Καθόλου αθώα

Ιδιαιτέρως αποκαλυπτική είναι για μια ακόμη φορά η έκθεση του State Department για τα «ανθρώπινα δικαιώματα», όπου η Ελλάδα εμφανίζεται «υπότροπη» σε ζητήματα που η έκθεση κατατάσσει στα λεγόμενα «μειονοτικά». Η Ελλάδα επικρίνεται γιατί δεν αποδέχεται τον όρο «τουρκικός» σε ενώσεις στη Θράκη, κάνοντας ειδική αναφορά στην «Τουρκική Ενωση Ξάνθης».

Επικρίνεται επίσης επειδή «θέτει νομικούς περιορισμούς στις ονομασίες των ενώσεων πολιτών που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Μακεδόνες» και απορρίπτει την επιδίωξη «πολιτών που αυτοκαθορίζονται ως Τούρκοι, Πομάκοι, Βλάχοι, Ρομά, Αρβανίτες ή Μακεδόνες για επίσημη αναγνώρισή τους ως εθνοτικών ή γλωσσικών μειονοτήτων». Είναι τουλάχιστον προκλητικό να εμφανίζονται οι ΗΠΑ ως «υπέρμαχος» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο, όταν έχουν αιματοκυλήσει τον πλανήτη, καταπατώντας κάθε τέτοια έννοια. Αυτό όμως που κυριαρχεί στην έκθεση είναι ο «αυτοπροσδιορισμός» ως βασικό κριτήριο στον ορισμό μιας μειονότητας, που επιτρέπει στους ιμπεριαλιστές να αξιοποιούν υπαρκτά και ανύπαρκτα μειονοτικά ζητήματα ανάλογα με τους σχεδιασμούς και τα συμφέροντά τους.

Το έργο το έχουμε δει πολλές φορές, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια. Απ' αυτήν τη σκοπιά, καθόλου αθώα δεν είναι τα όσα αναφέρει η έκθεση του αμερικανικού ΥΠΕΞ, την ίδια ώρα που στην περιοχή μας ανοίγουν ξανά ζητήματα αλλαγής συνόρων και οι «διευθετήσεις» στα Ελληνοτουρκικά είναι ψηλά στην ατζέντα κυβέρνησης - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Πόσο μάλλον που στην αντιπαράθεση για τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ, το «δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό» αξιοποιήθηκε ως βασικό επιχείρημα από την πλευρά της κυβέρνησης και άλλων...

Προηγούμενο άρθρο

Κανονικότητα και Ε.Ε

Επόμενο άρθρο

«Μάχες» και μάχες