«Παράδειγμα»...

Με αφορμή τον εκτροχιασμό στον οποίο οδηγεί τον αναγκαίο εμβολιασμό η εμπορευματοποίηση της Υγείας και του Φαρμάκου, που η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα έχουν «κορόνα στο κεφάλι» τους, δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε ότι για τις καθυστερήσεις στα εμβόλια έφταιξαν η απουσία «κοινής στρατηγικής» της ΕΕ και η «αργοκίνητη» δομή της, που «δεν της επιτρέπουν να πάρει ρίσκα» και άλλα παρόμοια. Αξίζει όμως να δει κανείς τι έλεγε μόλις στα τέλη του περασμένου Νοέμβρη η Κομισιόν: «Η σύναψη συμφωνιών προαγοράς εμβολίων αποτελεί (...) παράδειγμα αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ των δημόσιων και ρυθμιστικών αρχών, της βιομηχανίας και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Η προσδοκώμενη ευρεία και με ίσους όρους διαθεσιμότητα ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων σε χρόνο ρεκόρ δίνει ελπίδες για έξοδο από την κρίση και παρέχει έμπνευση για έναν ανανεωμένο, καινοτόμο φαρμακευτικό τομέα, επικεντρωμένο στον ασθενή και πρωτοπόρο διεθνώς». «Παράδειγμα» λοιπόν και «έμπνευση» για το μέλλον οι συμφωνίες της ΕΕ με τις φαρμακοβιομηχανίες! Με τις προαγορές - επιδοτήσεις για την κατοχύρωση των κερδών τους και τη θωράκιση του ανταγωνισμού, με «θεμέλιο λίθο» τις πατέντες!

Ολα τα παραπάνω, μάλιστα, ακούστηκαν στην παρουσίαση της «φαρμακευτικής στρατηγικής για την Ευρώπη» για τα επόμενα χρόνια. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι όσα ζουν σήμερα οι λαοί με τον εμβολιασμό δεν είναι κάποια «παραφωνία», αλλά το αποτέλεσμα της αντιλαϊκής στρατηγικής της ΕΕ και στον τομέα του Φαρμάκου, όπου στον πυρήνα της βρίσκονται τα συμφέροντα και οι ανταγωνισμοί του κεφαλαίου.

Τώρα, μάλιστα, αξιοποιώντας και εδώ την κρίση ως «ευκαιρία», επιδιώκουν να πάνε ένα βήμα παραπέρα, με την «ενιαία αγορά Υγείας», ενισχύοντας την εμπορευματοποίηση των συστημάτων Υγείας και του Φαρμάκου, διαμορφώνοντας ενιαίους κανόνες που διευκολύνουν τις αγοραπωλησίες υπηρεσιών σε όλη την ΕΕ. Αυτό ακριβώς σημαίνει «περισσότερη Ευρώπη» στον τομέα της Υγείας και το χάλι με τα εμβόλια - εμπόρευμα είναι πράγματι εικόνα από το μέλλον.

Οι λαοί, όμως, όχι μόνο δεν έχουν να περιμένουν τίποτα, αλλά μόνο σε σύγκρουση με την ΕΕ, το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του μπορούν να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην υγεία, την ίδια τους τη ζωή.

Προηγούμενο άρθρο

Τα κλειδιά

Επόμενο άρθρο

Πατέντες