Όσο και το 2009!

Τα στοιχεία του ΕΦΚΑ για τους μισθούς είναι αμείλικτα: Το 2026, οι ονομαστικοί μισθοί είναι ακριβώς ίδιοι με του 2009! Συγκεκριμένα, τον Μάρτη του 2009 οι μισθωτοί έπαιρναν 1.233,62 ευρώ μεικτά και 1.233,96 ευρώ τον Μάρτη του 2026...

Με την ακρίβεια να τσακίζει κόκαλα, οι μισθωτοί καλούνται να τα βγάλουν πέρα με τον ίδιο μισθό που έπαιρναν πριν από 17 χρόνια! Αν μάλιστα υπολογιστεί και η επίδραση του πληθωρισμού όλα αυτά τα χρόνια, η πραγματική αγοραστική δύναμη είναι μειωμένη κατά τουλάχιστον 25%.

Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη ότι η ακρίβεια συνδέεται απευθείας με το ύψος των μισθών. Κι όσο οι μισθοί συμπιέζονται και παραμένουν παγωμένοι για εκατομμύρια εργαζόμενους επί δυο σχεδόν δεκαετίες από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, τόσο διαμορφώνονται προϋποθέσεις να μεγαλώνει η πίτα των κερδών για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΑΕΠ έχει ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα, που σημαίνει ότι το κεφάλαιο ανέκαμψε στις πλάτες των εργαζομένων και του λαού.

Αυτό δεν είναι ούτε «στρέβλωση», ούτε αποτέλεσμα κάποιας πολιτικής «αστοχίας» ή «εμμονής». Είναι η ίδια η λειτουργία του συστήματος της εκμετάλλευσης που αποτυπώνεται στους δεκάδες αντεργατικούς νόμους, τους οποίους ψήφισαν κι εφάρμοσαν διαδοχικά οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Τσίπρα όλα αυτά τα χρόνια.

Οι εργαζόμενοι είναι «μονά - ζυγά» χαμένοι: Με τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από το κράτος (ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ), τους αλγορίθμους που θα εφαρμοστούν από την επόμενη χρονιά, το ξήλωμα των ΣΣΕ και την «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψε η ηγεσία της ΓΣΕΕ και στήριξαν οι συνδικαλιστές των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - Τσίπρα, με την υπουργό Εργασίας και τον ΣΕΒ.

Κοινή συνισταμένη όλων αυτών είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων μέσα από την προσαρμογή όλων των μισθών γύρω από τα κατώτατα επίπεδα που αποφασίζονται από το κράτος και την εργοδοσία.

Ετσι έγιναν κατορθωτά τα «ιστορικά» ρεκόρ κερδοφορίας, όπως αυτά που διαφημίζονται για τις εισηγμένες εταιρείες. Ετσι αυξήθηκαν τα ταμειακά διαθέσιμά τους κατά 20% σε σχέση με πέρυσι, την ίδια στιγμή που εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα και κινδυνεύουν να ξεπαγιάσουν λόγω των τεράστιων ανατιμήσεων στην Ενέργεια.

Η πορεία αυτή των μισθών καταρρίπτει και τον μύθο που επιστρατεύουν η κυβέρνηση και οι επίδοξοι σωτήρες: Οτι «όσο μεγαλώνει η πίτα», όσο καλύτερα λειτουργεί η «αγορά» και οι επενδύσεις, όσο δηλαδή ευημερούν τα κέρδη για τους ομίλους, τόσο οι εργαζόμενοι θα αμείβονται καλύτερα, θα παίρνουν μεγαλύτερα «κομμάτια».

Το «ταμείο» για τους εργαζόμενους είναι αμείλικτο και κάνει θρύψαλα τα παραμύθια τους... Αυτή η πραγματικότητα προδιαγράφει και τις θυσίες δίχως τέλος που καλούνται να κάνουν οι εργαζόμενοι μπροστά στην κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τους νέους κλυδωνισμούς της καπιταλιστικής οικονομίας και την πολεμική στροφή της.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται ξανά, είναι ότι η κερδοφορία του κεφαλαίου δεν συναντιέται πουθενά με τα εργατικά δικαιώματα και τη λαϊκή ευημερία. Οτι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, να δεχτεί πλήγματα η στρατηγική που το θωρακίζει. Να δυναμώσει η σύγκρουση με την εξουσία και το κράτος του, με τα αστικά κόμματα που νομοθετούν για λογαριασμό του. Δεν χωράνε άλλα χαμένα χρόνια... Πόσο μάλλον τώρα, που όλα τα αστικά επιτελεία ομολογούν ότι τα ακόμα πιο δύσκολα είναι μπροστά για τους λαούς.

Η οργάνωση αυτής της αναμέτρησης, με το βλέμμα στραμμένο στην ανάγκη να ανατραπεί το σύστημα της εκμετάλλευσης, που έχει στο DNA του το ρούφηγμα της εργατικής δύναμης για να κερδοφορούν μια χούφτα παράσιτα, είναι το πιο άμεσο και επείγον καθήκον για τους εργαζόμενους και τους άλλους βιοπαλαιστές.

Με οργανωμένο αγώνα κόντρα στα «κοστολογημένα» μέτρα και τις «αντοχές της κερδοφορίας», με κίνημα αντεπίθεσης και ανατροπής, με πιο δυνατό το ΚΚΕ σε κάθε μάχη, μπορεί πραγματικά να ανοίξει δρόμος ελπίδας και προοπτικής, απέναντι στον δρόμο των θυσιών δίχως τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου!

• Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Τετάρτης 23 Σεπτέμβρη 2026.

Επόμενο άρθρο

Καταιγίδα