Οι ράγες των κερδών οδηγούν με βεβαιότητα στις τραγωδίες

Προσπαθώντας να διαχειριστούν τη λαϊκή οργή και να διασωθούν από την κατακραυγή, τα αστικά επιτελεία διαδίδουν το ψέμα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπέμπει την Ελλάδα στο Ευρωδικαστήριο γιατί δεν συμμορφώθηκε με τους κανόνες ασφαλείας των σιδηροδρόμων που τάχα προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ. Η αλήθεια είναι ότι η Επιτροπή παραπέμπει την Ελλάδα γιατί δεν συμμορφώθηκε με την υποχρέωση που προβλέπει η Οδηγία 2012/34 (ΕΕ) να συναφθεί σύμβαση μεταξύ της «εθνικής αρμόδιας αρχής» και του «διαχειριστή σιδηροδρομικής υποδομής», του ΟΣΕ, μέχρι τις 16/6/2015. Η συγκεκριμένη Οδηγία, λοιπόν, αναφερόμενη στη σύμβαση που πρέπει να υπογραφεί, θέτει μεταξύ πολλών άλλων και την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών στον Προκρούστη της μείωσης του κόστους.

Η Οδηγία 2012/34 για τον «ενιαίο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό χώρο» αποτελεί τμήμα μιας δέσμης νομοθετικών μέτρων της ΕΕ για την απελευθέρωση - ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρομικών μεταφορών σε όλα τα κράτη - μέλη. Με βάση τις τέσσερις «δέσμες σιδηροδρομικών οδηγιών» της ΕΕ, το σιδηροδρομικό έργο έσπασε σε δύο κομμάτια: Στο μεταφορικό έργο και στην εγκατάσταση - συντήρηση των υποδομών. Το πρώτο κομμάτι το ανέλαβαν οι «σιδηροδρομικές επιχειρήσεις», οι οποίες πρέπει με βάση την Οδηγία να έχουν «ανεξάρτητο καθεστώς» από το κράτος. Το κομμάτι των υποδομών το ανέλαβε ο «διαχειριστής υποδομής», υπεύθυνος «για την εγκατάσταση, τη διαχείριση και τη συντήρηση της σιδηροδρομικής υποδομής, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης της κυκλοφορίας και του ελέγχου - χειρισμού και της σηματοδότησης».

Με την ίδια Οδηγία, τα κράτη - μέλη υποχρεώθηκαν να «μεριμνούν ώστε οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις να προσαρμόζουν τις δραστηριότητές τους στην αγορά», αλλά και να παρέχουν «δικαίωμα πρόσβασης» στη σιδηροδρομική υποδομή τους σε κάθε ιδιωτική επιχείρηση που θέλει να πραγματοποιεί μεταφορές κάθε τύπου, είτε εθνικές είτε διεθνείς. Ετσι, το «φιλέτο» του μεταφορικού έργου το ανέλαβαν οι ιδιώτες, με το δικαίωμα να χρησιμοποιούν σχεδόν δωρεάν και με κρατικές επιδοτήσεις τις υποδομές που χρυσοπλήρωσε ο λαός και να βγάζουν κέρδος από την πρώτη στιγμή, ενώ το κοστοβόρο κομμάτι των υποδομών το ανέλαβαν οι κρατικές επιχειρήσεις, που επιβαρύνθηκαν με τις δαπάνες συντήρησης, εκσυγχρονισμού, επέκτασης κ.λπ. του σιδηροδρομικού δικτύου.

