Κυριακή, 17 Νοέ, 2019

  • Βέροια: Ν΄ αλλάξει ο τρόπος εορτασμού του Πολυτεχνείου!
  • Ν’ αξιοποιηθεί!
  • Σήμερα η παρουσίαση του βιβλίου του Αλέκου Χατζηκώστα στον Άγιο Γεώργιο
  • ΕΚΤΕΝΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ  ΣΤΗΝ ΕΡΤ 1 ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ “ΕΠΤΑ”
  • Κυκλοφόρησε "Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ" (Νο 577)
  • Η Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ ΗΜΑΘΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Βέροια: Ν΄ αλλάξει ο τρόπος εορτασμού του Πολυτεχνείου!1 Ν’ αξιοποιηθεί!2 Σήμερα η παρουσίαση του βιβλίου του Αλέκου Χατζηκώστα στον Άγιο Γεώργιο3 ΕΚΤΕΝΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ  ΣΤΗΝ ΕΡΤ 1 ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ “ΕΠΤΑ”4 Κυκλοφόρησε "Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ" (Νο 577)5 Η Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ ΗΜΑΘΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Για την Τουρκική επέμβαση στη Συρία

print
email
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Για την Τουρκική επέμβαση στη Συρία

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

Ηστρατιωτική επίθεση της Τουρκίας στη Βορειοανατολική Συρία, που έλαβε την κωδική όσο και αντιφατική ονομασία 'Πηγή της Ειρήνης' εξελίσσεται και στη μορφή της χερσαίας στρατιωτικής εισβολής σε περιοχές όπου η Κουρδική παρουσία είναι έντονη και 'ποιοτική,' κύρια ως προς το ζήτημα της αντιμετώπισης της οργάνωσης 'Ισλαμικό Κράτος' η δράση και η ανάπτυξη της οποίας, κύρια την περίοδο 2013-2015, εκδηλωνόταν σε περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, προτάσσοντας, για να παραπέμψουμε στον Γάλλο φιλόσοφο των ιδεών Pierre-Andre Taguieff, και την «θεματική του θανάτου στη μάχη ως "μάρτυρας" (shahid)».

 H Τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στα εδάφη της Συρίας καθίσταται το ίδιο αποτέλεσμα μίας περιφερειακής-γεω-πολιτικής στρατηγικής, που, άλλοτε στρατιωτικά και άλλοτε περισσότερο διπλωματικά (ακόμη και οικονομικά), θέτει στο επίκεντρο την διάνοιξη ενός διαδρόμου εντός Συρίας ο οποίος την ίδια στιγμή θα 'επικοινωνεί' με την Τουρκική επικράτεια και ιδίως με την συνοριακή γραμμή Τουρκίας-Συρίας, το διακύβευμα της εμπρόθετης αποτροπής των κινήσεων του Κουρδικού παράγοντα κύρια στη Βορειοανατολική Συρία (πτυχή που σχετίζεται με την διάνοιξη του διαδρόμου) καθώς και τον χωρικό αποκλεισμό τους σε μία σαφώς ελεγχόμενη από την ίδια περιοχή ώστε να μην καταστεί εφικτή και η 'επικοινωνία' των Κούρδων της Συρίας με τις αντίστοιχες Κουρδικές κοινότητες που διαβούν εντός Τουρκίας,  προσδιορίζοντας παράλληλα, αυτό που o Kenneth Waltz, στο κλασικό για την θεωρία των Διεθνών Σχέσεων βιβλίου του, που φέρει τον τίτλο 'Theory of International Politics,' αποκαλεί ως «σχετικές δυνατότητας» που, εν προκειμένω, σχετίζονται με την ισχύ ενός κράτους στη διεθνή σκακιέρα.

Οι "σχετικές δυνατότητες" της Τουρκίας στο και στα επάλληλα πολεμικά, Συριακά μέτωπα, ιδωμένες και μέσα από το πρίσμα των συμμαχιακών εγκλήσεων και των συμμαχιών στις οποίες συμμετέχει η γειτονική χώρα, δια-κρατικών-δια-περιφερειακών (με Ιράν και την Ρωσική Ομοσπονδία), συμμαχιών που για την ίδια συμπεριλαμβάνουν και τον αντιπολιτευόμενο 'Ελεύθερο Συριακό Στρατό' ( (η ανάσχεση του οποίου από τις Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις έχει συμβάλλει στην υποχώρηση και παραμονή του σε εκείνες τις περιοχές που εφάπτονται με την ευρύτερη 'ζώνη ενδιαφέροντος' της Τουρκίας), δύνανται να αναδείξουν τους 'φορτισμένους' και επι-γενόμενους όρους της, κατά τον Σωτήρη Σέρμπο, «εξισορρόπησης» με στρατηγικό άξονα την συγκρότηση μίας 'ζώνης ασφαλείας'  δίχως την Κουρδική παρουσία, η οποία, αφενός μεν θα 'κεφαλαιοποιεί' στρατηγικά την χρόνια παρουσία της Τουρκίας εντός της Μπααθικής Συρίας, αφετέρου δε,   θα προσιδιάζει προς την κατεύθυνση απόκτησης ενός στρατηγικού σημείου, διαμέσου του οποίου (ίσως ακόμη πιο σημαντική είναι και η κατάληψη κάποιου αστικού κέντρου στην περιοχή), η Τουρκία θα αποκτήσει τέτοιο 'στρατηγικό βάθος' που θα την φέρει δίπλα στο Ιράν, στο Ιράκ αλλά και στο Ισραήλ, παρακάμπτοντας τον παράγοντα της 'υπολογισμένης αναμονής,' με την Τουρκία να δρα 'τώρα' (παροντικός χρόνος) για να 'δηλώνει ενεργά παρών' για το άμεσο μέλλον.

