Του Αλέκου Χατζηκώστα *Με αυτό τον τίτλο πρόσφατα- και πριν τις φοιτητικές εκλογές- 96 φοιτητικοί σύλλογοι εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη πρόθεση της κυβέρνησης για κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος για την ουσιαστική απελευθέρωση της δυνατότητας δημιουργίας ιδιωτικών ΑΕΙ.Από την αρχή να τονίσουμε τα εξής: Αυτό που είναι πραγματ... Περισσότερα
Διαγραφές φοιτητών: Αλήθειες και ψέματα
από Η Άλλη Άποψη
Του Αλέκου Χατζηκώστα*
Εάν κανείς ακούσει όλα αυτά τα χρόνια την κυβέρνηση και τα «παπαγαλάκια» της σχετικά με την κατάσταση στα ελληνικά ΑΕΙ και δεν έχει σχέση με αυτά (ως φοιτητής ή ως γονέας) τότε θα «πεισθεί» ότι είναι «άνδρα ανομίας», «τεμπελιάς», «κομματοκρατίας» κ.α. Φυσικά είναι προκλητικό αυτοί που έζησαν και σπούδασαν με όλες τις ανέσεις (τέτοια είναι κατά πλειοψηφία τα κυβερνητικά στελέχη), με γεμάτες τσέπες για ταξίδια από το Χάρβαρντ μέχρι το Λονδίνο, να εγκαλούν χιλιάδες νέους και τις οικογένειές τους, που ανεβαίνουν έναν καθημερινό Γολγοθά για να τα βγάλουν πέρα, ότι "τεμπελιάζουν".
Γενικότερα θα λέγαμε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου κρεσέντο ψεμάτων και συκοφάντησης των φοιτητριών, των φοιτητών, των εργαζομένων των πανεπιστημίων, για να υποστηρίξει το μπαράζ αντιδραστικών αλλαγών που έχει ψηφίσει εις βάρος των σπουδών και των δικαιωμάτων τους. Ιδιωτικά ΑΕΙ (κολέγια ουσιαστικά), κατάργηση ασύλου, ΜΑΤ στις σχολές κ.α και από κοντά μείωση δαπανών, ανεργία αποφοίτων, δίδακτρα σε μεταπτυχιακά κλπ΄. Τώρα έχουμε και τις «διαγραφές των αιώνιων φοιτητών». Και πάνω στο ζήτημα αυτό λέει χοντρά ψέματα τα οποία αποκαλύπτουμε:
Ψέμα 1ο: «Ουσιαστικά μιλάμε για μια εκκαθάριση των καταλόγων των ανενεργών φοιτητών, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται εγγεγραμμένοι στους καταλόγους των δημοσίων πανεπιστημίων τη δεκαετία του '50 και του '60», από τη δήλωση του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη.Η αλήθεια είναι:
Καμία σχέση δεν έχουν οι διαγραφές φοιτητών με διαδικασία εκκαθάρισης του μητρώου των πανεπιστημίων από ανθρώπους που εισήχθησαν στα ΑΕΙ την προηγούμενη χιλιετία, και το οποίο αν πράγματι ήταν το πρόβλημά τους, θα μπορούσε να «τακτοποιηθεί» με ορισμένα απλά διοικητικά μέτρα.
Αυτό που η κυβέρνηση της ΝΔ θέσπισε με τον νόμο 4957/2022 (νόμος - πλαίσιο Κεραμέως) και τώρα επιδιώκει να εφαρμόσει είναι η ύπαρξη ανώτατου ορίου φοίτησης, δηλαδή να διαγράφονται από τα πανεπιστήμια όσες και όσοι δεν έχουν πάρει το πτυχίο τους εντός ενός συγκεκριμένου χρονικού ορίου (ν+2 για 4ετή ΠΣ, ν+3 για 5-6ετή). Αυτό σημαίνει ότι μπαίνει το «μαχαίρι στο κόκαλο» σε παιδιά 24 χρονών και όχι σε συνταξιούχους, όπως σκοπίμως και ψευδώς αναπαράγει η κυβερνητική προπαγάνδα.
Ψέμα 2ο: Οι φοιτητές φταίνε που δεν παίρνουν το πτυχίο στην ώρα τους.
Η πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, η διαχρονική πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων είναι η υπεύθυνη. Γιατί το φαινόμενο της παράτασης των σπουδών σχετίζεται με την Παιδεία - εμπόρευμα, με το τεράστιο κόστος ζωής και σπουδών, την υποστελεχωμένη και εμπορευματοποιημένη φοιτητική μέριμνα, που αναγκάζουν τους μισούς φοιτητές της χώρας να εργάζονται, να μην έχουν το περιθώριο να αφιερωθούν απρόσκοπτα στις σπουδές τους, αφού παλεύουν ανάμεσα σε σπουδές και επιβίωση.Με αυτούς τα βάζει η κυβέρνηση. Αυτούς λέει τεμπέληδες.