Πάλι ο λαός δηλαδή πληρώνει για τις υποδομές που χρησιμοποιούν τζάμπα οι σιδηροδρομικοί όμιλοι. Ετσι, στην Ελλάδα προέκυψαν ο ΟΣΕ («διαχειριστής υποδομών») και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ («σιδηροδρομική επιχείρηση»), η οποία στην πορεία παραδόθηκε στον ιταλικό επιχειρηματικό όμιλο «Ferrovie dello Stato Italiane - Hellenic Train». Βέβαια, και ο «κρατικός» ΟΣΕ λειτουργεί με τα ίδια κριτήρια «κόστους - οφέλους» της ΕΕ, με τα κριτήρια της αγοράς, της μείωσης του «λειτουργικού κόστους», της ανάθεσης έργων στους εργολάβους, σε βάρος τόσο της ασφάλειας του δικτύου, των υποδομών και των δρομολογίων, όσο και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Για τη χρήση των υποδομών οι επιχειρήσεις το μόνο που πληρώνουν είναι ένα «τέλος».

Η σύμβαση λοιπόν που τα αστικά παπαγαλάκια παρουσιάζουν ως εγγύηση ασφάλειας, είναι μια συμφωνία μεταξύ της «αρμόδιας εθνικής αρχής» (στην Ελλάδα της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων) και του ΟΣΕ («διαχειριστή υποδομής») που υποχρεώνει τον ΟΣΕ να χρεώνει στον ιδιώτη «Hellenic Train» «αμερόληπτα τέλη» σταθερά για μια 5ετία, τις υπηρεσίες που υποχρεώνεται να του παρέχει, καθώς και προβλέψεις για τις επιδόσεις των συρμών (π.χ. όσον αφορά την ταχύτητα των γραμμών), τη χωρητικότητα του δικτύου, τον όγκο των μεταφορών, επίπεδα ασφάλειας και προστασία του περιβάλλοντος. Στη σύμβαση αυτή μάλιστα πρέπει να προβλέπονται «κίνητρα στους διαχειριστές υποδομής για τη μείωση του κόστους παροχής της υποδομής και του επιπέδου τελών πρόσβασης», όπως «πριμ για τους διευθύνοντες συμβούλους, ώστε να μειώνονται τα τέλη πρόσβασης και οι δαπάνες παροχής υποδομής».

Η σύμβαση αυτή δηλαδή αφορά τις υποχρεώσεις του ΟΣΕ προς την «Hellenic Train», για τις σιδηροδρομικές υποδομές που της διαθέτει, για το ύψος και τις μειώσεις των «τελών» που εισπράττει για τη χρήση τους. Αυτός είναι ο «καημός» της ΕΕ και όχι η ασφάλεια και οι ζωές επιβατών και εργαζομένων. Οποιος παρουσιάζει στον λαό μας, αυτές τις ώρες, τη σύμβαση μεταξύ ΡΑΣ και ΟΣΕ για τις διευκολύνσεις και τις εκπτώσεις που θα παρέχει ο ΟΣΕ στην «Hellenic Train», ως «εγγύηση» για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, εξαπατά διαστρεβλώνοντας ωμά την αλήθεια.

Η απελευθέρωση της αγοράς (και) των σιδηροδρομικών μεταφορών που προώθησαν από κοινού ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις, μαζί τους και όλες οι ελληνικές, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, υπηρετώντας την καπιταλιστική κερδοφορία των ομίλων και τη λογική του «κόστους - οφέλους», είτε πρόκειται για τις ιδιωτικές είτε για τις «κρατικές» επιχειρήσεις, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο θυσιάζονται η ασφάλεια, η υγεία και η ζωή των λαών. Οι ράγες των κερδών των λίγων οδηγούν με βεβαιότητα σε τέτοιες τραγωδίες τον λαό. Για να πάψει ο λαός μας να θρηνεί κάθε τρεις και λίγο αδικοχαμένες ζωές, πρέπει να ξεμπερδέψει με αυτήν την πολιτική. Με την πάλη του και τις πολιτικές επιλογές του μπορεί να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο. Το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, την ΕΕ και τα κόμματα που το υπηρετούν.

Προηγούμενο άρθρο

Σε ίδιες ράγες

Επόμενο άρθρο

Σταδιοδρομίες αστών πολιτικών....