Για τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης

του Αλέκου Χατζηκώστα

Η κυβερνητική πλειοψηφία αποφάσισε μια διαδικασία fast track, μειώνοντας το ήδη ασφυκτικό χρονικό περιθώριο των δύο μηνών που αποφάσισε η Ολομέλεια σε έναν μήνα (!), προβλέποντας απανωτές συνεδριάσεις και «τσουβάλιασμα» πολλών και σημαντικών άρθρων σε κάθε συζήτηση. Αυτά, βέβαια, δεν έτυχαν, αλλά «πέτυχαν», αφού έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τότε που ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τις κυβερνητικές προθέσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση, άρα η διαδικασία θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.

Η κυβέρνηση με απαράδεκτο τρόπο προωθεί μια τέτοια διαδικασία μέσα στο κατακαλόκαιρο, με προφανή σκοπό να περάσει την αναθεώρηση στα «μουλωχτά», να μην προλάβουν να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι και η νεολαία, αλλά και να μην εκφραστεί αγωνιστικά η αντίθεσή τους σε σημαντικές αντιδραστικές τομές, όπως η αναθεώρηση του άρθρου 16, η κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, η «συνταγματοποίηση» των δημοσιονομικών περιορισμών κ.ο.κ.

Πολλά κόμματα επικέντρωσαν την κριτική τους στο πρόσωπο του προέδρου που πρότεινε η ΝΔ (Βορίδης), το οποίο όμως δεν είναι ξεκομμένο από τον ίδιο τον αντιδραστικό χαρακτήρα των κυβερνητικών προτάσεων, αντίθετα επιλέχθηκε ακριβώς γιατί με κάθε τρόπο έχει αποδείξει την προσήλωσή του στην υπηρεσία και εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής. Μάλιστα, το κόμμα της Ζ. Κωνσταντοπούλου αποχώρησε από τις εργασίες της Επιτροπής με τη συγκεκριμένη πρόφαση, λες και υπάρχει τίποτα πιο βολικό για την κυβέρνηση από το να μείνει μόνη της, χωρίς αντίλογο απέναντι στις μεθοδεύσεις και στους σχεδιασμούς της. Ισως πάλι να αποχώρησε για να μην αποκαλυφθεί η συμφωνία της με αρκετές από τις κυβερνητικές προτάσεις...

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ: Πίσω από τα ρεκόρ οι ανταγωνισμοί του κεφαλαίου φουντώνουν

Επόμενο άρθρο

«Κοστολόγηση» σε ποια βάση;