Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Ενα Σύνταγμα που να ανταποκρίνεται στις «νέες προκλήσεις», δηλαδή στην πολεμική προετοιμασία των ιμπεριαλιστών για μεγάλο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών», στις νέες βαθύτερες καπιταλιστικές κρίσεις που είναι μπροστά με ένταση της εκμετάλλευσης και στη θωράκιση του αστικού κράτους από τη λαϊκή πάλη και αμφισβήτηση σε συνθήκες μεγάλων «κλονισμών», είναι αυτό που σκιαγράφησε ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης μέσα από διάγγελμά του για την έναρξη «διαλόγου» στο πλαίσιο της περιλάλητης συνταγματικής αναθεώρησης.

Πάνω σε αυτές τις ανάγκες της δικτατορίας του κεφαλαίου έρχονται οι ανακοινώσεις για «συνταγματοποίηση» των μνημονίων διαρκείας και των ματωμένων δημοσιονομικών πλεονασμάτων, δημοσίους υπάλληλους που θα εφαρμόζουν πάραυτα την αντιλαϊκή πολιτική επί ποινή απόλυσης, αστική - ταξική δικαιοσύνη που πιο γρήγορα θα κλέβει στο «ζύγι» και θα ρίχνει το «σπαθί» του κεφαλαίου στο κεφάλι του λαού, αστικούς «θεσμούς» πιο αποτελεσματικούς στην ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας με προμετωπίδα τον μύθο του «δίκαιου καπιταλιστικού κράτους», αλλά και την καταστολή του λαού, με «ανοσία» στις λαϊκές διεκδικήσεις αλλά και στις αντιθέσεις στο εσωτερικό της αστικής τάξης.

Η συγκυρία που ανοίγει η κυβέρνηση τη συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι τυχαία. Εξελίσσεται σε μια περίοδο όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, της πολεμικής προετοιμασίας, της εμπλοκής της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος αναδιαμορφώνεται ώστε να γίνει πιο αυταρχικό, πιο "ευέλικτο" απέναντι στο κεφάλαιο και πιο εχθρικό απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα. Ο ρόλος των δημοσίων υπαλλήλων μεταβάλλεται: Λιγότερα δικαιώματα, μεγαλύτερη υποταγή στους "εθνικούς στόχους" που καθορίζουν οι αστικές στρατηγικές για να συνεχίσουν να αυγαταίνουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Από τη συζήτηση περί Συντάγματος και εκσυγχρονισμού του κρύβεται ότι οι κυβερνήσεις το "κουρελιάζουν" στην πράξη κάθε φορά που πρόκειται να χτυπηθούν δικαιώματα των εργαζομένων ή να εμπορευματοποιηθούν δημόσια αγαθά. Το δικαίωμα στην απεργία περιορίζεται συστηματικά, όπως αποδεικνύουν και οι δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που κηρύσσουν παράνομες τις απεργίες Ομοσπονδιών και της ΑΔΕΔΥ, η συλλογική δράση ποινικοποιείται, ενώ προωθείται η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, παρακάμπτοντας ευθέως το άρθρο 16. Για κυβερνήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους το Σύνταγμα ισχύει μόνο όταν δεν στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής τους

Οι προβλεπόμενες γενικά, αντιλαϊκές τομές είναι μεταξύ άλλων:

-Το χτύπημα των δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων με την άρση της μονιμότητας.

-Η παραπέρα εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης με την αναθεώρηση του άρθρου 16.

-Η “συνταγματοποίηση” των ματωμένων πλεονασμάτων.

Ας δούμε και κάτι γενικότερο:

Το Σύνταγμα αποτυπώνει σε νομική μορφή και κατοχυρώνει τις ήδη υπάρχουσες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, τα ταξικά συμφέροντα της αστικής τάξης (διασφάλιση της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, της κεφαλαιοκρατικής κερδοφορίας), του αστικού κράτους και των θεσμών-μηχανισμών του, του πολιτικού συστήματος ειδικότερα του πολιτεύματος της αστικής δημοκρατίας, τη σχέση νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και οπωσδήποτε τον έλεγχο-καταστολή της δράσης του εργατικού-λαϊκού κινήματος κλπ. Αποτυπώνει επίσης νομικά τις σχέσεις και δεσμεύσεις του ξεχωριστού καπιταλιστικού κράτους που προκύπτουν σε συνθήκες καπιταλιστικής διεθνοποίησης, ενσωμάτωσης και αλληλεξάρτησης στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος ή, πιο ειδικά, την προτεραιότητα του διεθνούς ή περιφερειακού δικαίου αν πρόκειται για κράτος-μέλος, π.χ., της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, και διμερών στρατιωτικοπολιτικών δεσμεύσεων με άλλα καπιταλιστικά κράτη, εφόσον έχει τεθεί ζήτημα υποχρεωτικής συνταγματοποίησής τους.  Η εξέλιξη των άρθρων του Συντάγματος επηρεάζεται από την πολυμορφία των κοινωνικοπολιτικών φαινομένων που προκύπτουν και κληρονομούνται από το παρελθόν, από το ιδεολογικοπολιτικό φορτίο στο εποικοδόμημα, από τις τρέχουσες ανάγκες ή τις τάσεις, τις αντιθέσεις και αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα. 

Το λαϊκό κίνημα θα πρέπει να αντιπαλέψει τον πυρήνα των προωθούμενων συνταγματικών αλλαγών, να μην δώσει καμία συναίνεση, είτε στην προτείνουσα είτε στην αναθεωρητική βουλή. (Θα επανέλθουμε πιο αναλυτικά μόλις γίνει γνωστό το σύνολο των προτεινόμενων αλλαγών)

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.