Όταν γεμίζουν οι δρόμοι…

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας βγαίνουν εδώ και μέρες στους δρόμους μεγαλουπόλεων της Ευρώπης. Οι αγώνες σε Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, εκπέμπουν αισιόδοξα μηνύματα και προκαλούν το μένος, την καταστολή και τη συκοφαντία του αστικού κράτους και των μηχανισμών του, φανερών και κρυφών. Το ίδιο συνέβη και στη χώρα μας στις 21/10, ενώ θα υπάρχει και συνέχεια με σταθμούς την απεργία στα λιμάνια στις 30/10 και την πανεργατική απεργία στις 25/11.

Ολα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις που προβάλλονται στις κινητοποιήσεις, για την Παιδεία, τη στέγη, την ακρίβεια, τα μέτρα λιτότητας κ.ά. συγκλίνουν κάτω από τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας σε κάθε πτυχή της ζωής του λαού, στη σκιά μιας νέας οικονομικής κρίσης που κυοφορείται. Έχουν σε τελευταία ανάλυση ένα κοινωνικό σύστημα τον καπιταλισμό, που σαπίζει «προσφέροντας» στου λαούς, πολέμους, φτώχεια, αίμα και δάκρυα..

Ο ενεργειακός πόλεμος φέρνει παγωνιά και ακρίβεια παντού. Οι κρατικές επιδοτήσεις για τη στήριξη της καπιταλιστικής οικονομίας που χωλαίνει αυξάνουν τα ελλείμματα και τα χρέη, οδηγούν σε νέες περικοπές δαπανών ακόμα και για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες.

Στον λαό, που βλέπει το εισόδημα και τη ζωή του να κατρακυλούν και την ανασφάλεια να μεγαλώνει, προσπαθούν ξεδιάντροπα να καλλιεργήσουν κουλτούρα πολέμου για να τον σύρουν στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία, όπου δεν βλέπει πουθενά το δικό του συμφέρον.

Την πλούσια αγωνιστική δράση τροφοδοτεί η δυσαρέσκεια που δυναμώνει για τις θυσίες δίχως τέλος που καλούνται να κάνουν ο λαός και η νεολαία για τα κέρδη και τους πολέμους των επιχειρηματικών ομίλων.

Για τα αδιέξοδα που υψώνονται όλο και πιο απειλητικά, την ψαλίδα που ανοίγει ανάμεσα στον πλούτο που παράγει ο εργαζόμενος και στις δυσκολίες να τα βγάλει πέρα, για τη ζωή - ναρκοπέδιο και την «κουλτούρα φέρετρων».

Ιδιες είναι οι αιτίες που βγάζουν στον δρόμο τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε όλες τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις του καπιταλισμού! Από τη Γαλλία μέχρι την Ιταλία και από το Βέλγιο μέχρι την Ελλάδα, ένα νήμα συνδέει τους χιλιάδες διαδηλωτές.

Ενάντια στην πολιτική του κέρδους, που οδηγεί σε μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο, ενεργειακή φτώχεια, ένταση της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, σε εργοδοτικά εγκλήματα και υποδομές - ρημαδιό, εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση της Υγείας, της Παιδείας κ.ο.κ.

Οι «λύσεις» για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα που υπόσχονταν οι διάφοροι «μεσσίες» της αστικής πολιτικής (κεντρώοι, σοσιαλδημοκράτες, νεοφιλελεύθεροι, ακροδεξιοί) αποδείχθηκαν αέρας κοπανιστός. Τα αδιέξοδα για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα μεγαλώνουν, καθώς βαθαίνουν σε όλη την Ευρώπη η εκμετάλλευση και η εμπλοκή στον πόλεμο.

Όμως οι αγώνες αυτοί γυρνάνε την πλάτη στα καλέσματα «σταθερότητας» και «κοινωνικής ειρήνης», στα κηρύγματα αναμονής για λύσεις από τα πάνω με κυβερνητικές εναλλαγές. Αγώνες για σύγχρονα δικαιώματα, που εξασκούν την αντοχή του λαού απέναντι σε κάθε προσπάθεια ενσωμάτωσης και εγκλωβισμού.

Η αστική τάξη, το κράτος και τα κόμματά της, χωρίς καμία συστολή, δείχνουν τα αντανακλαστικά τους στην υπεράσπιση της αντιλαϊκής «σταθερότητας», το ίδιο το σύστημα . Οι δυνάμεις καταστολής, στρατιωτικοποιημένες και εκπαιδευμένες γι' αυτές τις στιγμές, εξασκούν στην πράξη τα ...όρια της αστικής δημοκρατίας, χτυπώντας με μένος τις λαϊκές συγκεντρώσεις.

Ενας τεράστιος μηχανισμός συκοφαντίας και προβοκάτσιας προσπαθεί να σπιλώσει τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, να ανακόψει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και να στρώσει το έδαφος στην ακόμα μεγαλύτερη καταστολή. Κόμματα της αντιπολίτευσης αναλαμβάνουν αναβαθμισμένους ρόλους για να θωρακίζεται η «σταθερότητα» της αστικής τάξης και να κλείνει κάθε χαραμάδα ριζοσπαστικοποίησης.

Όσες κινήσεις κι αν κάνει η κυβέρνηση (και) της χώρας μας, με την αστυνομοκρατία, απειλές στα σχολεία και συκοφαντία, με τον προληπτικό και προκλητικό εκφοβισμό των νέων, δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει το διογκωμένο κύμα οργής και αγανάκτησης, καθώς ήδη είναι πολύ μαζικά τα συλλαλητήρια που γίνονται. Το ποτάμι της λαϊκής και νεολαιΐστικής οργής και ξεσηκωμού δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω κι αυτό ας το λάβει καλά υπόψη της η κυβέρνηση!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερία InVeria

Επόμενο άρθρο

Μπόχα