Επαγρύπνηση για το Κυπριακό

«Συναίνεση», «συνεννόηση», «σύμπνοια» και «εθνική γραμμή» είναι μερικές από τις φράσεις που κυριάρχησαν στις κυβερνητικές δηλώσεις και τα δημοσιεύματα, μετά τις προχτεσινές συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς, με θέμα τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Οσο κι αν επιμένει η κυβέρνηση ότι στηρίζει μια «δίκαιη και βιώσιμη» λύση του Κυπριακού, χωρίς ξένα στρατεύματα και εγγυήσεις, αυτό σε τίποτα δεν αλλάζει το γεγονός ότι το σχέδιο πάνω στο οποίο γίνεται σήμερα η συζήτηση για τη διευθέτηση του Κυπριακού είναι διχοτομικό. Σε πολλά σημεία, μάλιστα, συγκλίνει με το «σχέδιο Ανάν», που απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους το 2004.

Οπως δεν αναιρείται από τις κυβερνητικές διακηρύξεις το γεγονός ότι στη διαπραγμάτευση για το Κυπριακό εκφράζονται ευρύτεροι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και αντιθέσεις, στις οποίες η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι αμέτοχη. Αντίθετα, συμμετέχει ενεργά, επιδιώκοντας να αναβαθμίσει τον γεωπολιτικό της ρόλο στην περιοχή, ανταγωνιστικά προς την Τουρκία.

Η διαπραγμάτευση, που συνεχίστηκε χτες για δεύτερη μέρα στη Γενεύη, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πολυεπίπεδου παζαριού, όπου όλοι οι παίχτες προσέρχονται με τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τις επιδιώξεις τους, μέσα σ' ένα εκρηκτικό ούτως ή άλλως περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Είναι αποκαλυπτικά τα δημοσιεύματα στον Τύπο, που κάνουν λόγο για εντατική δραστηριοποίηση της Μ. Βρετανίας τις τελευταίες μέρες στο παρασκήνιο, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για το Κυπριακό, με την προϋπόθεση όμως ότι θα διασφαλιστεί η συνέχιση της στρατιωτικής της παρουσίας στο νησί, με τις βάσεις που διαθέτει, έστω κι αν γενναιόδωρα τάχα εμφανίζεται να παραχωρεί ένα μέρος των εδαφών που τώρα καταλαμβάνουν οι βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, για να «χρυσώσει το χάπι».

Το ίδιο ισχύει και με το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Οπως γράφτηκε, χωρίς να διαψευστεί, στο τραπέζι βρίσκεται μεταξύ άλλων η πρόταση για αντικατάσταση των σημερινών στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδας και Κύπρου από έναν πολυεθνικό στρατό, υπό ΝΑΤΟική ενδεχομένως διοίκηση, που θα επιβληθεί σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους με το μανδύα της «δύναμης του ΟΗΕ».

Η εκτίμηση στην οποία συγκλίνουν οι περισσότεροι, είναι ότι στην παρούσα φάση δεν πρόκειται να υπάρξει κατάληξη. Από αυτήν τη σκοπιά, το πιθανότερο είναι στη Γενεύη να καταγραφούν οι διαφορετικές απόψεις πάνω σε βασικές πτυχές του Κυπριακού και η διαδικασία να συνεχιστεί, μέχρι σε κάποιο επόμενο στάδιο να «ωριμάσουν» οι γενικότερες προϋποθέσεις για συμφωνία ή κάποια άλλη «λύση».

Το βέβαιο είναι, όμως, ότι στη βάση του σχεδίου που τώρα συζητιέται και μέσα στο σύνθετο περιβάλλον που διαμορφώνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι αντιθέσεις, «δίκαιη και βιώσιμη» λύση για Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, επ' ωφελεία και των άλλων λαών της περιοχής, δεν μπορεί να υπάρξει, όποτε κι αν ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση, όπως κι αν διαμορφωθεί το περιεχόμενο της τελικής συμφωνίας.

Το σπέρμα της διχοτόμησης υπάρχει σε κάθε σχέδιο που δεν αντιμετωπίζει το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Που δεν περιλαμβάνει τον όρο της άμεσης αποχώρησης όλων των κατοχικών δυνάμεων και της κατάργησης του καθεστώτος των εγγυήσεων. Λύση προς όφελος του κυπριακού λαού σημαίνει ένα κράτος, ενιαίο, βιώσιμο, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις, εγγυητές και προστάτες.

Είναι φανερό ότι και η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, όλα τα αστικά κόμματα στηρίζουν «λύσεις» εντός των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και ανταγωνισμών. Γι' αυτό απαιτείται σήμερα η μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση από το λαό της Ελλάδας και της Κύπρου, μπροστά στα σχέδια που εξυφαίνονται πίσω από κλειστές πόρτες στη Γενεύη.