Χειμώνας

Η κυβέρνηση μιλάει για «δύσκολο χειμώνα» και ετοιμάζεται να εξαγγείλει μια ακόμα φουρνιά με μέτρα - κοροϊδία. Προκαλούν τον λαό όταν παρουσιάζουν τη «βαρυχειμωνιά» που φέρνει η πολιτική τους ως «φυσικό φαινόμενο» και κρύβουν τους πραγματικούς ενόχους, που είναι:

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος σε Ουκρανία και Μ. Ανατολή, όπου η κυβέρνηση πρωτοστατεί, στέλνει πολεμικό υλικό και δυνάμεις, δίνει βάσεις - ορμητήρια, «ψυχή και σώμα» στο πλάι των ΝΑΤΟικών συμμάχων της, για να αναβαθμίσει τα ζωτικά συμφέροντα της αστικής τάξης.

Τα χτυπήματα ενεργειακών υποδομών και πλοίων, όπως αυτών στη Μ. Θάλασσα, στη Μεσόγειο και στα Στενά του Ορμούζ από τους συμμάχους της και τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Οι κυρώσεις και οι απαγορεύσεις στο πλαίσιο του ενεργειακού πολέμου που αποτελεί στοιχείο της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης.

Τα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή, με την κυβέρνηση να καμαρώνει «σαν γύφτικο σκεπάρνι» για τη μετατροπή της χώρας σε κόμβο για το πανάκριβο αμερικάνικο LNG και τον «Κάθετο Διάδρομο», που παραμερίζει ακόμα και κυβερνήσεις στο πλαίσιο των ανταγωνισμών.

Η πολιτική της «πράσινης μετάβασης» και της «απελευθέρωσης», του «χρηματιστηρίου Ενέργειας» και του εμπορίου ρύπων, ο ενεργειακός σχεδιασμός με κριτήριο το κέρδος, που έκλεισε λιγνιτωρυχεία και σύγχρονες μονάδες Ενέργειας, εκτίναξε το κόστος για τον λαό, έδωσε προτεραιότητα στις εξαγωγές, «αυτοματοποίησε» τις ανατιμήσεις για να θωρακίζονται τα κέρδη μιας χούφτας ενεργειακών και άλλων ομίλων.

Η πολιτική της ΕΕ, που οδηγεί σε νέα αδιέξοδα, φουντώνει τους ανταγωνισμούς με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και στο εσωτερικό της για το ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα, που σε κάθε περίπτωση φορτώνουν στους λαούς.

Κι ενώ η κυβέρνηση με κυνικές δηλώσεις ζητάει από τον λαό να χαμηλώσει τις απαιτήσεις του, επικαλούμενη τα «δημοσιονομικά περιθώρια», την ίδια ώρα ετοιμάζεται:

Να δώσει επιδοτήσεις 200 εκατομμύρια ευρώ για το κόστος των καυσίμων στην ακτοπλοΐα. Καύσιμα που οι εφοπλιστές μεταφέρουν με τον στόλο τους και «τινάζουν την μπάνκα» της κερδοφορίας στον αέρα!

Να ανακοινώσει νέα μέτρα στήριξης στους βιομηχάνους για τη θωράκιση της «ανταγωνιστικότητάς» τους. Σ' αυτούς δηλαδή που ως μέτοχοι στους ομίλους της Ενέργειας γδέρνουν εργαζόμενους, επαγγελματίες και αγρότες με τα τιμολόγια - φωτιά.

Ταυτόχρονα βέβαια δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να πειράξει ούτε τρίχα από τα κέρδη ρεκόρ των διυλιστηρίων και των επιχειρηματικών ομίλων - πάνω από 1 δισ. ευρώ σε ένα εξάμηνο για δύο διυλιστήρια και τη ΔΕΗ!

Αυτές τις δεσμεύσεις - της «Ελλάδας ενεργειακού κόμβου», της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, της «απελευθέρωσης» - μοιράζεται η κυβέρνηση με το κόμμα Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ, τους Βελόπουλους και λοιπούς.

Κι επειδή όλοι μαζί δίνουν «ψήφο» στη στρατηγική του κεφαλαίου και πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, καβγαδίζουν μεταξύ τους:

Για το αν η ΕΕ και τα «δημοσιονομικά περιθώρια» επιτρέπουν την προσωρινή μείωση κάποιων φόρων, που θα πάρουν από την άλλη τσέπη του λαού, ή αν θα παίξουν ξανά το χαρτί του φόρου - κοροϊδία στα «υπερκέρδη», για να μένουν στο απυρόβλητο τα κέρδη και ο μηχανισμός της εκμετάλλευσης.

Για το αν θα υπάρξουν κάποια «προσωρινά και στοχευμένα μέτρα», όπως επιτάσσει η ΕΕ, ενώ έχουν ψηφίσει όλοι μαζί μόνιμους φόρους, όπως αυτόν για τα καύσιμα.

Απέναντι στην κοινή στρατηγική τους, η αναμέτρηση με το αστικό κράτος, την κυβέρνηση, την πολιτική του κέρδους και της εμπλοκής, που ζητάει διαρκώς θυσίες, είναι μονόδρομος για τον λαό.

Η διέξοδος βρίσκεται στην οργανωμένη πάλη για να μην πληρώνει ο λαός τις κρίσεις και τους πολέμους τους, με διεκδικήσεις όπως η επιβολή πλαφόν στην τιμή της χονδρικής και της λιανικής, στα κέρδη των διυλιστηρίων και των ενεργειακών ομίλων, κατάργηση του ΦΠΑ και του ΕΦΚ σε Ενέργεια και καύσιμα, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Αυτόν τον δρόμο φωτίζει με την πολιτική και το Πρόγραμμά του το ΚΚΕ, καλώντας τον λαό να συμπορευτεί μαζικά στον δρόμο της ανατροπής του σάπιου καπιταλισμού. Να καταθέσει τις θυσίες του στην πάλη για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, που θα βάλει στο επίκεντρο τις δικές του ανάγκες, παίρνοντας στα δικά του χέρια την εξουσία και μαζί τα εργαλεία για την ικανοποίησή τους.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 30 Σεπτέμβρη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Οι δύο όψεις

Επόμενο άρθρο

Γνωστή διαδρομή