Διχασμοί και πυώδη αποστήματα στην εποχή της μάχης για την πρωτοκαθεδρία

Τις τελευταίες μέρες η ειδησεογραφία σχετικά με τις ΗΠΑ -για ακόμα μια φορά - αφορά τον «διχασμό», τις «πολιτικές δολοφονίες», και το «υπόβαθρο» τους με αφορμή τον θανατηφόρο πυροβολισμό που δέχθηκε ο «ακτιβιστής» Τσάρλι Κερκ. 

Ο συγκεκριμένος προπαγάνδιζε διάφορες αντιδραστικές απόψεις. Στα ΜΜΕ και τα socialmedia διακινούνται χιλιάδες πληροφορίες για τους εμπλεκόμενους στο περιστατικό. Δηλώσεις πχ του Κερκ που περιγραφικά έλεγαν ότι οι δολοφονίες είναι «παράπλευρες απώλειες» της ανάγκης να διατηρηθούν οι νόμοι που επιτρέπουν την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ. Δηλώσεις του εναντίον των Εβραίων κάποια περίοδο, υπέρ του Ισραήλ σε άλλο χρόνο με στοιχεία «κριτικής» από τον Ιούλη και μετά. Συλλυπητήρια του Νετανιάχου για έναν «φίλο του εβραϊκού κράτους, με ψυχή λιονταριού» μαζί με ένα video όπου ένα σκύβαλο των δολοφόνων των IDF ρίχνει μία βόμβα στην Γάζα προς τιμήν του! 

Α, και ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας, νυν αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας, Ντ. Μεντβεντεφ, που αντάλλαζε πυρηνικές απειλές με τον Τραμπ ανήρτησε στο Χ τις «εκτιμήσεις» του για την δολοφονία και αφού την χαρακτήρισε «πολιτικό έγκλημα» την συνέδεσε με «αριστερά φιλελεύθερα καθάρματα» που υποστηρίζουν την Ουκρανία. 

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ συμβαίνουν πολλά σημαντικά γεγονότα σε πυκνό χρόνο. Έχει γίνει μια εισβολή στο Καπιτώλιο. Έχουν γίνει δύο απόπειρες δολοφονίας κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου εναντίον του νυν προέδρου. Έχει βγει η Εθνοφρουρά στους δρόμους για να καταστείλει διαδηλώσεις και πλέον κάνει περιπολίες στην πρωτεύουσα. Έχουν γίνει δολοφονίες κρατικών αξιωματούχων σε μέρα που που ήταν προγραμματισμένες κινητοποιήσεις. 

Ταυτόχρονα, με αφορμές που μπορούν να σχετίζονται από «λίστες οργίων» μέχρι τις κρατικές χρηματοδοτήσεις του Μασκ εξελίσσεται ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου που «αγγίζει» κάθε μηχανισμό του αστικού κράτους. 

Για κάθε ένα από τα παραπάνω τα αστικά επιτελεία και στην χώρα μας έχουν πει πολλά ενώ αρκετά έχουν γίνει και σενάριο μυθοπλασίας σειρών ή ταινιών σε πλατφόρμες.

Όλα αυτά δεν συμβαίνουν από το πουθενά. Ανέκαθεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου στις ΗΠΑ, όπως και σε κάθε χώρα. Ανέκαθεν εκφράζονταν πολιτικές αντιπαραθέσεις - και με οξυμένο τρόπο - και διαφορετικές προσεγγίσεις για μια σειρά ζητήματα που αφορούν την λειτουργία και τις προτεραιότητες της ηγέτιδας δύναμης του ιμπεριαλιστικού κόσμου. 

Όμως σε περίοδο που σύσσωμα τα αστικά επιτελεία στις ΗΠΑ θέτουν ως νούμερο ένα ζήτημα την απειλή της κυριαρχίας τους από την Κίνα μέσα συνθήκες που καταγράφεται «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας» σε μια σειρά από κρίσιμους τομείς οι παραπάνω υπαρκτές διαφορές οξύνονται ραγδαία. Μπαίνει σε πρώτο πλάνο ποιοι οι επιχειρηματικοί κολοσσοί θα στηριχθούν, με ποιους όρους θα δημιουργηθούν «ρήγματα» και δυσκολίες στο αντίπαλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Αυτά φυσικά δεν είναι «επιτραπέζιο» παιχνίδι. 

Διεξάγονται σε συνθήκες που η κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη «παίρνει» τα μέτρα της. Συμβαίνουν πολλά «για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο».

Διεξάγονται σε συνθήκες που ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ δηλώνει ότι «Η εποχή της αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας των ΗΠΑ τελείωσε» και «όταν σας στείλουμε σε πόλεμο θα έχουμε σαφείς στόχους (...) όταν εμπλακούμε σε σύγκρουση αυτό θα γίνει με την ανώτερη δύναμη και τα ανώτερα όπλα του κόσμου».

