Σκανδαλολογία, ψεύτικα δίπολα, αγωνία για το κράτος και τους θεσμούς του - για να μην ξεφτιλιστούν τελείως στα μάτια του λαού - και ένας ...«μουντζούρης» που πάει κι έρχεται, για το ποιος μπορεί να εξασφαλίσει τη «σταθερότητα» και τους «εθνικούς στόχους» και ποιος τα υπονομεύει... Τέτοια μορφή παίρνουν σε αυτή τη φάση οι διεργασίε... Περισσότερα
Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ στη Βέροια
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Με το σύνθημα «Το μέλλον δε θα ‘ρθει από μονάχο του…αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς» πραγματοποιήθηκε με επιτυχία την Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου στην Πλ. Δημαρχείου στην Βέροια προφεστιβάλική εκδήλωση στο πλαίσιο του 43ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή.
Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιελάμβανε:
Συναυλίες από συγκροτήματα
Χορευτικά
Προβολή video για την Οκτωβριανή Επανάσταση
Έκθεση με αφίσες για την Οκτωβριανή Επανάσταση
Καλλιτεχνικό εργαστήρι για παιδιά σχολικής ηλικίας
Έκθεση βιβλίου από τις εκδόσεις της Σύγχρονης Εποχής
Την κεντρική ομιλία του Φεστιβάλ έκανε ο Σωτήρης Αβραμόπουλος, μέλος του Γρ. Περιοχής Κ. Μακεδονίας του ΚΚΕ που ανάμεσα στ’ άλλα τόνισε:
«…Το φεστιβάλ αντέχει στο χρόνο γιατί το περιεχόμενο του τροφοδοτείται και ανανεώνεται από ότι πιο καινοτόμο και επαναστατικό έχει αναδείξει η ανθρώπινη σκέψη, δράση και δημιουργία. Τροφοδοτείται από τη γνώση ότι είναι ρεαλιστικό και αναγκαίο να ζήσουμε σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ότι ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν είναι αιώνιος αλλά μπορεί να ανατραπεί και να συναντήσει στο μουσείο της ιστορίας τα υπόλοιπα εκμεταλλευτικά συστήματα που προηγήθηκε. Τροφοδοτείται από το έργο μεγάλων κομμουνιστών και άλλων προοδευτικών δημιουργών το οποίο χρειάζεται να μεταδοθεί και στη νέα γενιά. Το φεστιβάλ προχωρά και αναβαθμίζεται μαζί με την σύγχρονη επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ. Το οξυγόνο του είναι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, οι θέσεις της ΚΝΕ»
Αναφερόμενος σε μια σειρά «τοπικού χαρακτήρα» προβλήματα σημείωσε: «Οι εργαζόμενοι στη μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων και στα διαλογητήρια- συσκευαστήρια δουλεύουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, οι περισσότεροι εποχιακά με χαμηλούς μισθούς. Η εντατικοποίηση χτυπάει «κόκκινο»,ενώ διαπιστώνονται ακόμα και λιποθυμίες τις ημέρες του καύσωνα. Εργατικά «ατυχήματα» δε δηλώνονται από τους εργαζόμενους υπό το φόβο της απόλυσης.
Οι εργαζόμενοι στην ΕΒΖ μειώνονται χρόνο με το χρόνο, μειώνονται και οι μισθοί τους, ενώ βρίσκονται εκτεθειμένοι σε επιχειρηματικές κινήσεις που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε κλείσιμο της επιχείρησης με τους εργαζόμενους στην ανεργία. Στην περίπτωση αλλαγής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς θα είναι σίγουρα οι πρώτοι που θα πληρώσουν το μάρμαρο για να στηριχθεί η κερδοφορίας του νέου ιδιοκτήτη.
Οι ροδακινοπαραγωγοί πωλούν κοψοχρονιά τον κόπο τους, σε βιομηχάνους και εμπόρους, ενώ απέναντι τους έχουν το κράτος και τους μηχανισμούς του, που εκτός των άλλων τους αφήνει απροστάτευτους από τις μεγάλες ζημιές…»
Και κατέληξε : «Παρό’ όλη την προσωρινή υποχώρηση η ιστορική εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας δεν μπορεί να σταματήσει. Η εποχής μας είναι εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό σε ένα ανώτερο σύστημα, στο σοσιαλισμό. Οι συνθήκες είναι ώριμες περισσότερο από το 1917,με το τότε επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμενων.
Συνεχίζουμε για να γίνουμε πιο ικανοί, πιο πολλοί, με μεγαλύτερο πείσμα και αποφασιστικότητα. Γιατί η επικράτηση του δίκιου του εργαζόμενου λαού είναι υπόθεση ζωής, θα κινήσει τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος.
Ένα καλύτερο μέλλον – όντως – «δε θα’ ρθει από μονάχο έτσι νέτο σκέτο» όπως έγραψε και ο ποιητής της επανάσταση ο Μαγιακόφσκι. Παίρνουμε τα μέτρα μας!»