστηρίζει τη μόνιμη θέση της ότι «η Τουρκία είναι βασικός εταίρος της ΕΕ, σε σχέση με την οικονομία, το εμπόριο και τη μετανάστευση, στρατηγικός εταίρος, για τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής και σύμμαχος με τον οποίο η ΕΕ επιθυμεί τις καλύτερες δυνατές σχέσεις». Αυτά υποστηρίζει η ΕΕ παρά το γεγονός ότι η τουρκική αστική τάξη αμφισβητεί την κυριαρχία των νησιών, αυξάνει επικίνδυνα τις υπερπτήσεις σε ελληνικό έδαφος, την ώρα που η τουρκική ηγεσία προχωρά στο άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, των Βαρωσίων, ενώ στη θέση της εισβολής και κατοχής του 37% του κυπριακού εδάφους, η ευρωενωσιακή έκθεση μιλάει για «ανεπίλυτη σύγκρουση στην Κύπρο», ως «μείζον εμπόδιο στις σχέσεις ΕΕ - Τουρκίας».

Σήμερα, που η Τουρκία, λόγω των εξελίξεων, αναβαθμίζεται στον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό θα καταβληθούν πρόσθετες προσπάθειες για να τραβηχθεί από τη ρωσική επιρροή, να εκπληρώσει ειδικό ρόλο στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με βαριά ανταλλάγματα, σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και της Κύπρου.

Τα παραπάνω παραδείγματα δείχνουν πόσο παραπλανητική και ανιστόρητη είναι η θέση που προβάλλεται αυτές τις μέρες, ότι «για να πάρεις βοήθεια όταν την χρειαστείς, πρέπει να συμμετέχεις στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ».

Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της παρουσιάζουν την καταστροφική εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ως επιλογή στήριξης των «δημοκρατικών» έναντι των «αυταρχικών» καθεστώτων, μιλούν για την προστασία του λεγόμενου «ελεύθερου κόσμου», ψαρεύουν σε θολά νερά. Ο κόσμος τους είναι ο καπιταλισμός, της εκμετάλλευσης, της ανεργίας, της φτώχειας, των δεκάδων πολέμων, που σέρνει σήμερα στο πολεμικό σφαγείο τους λαούς για τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Η δημοκρατία τους σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, στη «Δύση» και στη Ρωσία, καταπατά τα εργατικά, λαϊκά δικαιώματα, είναι ταυτισμένη με την καταστολή, είναι η δικτατορία των μονοπωλίων.

Η πείρα από τις οδυνηρές εξελίξεις είναι πολύτιμη και η εργατική τάξη, ο λαός μας, όπως και οι άλλοι λαοί, επιβάλλεται να βγάλουν συμπεράσματα, να μη δείξουν ποτέ εμπιστοσύνη στις αστικές τάξεις, στις κυβερνήσεις, στις συμμαχίες τους, να πιστέψουν στη δύναμή τους και να πάρουν μέρος στην αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική πάλη, για τη νέα σοσιαλιστική κοινωνία που μπορεί να βάλει θεμέλια για να ζήσει ο λαός όπως του αξίζει, με αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τους άλλους λαούς.

Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι ΗΠΑ ή Ρωσία, ΕΕ ή Ρωσία, ΝΑΤΟ ή Ρωσία. Ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί έχουν τα δικά τους συμφέροντα κι αυτά καλούνται να υπερασπιστούν ενάντια σε κάθε ληστή, ιμπεριαλιστή. Η εργατική - λαϊκή πάλη πρέπει να χαράξει αυτοτελή, ανεξάρτητη γραμμή, μακριά από όλα τα αστικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Προηγούμενο άρθρο

Για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Επόμενο άρθρο

Τελικά με την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο είμαστε στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας»;