Επρόκειτο για μία πολεμική-στρατιωτική επιχείρηση 'fast track,' με αβέβαιη όμως έκβαση, με την Τουρκία να συγκεντρώνει 'δύναμη πυρός' με επίδικο το διττό πλαίσιο της εκκαθάρισης και της διαμόρφωσης μίας 'ζώνης' που θα δύναται να λειτουργήσει εντός της Τουρκικής-εδαφικής επικράτειας, όντας πολεμική επιχείρηση που ενσωματώνεται διαλεκτικά και προσίδια στο πλέγμα των προηγούμενων Τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στα εδάφη της Συρίας, όντας επιχείρηση-εισβολή ενταγμένη στο πλαίσιο της ευρύτερης Τουρκικής στρατηγικής έτσι όπως αυτή αρθρώνεται με άξονα και τα συμβάντα στη Συρία την τελευταία δεκαετία.

 Σε αυτή την περίπτωση, η επίθεση δεν δύναται να ιδωθεί 'απο-κομμένη' από αυτή την Τούρκικη γεω-πολιτική στρατηγική, όπως αφήνει να εννοηθεί τμήμα των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, που νοηματοδοτούν, δημοσιογραφικά και διπλωματικά, την σχέση Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, υπό το πρίσμα μίας ιδιαίτερου τύπου, 'εξάρτησης,' εκεί όπου η Τουρκική στρατιωτική επιχείρηση, για να πραγματοποιηθεί, έλαβε χώρα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως τονίζεται εμφατικά αυτές τις ημέρες σε τμήμα του εγχώριου τύπου, και όχι μόνο.

 Αντίθετα από την ως άνω αναγωγιστική πρόσληψη του συμβάντος (που αναγάγει την όλη επιχείρηση στην ευρύτερη 'ακτίνα δράσης' των Ηνωμένων Πολιτειών στη Συρία), θεωρούμε πως η στρατηγική της Τουρκίας διαμορφώνεται με ορίζοντα μεσο-μακροπρόθεσμο, λαμβάνει υπόψιν τους βαθυ-δομικούς μετασχηματισμούς που έχουν επέλθει στη Συρία, επιθυμεί την αξιοποίηση περιφερειακών και ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών, εκ νέου διαμεσολαβώντας το πρόσημο της άσκησης στρατιωτικής βίας ως σημαίνον όρο άσκησης γεω-πολιτικής, συγκλίνοντας, ως προς αυτό το πεδίο, με τις αντίστοιχες πρακτικές της συμμάχου  Ρωσικής Ομοσπονδίας, ανα-σημαίνοντας συνάμα την περί πολεμικής βίας, αναλυτική του Walter Benjamin: «Αν μπορεί να εξαχθεί ένα συμπέρασμα από την πολεμική βία, ως πρωταρχική και αρχετυπική για κάθε βία που χρησιμοποιείται για την επίτευξη φυσικών σκοπών, είναι ό,τι σε αυτή ενοικεί ένας δικαιοθετικός χαρακτήρας».

 Δια-κρατώντας την δυνατότητα ή την ‘’σχετική δυνατότητα’’ θεμελίωσης ‘δικαίου’ («δικαιοθετικός χαρακτήρας») στα εδάφη της Συρίας και πάνω ουσιαστικά στη συνοριακή γραμμή Συρίας-Τουρκίας, με χαρακτηριστικά αντιμετώπισης του φαντασιακά και μη αναπαριστάμενου ως Κουρδικού ‘εφιάλτη,’ η Τουρκία αξιώνει τον λόγο και την στρατηγική αντίληψη των ‘σφαιρών επιρροής,’ αντλώντας από το υπόβαθρο ενός ‘ρεαλισμού διαρκείας’: στην ευρύτερη περιοχή, ‘έχουμε δικαιώματα παρέμβασης.’

