«Φιρμάνι» προς τις πολεμικές βιομηχανίες για επιτάχυνση της παραγωγής όπλων έβγαλε το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, και αυτές ...άλλο που δεν θέλανε. Επικαλούμενο την «παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης», το κράτος - δολοφόνος ζητά από τα μεγαθήρια «Israel Aerospace Industries», «Rafael Advanced Defense Systems», «Elbit Systems» κα... Περισσότερα
Χρειάζεται αγωνιστική απάντηση στην ακρίβεια
από Η Άλλη Άποψη
Δεν χρειάζονταν οι χτεσινές ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ για να μάθουν τα λαϊκά νοικοκυριά ότι οι τιμές σε όλα τα είδη πλατιάς κατανάλωσης έχουν πάρει «φωτιά». Το ζουν καθημερινά, με τα φουσκωμένα μπιλιετάκια που φτάνουν στο σπίτι τους, με τα καύσιμα, που τα πληρώνουν χρυσάφι, με τους λογαριασμούς από τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, που ζαλίζουν.
Ο οικογενειακός προϋπολογισμός, που βρισκόταν έτσι κι αλλιώς στα όριά του, έχει αρχίσει να μπατάρει, πριν ακόμα «βαρύνει» ο χειμώνας και προστεθεί το έξοδο της θέρμανσης.
Σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία, ο πληθωρισμός αυξήθηκε κατά επιπλέον 3,4% τον Οκτώβρη, μετά από αύξηση 2,2% τον προηγούμενο μήνα. Το ράλι των ανατιμήσεων συνεχίζεται αμείωτο και προκαλεί ίλιγγο η σύγκριση με έναν χρόνο πριν: Το φυσικό αέριο αυξήθηκε κατά 132% σε ετήσια βάση, κατά 45,9% το πετρέλαιο θέρμανσης και κατά 18,9% το ηλεκτρικό ρεύμα. Αντίστοιχα αυξήθηκαν και τα είδη διατροφής.
Οι ανατιμήσεις αυτές μεταφράζονται σε επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού κατά 200 περίπου ευρώ τον μήνα - σύμφωνα με εκτιμήσεις - για μια τετραμελή οικογένεια που δουλεύουν και οι δυο γονείς, χωρίς να υπολογίζονται άλλα «ανελαστικά» έξοδα, όπως το ενοίκιο. Στην περίπτωση που στο σπίτι μπαίνει ένας ή και κανένας μισθός, οι αυξήσεις στις τιμές κάνουν κυριολεκτικά το βίο αβίωτο για την εργατική - λαϊκή οικογένεια.
Για να πετάξει από πάνω της την ευθύνη, η κυβέρνηση καλλιεργεί εφησυχασμό ότι η έκρηξη της ακρίβειας είναι παροδικό φαινόμενο και «νίπτει τας χείρας της», με τη δικαιολογία ότι πρόκειται για παγκόσμιο πρόβλημα. Πετάει την μπάλα στην εξέδρα, αλλά η πραγματικότητα τη γυρνάει ξανά στο γήπεδο της δικής της αντιλαϊκής πολιτικής, που οξύνει συνολικά τα αδιέξοδα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ενέργεια, όπου η στρατηγική της «πράσινης μετάβασης» και της απελευθέρωσης της ηλεκτρικής Ενέργειας για τα κέρδη του κεφαλαίου αποτελεί βασική αιτία για την αύξηση των τιμών.
Ακόμα κι αν τους επόμενους μήνες υπάρξει μια σχετική υποχώρηση, μετά το ράλι των ανατιμήσεων, το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης θα παραμείνει και θα αποτελεί μόνιμο βραχνά για το λαϊκό εισόδημα, επειδή η «πράσινη» ηλεκτρική ενέργεια είναι πιο ακριβή και το κόστος της μετακυλίεται σε όλα τα προϊόντα που καταναλώνει η λαϊκή οικογένεια.
Τα μέτρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση για τη στήριξη τάχα των λαϊκών οικογενειών από την ακρίβεια, κυρίως από τις αυξήσεις στο ρεύμα, είναι αστεία. Στην πλειοψηφία τους, στόχο έχουν να μην καταρρεύσουν οι εισπράξεις των εταιρειών - παρόχων στην απελευθερωμένη αγορά Ενέργειας. Την ίδια ώρα, η κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής συνεχίζεται ακάθεκτα στην Υγεία, στην Παιδεία, στους μισθούς, στις εργασιακές σχέσεις, πολλαπλασιάζοντας την πληγές απ' όπου αιμορραγεί το λαϊκό εισόδημα.
Η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που πυροδοτεί και την ακρίβεια, είναι κοινός τόπος για την κυβέρνηση και όλα τα άλλα αστικά κόμματα.
Ο λαός δεν πρέπει να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι κάθε μέρα θα περιορίζει κι άλλο τις ανάγκες του, θα παραιτείται ακόμα κι από τα στοιχειώδη, για χάρη των κερδών του κεφαλαίου. Απάντηση είναι ο αγώνας για άμεσα μέτρα ανακούφισης από την ακρίβεια, για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για μέτρα ουσιαστικής στήριξης των βιοπαλαιστών αγροτών και ΕΒΕ.