Τίποτα καλό!

«Η προσπάθεια θεσμοθέτησης της "Γαλάζιας Πατρίδας" δεν είναι μόνο ελληνοτουρκικό ζήτημα. Συνδέεται με τον ευρύτερο τρόπο με τον οποίο η Τουρκία αντιλαμβάνεται τον ρόλο της στην περιοχή. Από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο, επιχειρεί να προβληθεί ως δύναμη που ελέγχει θαλάσσιες ζώνες, θαλάσσιες οδούς, ενεργειακά πεδία και κρίσιμες υποδομές».

Τέτοιες αναλύσεις συνοδεύουν την αποκάλυψη ότι η τουρκική κυβέρνηση θα καταθέσει νόμο που «κατοχυρώνει» τις αμφισβητήσεις της από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το νομοσχέδιο θα περιλάβει τα πάντα: Από τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και την αμφισβήτηση της κυριαρχίας σε ελληνικά νησιά, μέχρι τις ΑΟΖ και τα όρια των χωρικών υδάτων.

Η τουρκική αστική τάξη «πακετάρει» σε έναν νόμο τις απαράδεκτες απαιτήσεις που καταθέτει στις εφ' όλης της ύλης διαπραγματεύσεις με την ελληνική πλευρά.

Η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι εκτεθειμένες για τον εφησυχασμό και τα ψέματα που σπέρνουν όλα αυτά τα χρόνια: Οτι οι «σύμμαχοι» ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ είναι εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα. Οτι η βαθιά εμπλοκή της χώρας στα ευρωατλαντικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς αποτρέπει την Τουρκία. Κι ότι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟικού «οδικού χάρτη», το μόνο θέμα διαπραγμάτευσης είναι ο καθορισμός υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.

Μια ματιά στον χάρτη δίνει τη μεγάλη εικόνα των εξελίξεων και των σχεδιασμών που επιταχύνει το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στη Μαύρη Θάλασσα επεκτείνεται η στρατιωτική σύγκρουση ΝΑΤΟ - Ρωσίας. Στον Νότιο Καύκασο χαράσσονται νέοι εμπορικοί δρόμοι περικύκλωσης της Ρωσίας. Το Ιράν βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Σε Ιράκ και Συρία η Τουρκία έχει εισβάλει στρατιωτικά, διατηρεί βάσεις ή κατέχει εδάφη, στο όνομα της αντιμετώπισης των Κούρδων.

Ολη η χερσαία συνοριογραμμή της Τουρκίας «ακουμπάει» σε συγκρούσεις για το ξαναμοίρασμα των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, αγορών και σφαιρών επιρροής. Μέσα σε ναρκοπέδιο ανταγωνισμών η τουρκική αστική τάξη επιδιώκει να αναβαθμίσει τον περιφερειακό της ρόλο.

Βασικός κρίκος σ' αυτόν τον σχεδιασμό είναι η διαμόρφωση μιας καινούργιας κατάστασης και στα θαλάσσια σύνορά της, λόγω του ρόλου που παίζουν Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειος στον ενεργειακό και εμπορικό χάρτη που ξαναχαράσσεται. Εκεί στοχεύει το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας»...

Στη διαμόρφωση τετελεσμένων για τη διεκδίκηση περισσότερου ζωτικού χώρου, σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Κι αντίστροφα, στον περιορισμό του ζωτικού χώρου που διεκδικεί η ελληνική αστική τάξη, αναβαθμίζοντας τις σχέσεις με το Ισραήλ και άλλες χώρες της περιοχής, διεκδικώντας ρόλο κόμβου στα ευρωατλαντικά σχέδια για τον ενεργειακό εφοδιασμό της ΕΕ με έργα διασύνδεσης, συμμετέχοντας ενεργά σε 7 τουλάχιστον στρατιωτικές αποστολές στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όπως κόμπαζε τις προάλλες ο υπουργός Αμυνας.

Οι εξελίξεις δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και της εμπλοκής της χώρας, με ευθύνη της κυβέρνησης και όλων των κομμάτων, είναι το άλογο που σέρνει το κάρο των κινδύνων για τα κυριαρχικά δικαιώματα και τον λαό. Αυτό το τσουνάμι προκαλεί μεγάλες δίνες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, όπου τέμνονται τα ιμπεριαλιστικά μέτωπα Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής.

Η σύγκρουση ΗΠΑ - ΕΕ στο ΝΑΤΟ, η προσπάθεια της ΕΕ να προσεταιριστεί την πολεμική βιομηχανία της «σύμμαχου» Τουρκίας, η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης Τουρκίας - Ισραήλ και η παραπέρα ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου μπλέκουν ακόμα περισσότερο το κουβάρι των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τις αντιφάσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Είτε σε «ήρεμα», είτε σε «ταραγμένα» νερά, τίποτα καλό δεν έχουν να περιμένουν ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός. Τώρα είναι η ώρα να έρθει στο προσκήνιο η πατρίδα των δικών τους συμφερόντων και αναγκών, απέναντι στην πατρίδα των ανταγωνισμών και των συγκρούσεων για τα συμφέροντα της αστικής τάξης στις δυο όχθες του Αιγαίου.

Δυναμώνοντας την αλληλεγγύη και τον αγώνα ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την εμπλοκή, ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, που είναι το κεφάλαιο και η εξουσία του σε κάθε χώρα.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Παρασκευή 15 Μάη 2026

Επόμενο άρθρο

Αυτός ο κόσμος