Να προστατευτεί πραγματικά η κατοικία των λαϊκών στρωμάτων !

Απόλυτα δεμένη στα συμφέροντα των τραπεζικού κεφαλαίου είναι η νομοθετική ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς και την «προστασία των δανειοληπτών» που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε, προκειμένου να συζητηθεί σήμερα και να ψηφιστεί το Σάββατο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Στο ίδιο νομοσχέδιο μάλιστα συμπεριλήφθηκε πλήθος άλλων διατάξεων, με τις οποίες προβλέπονται νέα ασήκωτα χαράτσια με τη μορφή προστίμου για τα ληξιπρόθεσμα χρέη και τις καθυστερήσεις αποπληρωμής στην εφορία, καθώς και σωρεία ρυθμίσεων για την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων.

Η ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς έρχεται να διασφαλίσει το συλλογικό συμφέρον των τραπεζών, να σύρει λαϊκά νοικοκυριά στα γκισέ των τραπεζών, ενόψει μάλιστα και της ολοκληρωτικής άρσης κάθε προστασίας που θα ισχύσει από το 2015 ακόμη και για την πρώτη κατοικία.

Επιλεκτικά και ψευδεπίγραφα είναι τα στοιχεία που επικαλείται η κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία η ...«προστασία» αφορά τάχα τη μεγάλη πλειονότητα των δανειοληπτών. Προβάλλουν επιχειρήματα όπως ότι το 90% των στεγαστικών δανείων αφορά σε κατοικίες με αντικειμενική αξία κάτω από το όριο των 200.000 ευρώ,παραβλέποντας σκόπιμα το γεγονός ότι για την παρεχόμενη «προστασία» απαιτούνται σωρευτικά κριτήρια και προϋποθέσεις.

Ανάμεσα σε αυτά και η επιβολή καταβολής «ελάχιστης δόσης» με συντελεστές από το 10% ως το 20% του οικογενειακού εισοδήματος. Σε αυτά τα πλαίσια, η «ελάχιστη δόση» σε πολλές περιπτώσεις διαμορφώνεται σε επίπεδα ψηλότερα ακόμη και από αυτά που προβλέπονται στους όρους των δανειακών συμβάσεων ή στους «διακανονισμούς» που ήδη κάνουν οι τράπεζες. Κοινός στόχος τόσο του νέου κυβερνητικού μέτρου όσο και των ρυθμίσεων από την πλευρά των τραπεζών είναι η διαχείριση των δανείων που οι ίδιοι βγάζουν στο «κόκκινο». Οι μαζικοί πλειστηριασμοί και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα οδηγούσαν τις εμπορικές τιμές των ακινήτων σε απότομη παραπέρα πτώση, πολύ κάτω και από το ύψος των υποθηκών που έχουν εγγράψει και εμφανίζουν οι τράπεζες στους ισολογισμούς τους. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε και σε νέα διόγκωση των επισφαλειών τους, θα διεύρυνε και τις ανάγκες τους για την άντληση φρέσκων κεφαλαίων για τη θωράκισή τους.

Η λαϊκή στέγη είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια ούτε εμπόρευμα, όπως συμβαίνει στο πλαίσιο του σημερινού καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Με βάση αυτό χρειάζεται αγώνας για απαγόρευση πλειστηριασμών για τη λαϊκή κατοικία, τη διαγραφή χρεών από τόκους, τη δραστική περικοπή των δανείων, που αναγκάστηκαν να πάρουν τα προηγούμενα χρόνια τα λαϊκά στρώματα για τις ανάγκες τους. Κανένα λαϊκό σπίτι να μη μείνει απροστάτευτο στα νύχια των τραπεζών και της εφορίας. 

Προηγούμενο άρθρο

«Κούφιες» τυμπανοκρουσίες για τους ανέργους

Επόμενο άρθρο

Για την διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης προς στη «Χρυσή Αυγή»