Του Αλέκου Χατζηκώστα* Πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ. Κάηκαν ζωντανές σε ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα, αυτήν τη φορά στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Ενα έγκλημα που δικαίως συγκλονίζει όλη την εργατική τάξη και προσθέτει νέα θύματα στον ακήρυχτο πόλεμο από το κράτος και τ... Περισσότερα
Κοντά ποδάρια
από Η Άλλη Άποψη
26 Μάρτη 2025. Η κυβέρνηση ανακοινώνει «μετά βαΐων και κλάδων» την παράδοση άλλων δύο θαλάσσιων «οικοπέδων» νότια της Κρήτης στο αμερικανικό μονοπώλιο της «Chevron».
Οι εφημερίδες της επόμενης μέρας ξεσαλώνουν: «Εμπρακτη αμφισβήτηση του τουρκολιβυκού μνημονίου» γράφει η «Καθημερινή», «Η ελληνική απάντηση στην τουρκική ρελάνς» γράφουν τα «Νέα», βλέποντας «κινήσεις που αλλάζουν το σκηνικό». «Ερευνες για αέριο με ασπίδα Τραμπ» έβλεπε η Απογευματινή, «η αμερικάνικη πολυεθνική αναγνωρίζει έμπρακτα την ΑΟΖ στην περιοχή» έλεγε το «Manifesto» κ.ο.κ., παπαγαλίζοντας όλοι τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης και λοιπών Ευρωατλαντικών που έλεγαν ότι δήθεν η παρουσία των αμερικανικών μονοπωλίων «κλείνει κάθε συζήτηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας».
Σήμερα, μόλις λίγες βδομάδες αργότερα, το ψέμα καταρρέει ξανά με πάταγο και ανάμεσα σε άλλα αποκαλύπτεται πως τον διαγωνισμό για «οικόπεδα» της Λιβύης τον προκάλεσε ...η «Chevron», γιατί τα «οικόπεδα» «γειτνιάζουν με τις δύο νέες παραχωρήσεις της Κρήτης, κάτι που για τις πετρελαϊκές μεταφράζεται σε οικονομίες κλίμακας όσον αφορά τις δαπάνες για έρευνες, αφού στην ουσία αποτελούν μια ενιαία περιοχή», όπως έγραφε πρόσφατα η «Καθημερινή».
Με δυο λόγια, τα ευρωατλαντικά σχέδια, στα οποία η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα είναι χωμένοι μέχρι τα μπούνια, όπως και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, όχι μόνο δεν είναι ασπίδα προστασίας, αλλά αντίθετα αποτελούν μαγνήτη νέων τεράστιων κινδύνων και «έμπρακτης» αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Αυτά να στοχεύσει λοιπόν και η πάλη του λαού, που χρειάζεται να ενταθεί απέναντι στις επικίνδυνες εξελίξεις.