Εξοπλιστικός πυρετός σε βάρος των λαών

του Αλέκου Χατζηκώστα

Τις δεκαετίες του ’70 και ’80 το φιλειρηνικό κίνημα στη χώρα μας κατέβαινε στους δρόμους του αγώνα φωνάζοντας συχνά το σύνθημα «Όχι στο κυνήγι των εξοπλισμών/ ζήτω η φιλία των λαών. Το χρόνια πέρασαν, η επικαιρότητα όμως σήμερα είναι εξαιρετική!

Η ανθρωπότητα έχει μπει σε ένα καινούργιο και μεγαλύτερο γύρο εξοπλισμών, αυξάνοντας τους κινδύνους ενός γενικευμένου πολέμου και μετατρέποντας τις οικονομίες των χωρών σε πολεμικές, που μπορεί να αποτελούν διέξοδο στα συσσωρευμένα κεφάλια που υπάρχουν στα χέρια των λίγων, όμως σημαίνουν και περισσότερα βάσανα στις ζωές των πολλών.

Στην άτυπη» Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις Βρυξέλλες, με αντικείμενο την «ευρωπαϊκή άμυνα», που μετείχε πρόσφατα και ο ο Κυρ. Μητσοτάκης, στοιχεία είναι αποκαλυπτικά αλλά και εφιαλτικά!

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη Σύνοδο, όπως ότι μεταξύ 2021 και 2024 οι συνολικές στρατιωτικές δαπάνες των κρατών – μελών της ΕΕ αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 30%. Το 2024 εκτιμάται ότι ανήλθαν σε 326 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου στο 1,9% του ΑΕΠ της ΕΕ. Εάν ληφθούν υπόψη μόνο τα 23 κράτη – μέλη της ΕΕ που είναι επίσης μέλη του ΝΑΤΟ, οι αμυντικές δαπάνες ανήλθαν σε 1,99% το 2024 και αναμένεται να ανέλθουν στο 2,04% το 2025.

Σε ό,τι αφορά τις «επενδύσεις στον τομέα της άμυνας» (αφορούν τις καθαυτό δαπάνες για εξοπλισμούς, έρευνα, υποδομές), το 2023, «αυξήθηκαν με εντυπωσιακό ρυθμό», όπως λένε στις Βρυξέλλες, καθώς σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος αυξήθηκαν κατά 17%, σημειώνοντας ρεκόρ ύψους 72 δισ. ευρώ ή 26% των συνδυασμένων αμυντικών δαπανών των κρατών – μελών. Τα στοιχεία τους δείχνουν εξάλλου ότι το 2024 αυτές οι επενδύσεις υπερέβησαν τα 100 δισ. ευρώ, ποσό που αντιπροσωπεύει πάνω από το 30% των συνολικών αμυντικών δαπανών.

Και εδώ θα πρέπει να τονίσουμε τα εξής:

Για όπλα και πολεμικά σχέδια που υπηρετούν τους ανταγωνισμούς για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, λεφτά υπάρχουν και περισσεύουν. Όμως για τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας, για την προστασία και την πρόληψη από φυσικές καταστροφές, για Υγεία, Παιδεία και αξιοπρεπείς μισθούς, η οικονομία «δεν αντέχει»…

Τα πράγματα όμως θα γίνουν και χειρότερα. Πολύς λόγος γίνεται- με αφορμή τη εκλογή Τραμπ- για «στρατηγική αυτονομία» της Ε.Ε. Αυτό δεν έχει σχέση με τη διαφύλαξη της ειρήνης και της ευημερίας των λαών αλλά πιο γρήγορη στροφή στην πολεμική οικονομία, πιο στρατιωτικοποιημένη ιμπεριαλιστική ένωση και πιο επιθετική ενάντια στους λαούς, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων της.

Η ελληνική κυβέρνηση- με τη στήριξη των άλλων κομμάτων του «ευρωπαϊκού τόξου»- θέλει να παίξει τον ρόλο του…σημαιοφόρου της προσπάθειας αυτής. Η χώρα μας άλλωστε είναι από τους πρωτοπόρους στους εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις να δαπανούν γι’ αυτόν τον σκοπό πάνω από το 2% του ΑΕΠ.

Εκτός από το «ταμείο πολέμου» που προτάθηκε, ύψους 100 δισ. ευρώ, στο τραπέζι βρίσκεται και η εξαίρεση των εξοπλιστικών δαπανών από τον υπολογισμό των ελλειμμάτων και του κρατικού χρέους, ώστε να μην υπάρχει δημοσιονομικό ταβάνι στο τι θα ξοδέψει κάθε χώρα!

Η «αγωνία» τους δεν είναι βέβαια για τον λαό, που οι ανάγκες του θα συνεχίσουν να συνθλίβονται από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα του κεφαλαίου, τους εξοντωτικούς φόρους και τα πρωτογενή πλεονάσματα, από τα οποία θα χρηματοδοτείται άλλωστε και το ταμείο πολέμου, όπως γίνεται τώρα με το Ταμείο Ανάκαμψης.

Το άτυπο πολεμικό συμβούλιο της ΕΕ και οι επικίνδυνες αποφάσεις που δρομολογεί, βάζουν ακόμα πιο επιτακτικά στον λαό τα πραγματικά διλήμματα: Θα στηρίξει και θα ανεχτεί τα πολεμικά τους σχέδια, που τον οδηγούν στον όλεθρο, ή θα συγκρουστεί για να τους ανατρέψει;

Μπορεί οι συσχετισμοί σήμερα για τη ανατροπή της πολιτικής αυτής να είναι αρνητικοί όμως δεν θα μείνουν αιώνια. Το παλιό τραγούδι πώς η «γη θα γίνει κόκκινη από ζωή/ ή κόκκινη από θάνατο» θα πρέπει να ξανατραγουδηθεί…

πρώτη δημοσίευση ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ Μαγνησίας 9/2/2025

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Σταθερή ... πλεύση συστημισμού και φαιδρότητας

Επόμενο άρθρο

Για τον Δημήτρη Ι. Καρασάββα