Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης: Σε πορεία συρρίκνωσης

Την περασμένη Παρασκευή, η διοίκηση της ΕΒΖ ανακοίνωσε στους εργαζόμενους την πρόθεσή της να αναστείλει άμεσα τη λειτουργία των δύο εργοστασίων σε Σέρρες και Ορεστιάδα. Η οριστική απόφαση αναμένεται να ληφθεί πιθανότατα αύριο Τετάρτη. Μια ισχυρή ένδειξη των προθέσεων της διοίκησης να βάλει λουκέτο είναι και το γεγονός ότι στα δυο αυτά εργοστάσια δεν προσλήφθηκαν φέτος καθόλου εποχικοί εργαζόμενοι, σε αντίθεση με το τρίτο εργοστάσιο στο Πλατύ Ημαθίας.

Η διοίκηση της ΕΒΖ, προκειμένου να προλάβει αγωνιστικές αντιδράσεις, μιλά για μεταφορά του 50% του προσωπικού των δύο εργοστασίων στο εργοστάσιο που θα συνεχίσει να λειτουργεί, στο Πλατύ Ημαθίας. Επίσης, όσοι δεν μεταφερθούν, θα συνεχίσουν να απασχολούνται στη συντήρηση των εργοστασίων σε Ορεστιάδα και Σέρρες, στην παραλαβή των τεύτλων και την αποστολή τους στο εργοστάσιο του Πλατέως.

Από την πλευρά τους, οι εργαζόμενοι είναι ανάστατοι καθώς βλέπουν ότι η πορεία συρρίκνωσης της ΕΒΖ συνεχίζεται και το λουκέτο έρχεται όλο και πιο κοντά. Η πορεία αυτή ξεκίνησε το 2005, όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις, με τη νέα Κοινή Οργάνωση Αγοράς, πούλησαν το 50% της μέχρι τότε ποσόστωσης ζάχαρης της χώρας, που ήταν 318.000 τόνοι.

Στην πορεία αυτή, εξαιτίας και της τιμολογιακής πολιτικής που ακολούθησε η ΕΒΖ, χιλιάδες τευτλοπαραγωγοί εγκατέλειψαν την καλλιέργεια, με αποτέλεσμα από τα 428.000 στρ. το 2005, φέτος να έχουν καλλιεργηθεί μόλις 78.000 στρ.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, η ΕΒΖ έκλεισε τα εργοστάσιά της σε Λάρισα και Ξάνθη και μείωσε δραματικά το προσωπικό στα υπόλοιπα τρία. Σήμερα, στην εταιρεία εργάζονται 265 εργαζόμενοι από τους 1.300 που απασχολούνταν μέχρι πριν από 10 χρόνια. Ειδικότερα, 105 είναι οι εργαζόμενοι στο Πλατύ, 59 στις Σέρρες, 50 στην Ορεστιάδα και 50 στις κεντρικές υπηρεσίες.

Σήμερα ακόμα και από αυτή την ποσόστωση των 160.000 τόνων, παράγονται στην Ελλάδα μόνο οι 40.000 τόνοι, από 3.000 τευτλοπαραγωγούς. Από τους 120.000 τόνους που υπολείπονται, το μεγαλύτερο μέρος παράγεται φασόν για λογαριασμό της ΕΒΖ σε ευρωπαϊκά εργοστάσια, ενώ το υπόλοιπο εισάγεται από τις θυγατρικές της στη Σερβία.

Η αναστολή λειτουργίας των δύο εργοστασίων, στην πραγματικότητα σημαίνει οριστικό λουκέτο. Οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι αντίστοιχη θα είναι και η μοίρα του τρίτου εργοστασίου στο Πλατύ Ημαθίας, αν προχωρήσουν τα σχέδια διοίκησης, κυβέρνησης, μονοπωλίων.

Το μεγάλο ζήτημα που προκύπτει είναι η ανάγκη αγωνιστικής απάντησης (και) σε τοπικό επίπεδο. Δυστυχώς μέχρι τώρα το Εργατικό Κέντρο της περιοχής, τα σωματεία αλλά και οι φορείς της Αυτοδιοίκησης και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των αγροτών σιωπούν. Είναι αυταπάτη ότι κάποιοι θα γλιτώσουν από την «λαίλαπα»!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Οι περιφερειακοί σύμβουλοι του ΚΚΕ Κ. Μακεδονίας για την ΕΒΖ

Επόμενο άρθρο

Μέτρα αμφίβολης αποτελεσματικότητας για τα ροδάκινα ανακοίνωσε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης