Χαρ. Ουσουλτζόγλου: Η γυναικεία επιχειρηματικότητα έχει προοπτικές

Ενημερωτική συνάντηση για την ανάπτυξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Δημάρχου Βέροιας Χ. Ουσουλτζόγλου Γεωργιάδη και της Προέδρου της Επιτροπής Ισότητας Βαρβάρας Σταυροπούλου στη δημοτική κοινότητα Δασκίου του Δήμου Βέροιας τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου.Η εκδήλωση έγινε μετά από πρόσκληση του Κέντρου Προώθησης της Γυναικίας Επιχειρηματικότητας και Απασχόλησης του Δήμου Συκεών «Αργάνη», σύμβουλοι του οποίου συμμετείχαν στην συνάντηση που διεξήχθη με επιτυχία στην αίθουσα εκδηλώσεων της εκκλησίας με την αθρόα προσέλευση των γυναικών του Δασκίου.Μέσα από τη συζήτηση που διεξήχθη δόθηκε η δυνατότητα να γίνει καταγραφή ιδεών, προτάσεων και ερωτημάτων που σχετίζονται με την επιχειρηματική δραστηριότητα των γυναικών του Δασκίου που ασχολούνται με την παραγωγή τοπικών προϊόντων κυρίως από αγροτικές εκμεταλλεύσεις.Τονίσθηκαν τα πλεονεκτήματα που διαθέτουν τα τοπικά προϊόντα και οι τρόποι αξιοποίησης τους. Η Δήμαρχος Βέροιας πρότεινε ως αρχή να συσταθεί ένα τοπικό δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ παραγωγών και διαθετών και έφερε ως παράδειγμα μια συνεργασία μεταξύ γυναικών του Δασκίου και ευρύτερα των δημοτικών κοινοτήτων των Πιερίων (πρώην Δήμου Μακεδονίδος)  και της Βεργίνας που αποτελεί τόπο προσέλευσης χιλιάδων τουριστών.

Η κ. Σταυροπούλου μαζί με τα στελέχη του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών του Δήμου Βέροιας, ενημέρωσαν τις γυναίκες για τη λειτουργία του Γραφείου υποστήριξης γυναικών, όχι μόνο για περιπτώσεις αντιμετώπισης οικογενειακής βίας αλλά και για εκείνες που αφορούν την υποστήριξη για την είσοδο στην απασχόληση  και την επιχειρηματικότητα.

ΣΧΟΛΙΟ: Στο «ξεχασμένο» Δάσκιο,σε περίοδο κρίσης, η συζήτηση για «γυναικεία επιχειρηματικότητα» μόνο ως «ανέκδοτο» μπορεί να ειπωθεί. Όταν βασικές ασχολίες των κατοίκων εδώ και χρόνια έχουν «καταστραφεί» εξαιτίας της πολιτικής κυβέρνησης και Ε.Ε, όταν η νεολαία του χωριού εξαιτίας αυτού του γεγονότος το έχει εγκαταλείψει, τότε αυτό που λείπει δεν είναι η «επιχειρηματικότητα» αλλά η ανάγκη ριζικά διαφορετικής πολιτικής (π.χ στη Γεωργία και την Κτηνοτροφία) για να μπορέσουν οι κάτοικοι (και οι γυναίκες τους) να μείνουν εκεί. Και σε τελευταία ανάλυση η ζωή έχει αποδείξει πως δεν «σώζονται» με «αγροτοτουρισμό» ή «γυναικείους συνεταιρισμούς» πώλησης «παραδοσιακών προϊόντων»…