Επιπρόσθετα, προφανώς οι αντιπαραθέσεις στην κοινωνία δεν εκφράζονται με το να λέει ο κόσμος «είμαι με τις εταιρείες τεχνολογίας, σε σιχαίνομαι γιατί στηρίζεις τις πετρελαϊκές», ούτε τσακώνονται ενώ τρώνε Τεξανοί με Καλιφορνέζους για το πως πρέπει να αντιμετωπιστεί η απειλή του να χάσουν οι ΗΠΑ την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα από την Κίνα.

Όμως άλλο αυτό και άλλο να πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι η κοινωνία στις ΗΠΑ έχει φτάσει σε τέτοια σημεία “διχασμού”, σε ένα «κενό αέρος» που απλά κάποιοι είναι με τις «παραδοσιακές αξίες» και άλλοι με τις «πολλαπλές ταυτότητες» ή ότι η όλη αντιπαράθεση εξαντλείται ανάμεσα στο «κίνημα "ΜΑGA"» και τους «Left Liberals»... 

Τώρα για το κατά πόσο οι αναλύσεις ακόμα και ελληνικών ευρωατλαντικών φερέφωνων ότι «στις ΗΠΑ κυριαρχούν οι ακροδεξιοί και ακροαριστεροί» αποτυπώνουν τις αντιθέσεις που αναπτύσσονται σε μια σύνθετη κοινωνική πραγματικότητα το αφήνουμε στην κρίση του κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου. 

Καθένας μπορεί να σκεφτεί πολλούς λόγους για το πώς τα αστικά επιτελεία κάνουν συνειδητά τις παραπάνω παραμορφωτικές υπεραπλουστεύσεις όταν παρουσιάζουν τα γεγονότα. 

Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά και είναι το πιο ενδιαφέρον για τον λαό και την νεολαία είναι πως στην εποχή της μάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα οι βαθιές αντιθέσεις ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τμήματα του κεφαλαίου έχουν φτάσει ήδη στο σημείο για να «δώσουν» πάνω από 50 ενεργές πολεμικές συγκρούσεις, το σφαγείο στην Ουκρανία και την γενοκτονία που συνεχίζει να διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων ενώ βομβαρδίζει αδιακρίτως τις χώρες της περιοχής. 

Σε αυτήν ακριβώς την εποχή ήδη παρατηρούμε ότι ακόμα και στα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών ανάμεσα σε «νόμιμα» ή «εγκληματικά» τμήματα της αστικής τάξης υπάρχουν γεωπολιτικές «ουρές». 

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν και στην χώρα μας.

Είναι οι «ευλογημένες» μπίζνες εγκληματικών οργανώσεων στην Κρήτη από τον «αμερικάνικο παράγοντα» με τον οποίο τις καλές σχέσεις μαζί του διαφήμιζε ο μεν Καμμένος που συνομιλούσε μάλιστα μαζί τους αλλά και ο Μητσοτάκης, ειρωνευόμενος τον Καμμένο!

Ακόμα και τα «βουητά» για το γήπεδο και την ιδιοκτησία του ΠΑΟΚ που αποκτούν «γεωπολιτικό άρωμα». 

Τα παραδείγματα είναι πολλά και στην χώρα μας και στην... Μονή Σινά που οι παπάδες μονο για τον θρησκευτικό χαρακτήρα της μονής δεν πιάνονται καλυμμαύχι με καλυμμαύχι. Και στην Σλοβακία που έγινε απόπειρα δολοφονίας κατά του Φιτσο. Και στην Ρουμανία που τους έχουν βάλει να ψηφίζουν μέχρι να βγει ΝΑΤΟ. 

Ας μην συνεχίσουμε. 

Το μεγάλο ζήτημα σήμερα δεν είναι ο λαός να γίνει «ερευνητής» ούτε κυρίως να στρατεύεται στις πλαστές, για τα δικά του συμφέροντα, διαχωριστικές γραμμές που δημιουργούν οι υπαρκτές μεγάλες αντιπαραθέσεις του κεφαλαίου σε διεθνές επίπεδο αλλά και στο εσωτερικό κάθε αστικού κράτους. 

Το ζήτημα είναι να δυναμώσει την πάλη για την ανατροπή της βαρβαρότητας αυτού του συστήματος, που φέρνει κάθε είδους έγκλημα και αναβλύζει πύον από κάθε πόρο του. Στην Ελλάδα ευτυχώς υπάρχει το ΚΚΕ και η προσφορά του αφορά ακόμα και το γεγονός ότι οι «διχασμοί» αποκτούν την πραγματική για το συμφέρον του λαού διάσταση.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«Οχι στα "πανεπιστήμια" super market…

Επόμενο άρθρο

Κάθε άλλο