Ψέμα 3ο: Θα βελτιωθεί αναλογία διδασκόντων - φοιτητών.
Η αναλογία διδασκόντων - φοιτητών θα βελτιωθεί στην πράξη αν ανοίξουν θέσεις ΔΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, αν σταματήσει το αίσχος των διαφόρων μορφών συμβασιούχων διδασκόντων, που στηρίζεται σε προγράμματα χρηματοδοτήσεων με ημερομηνία λήξης. Αλλωστε το πρόβλημα της υποστελέχωσης των πανεπιστημίων μας δεν αφορά στενά στην αναλογία διδασκόντων - φοιτητών. Για να προσφέρεται και να υποστηρίζεται επαρκώς ένα ΠΣ, αν θέλουμε να μιλάμε για σύγχρονες σπουδές, είναι απαραίτητη η στελέχωσή του με βάση τις επιστημονικές του απαιτήσεις, τη συγκρότησή του ως προς το προσφερόμενο αντικείμενο κι όχι μόνο - ή κυρίως - με το πόσοι είναι οι φοιτητές σε αυτό.
Ομως, ακόμα κι αν πάρουμε την αναλογία ξερά, οι διαγραφές φοιτητών δεν θα βελτιώσουν ούτε ουσιαστικά, ούτε καν εικονικά αυτήν την αναλογία. Αφού στην αναλογία του 1/47 που μετράει στις αξιολογήσεις της η ΕΘΑΑΕ, υπολογίζει μόνο όσες και όσους η κυβέρνηση θεωρεί ως ενεργούς, δηλαδή όσους είναι εντός του ν+2.
Ψέμα 4ο: Θα μειωθεί ο φόρτος του διοικητικού προσωπικού.
Οι φοιτητές που έχουν ξεπεράσει το ν+2 δεν δικαιούνται πάσο, τα ελάχιστα της φοιτητικής μέριμνας κ.λπ., οπότε η ύπαρξή τους δεν επιφορτίζει με κανέναν τρόπο τους διοικητικούς υπαλλήλους.
Αντίθετα, αν κυβέρνηση σκέφτεται τους εργαζόμενους των πανεπιστημίων και τη μείωση του φόρτου εργασίας τους, μπορεί να κάνει προσλήψεις, να σταματήσει την ανάθεση παράλληλων καθηκόντων, να τους «αποφορτίσει» από όλο τον όγκο των διαδικασιών της επιχειρηματικής λειτουργίας που «τρέχει», όπως οι διαγωνισμοί για τις διάφορες εργολαβίες, οι διαδικασίες εμπορικής αξιοποίησης των υποδομών των πανεπιστημίων κ.ά.
Εξάλλου, την εποχή της ψηφιακής μετάβασης στο όνομα της οποίας η κυβέρνηση αρνείται να προσλάβει διοικητικούς, η κυβέρνηση με αυτό το επιχείρημα αυτογελοιοποιείται ή αυτοδιαψεύδεται.
Και η αλήθεια:
Η πραγματικότητα είναι ότι το μέτρο των διαγραφών επιβάλλεται για τα "οφέλη ως προς τους δείκτες αξιολόγησης", όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός. Επιβεβαιώνεται ότι στο επίκεντρο της πολιτικής τους δεν είναι οι φοιτητές, οι ανάγκες τους, η αντιμετώπιση των προβλημάτων των ΑΕΙ και η ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης, αλλά η εξασφάλιση ζεστού χρήματος για τα επιχειρηματικά πρότζεκτ και όχι φυσικά για τους φοιτητές. Αυτά είναι που αναζητούν οι αξιολογήσεις της ΕΕΕπιδίωξή της κυβέρνησης είναι να ανεβάσει - τεχνητά και όχι με μέτρα στήριξης των φοιτητών - τον ρυθμό αποφοίτησης από τα πανεπιστήμια για να βελτιωθεί η κατάταξή τους στις αξιολογήσεις διεθνών οίκων. Δηλαδή η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΥΠΑΙΘ επιλέγουν να διαγράψουν τις προσπάθειες και τους κόπους δεκάδων χιλιάδων ενεργών φοιτητών, που παλεύουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους για να «γυαλίσει τη βιτρίνα» των πανεπιστημίων, ώστε να προσελκύσουν περισσότερη φοιτητική - διεθνή - πελατεία. Μια ακόμα απόδειξη ότι η αξιολόγηση με τα σημερινά κριτήρια είναι απέναντι από τις πραγματικές ανάγκες φοιτητών, εργαζομένων, πανεπιστημίων.
Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές έχουν ακυρώσει στην πράξη τελεσίγραφα και «τελευταίες ευκαιρίες» των κυβερνήσεων ουκ ολίγες φορές. Με τους αγώνες τους δεν θα επιτρέψουν να διαγραφεί καμία φοιτήτρια, κανένας φοιτητής που προσπαθεί να πάρει το πτυχίο του. Όσες πιστωτικές μονάδες κι αν του υπολείπονται...