 Και αυτή η επέμβαση ως στρατιωτική βία, διεκδικεί την εν τοις πράγμασι επι-τέλεση και ‘δικαίωση’ της, ευθυγραμμιζόμενη με τα νάματα που εγκαινίασε η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001: ο πόλεμος ‘καθαγιάζεται’ (μη ζητώντας την έγκριση, την κανονικοποιημένη έγκριση του ΟΗΕ), στο περιβάλλον και στο περίγραμμα του εθνο-κρατικού ‘δικαίου’ και της ‘υπεράσπισης’ του, που ουσιωδώς ενέχει βία και χωρική επέκταση, όπως και τις προκείμενες της παραβίασης-υποβάθμισης αστικών-ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η Τουρκία με το ιδιαίτερα 'φορτισμένο' αντι-Κουρδικό και αντι-τρομοκρατικό πρόσημο στο σημείο που αυτά τα δύο στοιχεία ταυτίζονται στη ρητορική και στην πρακτική της, στην ίδια την άσκηση εξωτερικής πολιτικής με επίκεντρο την Συρία, κλιμακώνει την άσκηση στρατιωτικής βίας και εναντίον του Κουρδικού στοιχείου της περιοχής, χαράζοντας μία νοητή γραμμή μεταξύ Βορειοανατολικής και υπόλοιπης Συρίας, κινούμενη με άξονα, όπως επισημαίνει ο Κωνσταντίνος Φίλης το να «εγκαθιδρυθεί στην περιοχή, να την αλλοιώσει δημογραφικά (σ.σ: βλέπε Κύπρο) και να την ανοικοδομήσει προκειμένου να αποκτήσει ουσιαστικά ερείσματα».

Βλέπε σχετικά, Μπαστέα Νατάσα, ‘ Η … «Πηγή Ειρήνης» ξεκίνησε με επίθεση σε αμάχους,’ Εφημερίδα ‘Τα Νέα,’ 10/10/2019, σελ. 40-41. Στην ανάλυση της η δημοσιογράφος Νατάσα Μπαστέα, αποδίδει έμφαση στους βομβαρδισμούς της Τουρκικής αεροπορίας σε περιοχές της Συριακής επικράτειας όπου διαμένουν άμαχοι, αυτοί που στην πολιτική ‘οικονομία’ της ‘real politik’ αποκαλούνται ‘παράπλευρες απώλειες,’ επισημαίνοντας ό,τι «ενώ η διεθνής κοινότητα καταδικάζει, η Τουρκία ξεκίνησε χθες βομβαρδισμούς συριακών πόλεων που βρίσκονται κοντά στα σύνορα της, όπως το Ρας αλ Αϊν, απ’ όπου χιλιάδες άμαχοι προσπαθούν να φύγουν  πλέον κατευθυνόμενοι προς την επαρχία Χασάκα, την οποία ελέγχουν οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, επικεφαλής των οποίων είναι κούρδοι μαχητές. Από τον τουρκικό βομβαρδισμό σκοτώθηκαν πέντε πολίτες και τραυματίστηκαν δεκάδες. Οι Τούρκοι βομβάρδισαν επίσης την πόλη Τελ Αμπιάντ και τη γύρω περιοχή». Οι Κούρδοι, πέραν μίας ‘θυματοποιητικής’ τους προσέγγισης, δεν αποτελούν το ‘ιδανικό’ όσο και το ‘διαρκές θύμα,’ αλλά, αντιθέτως, διεκδικούν τον χώρο που τους αναλογεί, υπερασπίζοντας τον, όπως έπραξαν και εναντίον του ‘Ισλαμικού Κράτους.

Η κωδική ονομασία της όλης επιχείρησης που είναι επιχείρηση ‘Πηγή Ειρήνης,’ εγγράφει την αντίφαση-αντινομία έτσι όπως αυτή εκτυλίσσεται μεταξύ τίτλου και κύρια διακυβευμάτων της όλης πολεμικής-στρατιωτικής επιχείρησης και των πραγματικών όσο και δυνητικών της αποτελεσμάτων, καθότι αναδύεται στη Συριακή δημόσια σφαίρα το ενδεχόμενο διατάραξης των ήδη εύθραυστων συνθηκών ισορροπίας που έχουν διαμορφωθεί, ήτοι της εδαφικής-στρατιωτικής επιχείρησης της οργάνωσης ‘Ισλαμικό Κράτος’ και της επέκτασης και της κατάληψης εδαφών από πλευράς του Μπααθικού καθεστώτος, με τους Κούρδους μαχητές να ισορροπούν μεταξύ στρατηγικών συμμαχιών για την αντιμετώπιση του ‘Ισλαμικού Κράτους’ και των πολιτικών διασφάλισης της ‘αυτονομίας’ τους. Το Τουρκικό πρόταγμα διασφάλισης της ‘ειρήνης’ δεν ενυπάρχει παρά ως φαντασιακό πεδίο νομιμοποίησης της όλης επιχείρησης από το Τουρκικό κράτος.

Βλέπε σχετικά, Taguieff Pierre-Andre, ‘Ο εξτρεμισμός και τα είδωλα του. Επίκαιρες σκέψεις για τον τζιχαντισμό, την άκρα δεξιά, τον αντισημιτισμό, τον λαϊκισμό και τη συνωμοσιολογία,’ Πρόλογος-Μετάφραση-Επιμέλεια: Πανταζόπουλος Ανδρέας, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017, σελ. 75· Αντίστοιχα, ο ιστορικός Michael Bonner, τονίζει πως το «τζιχάντ αποτελεί τον πυρήνα της συγκαιρινής ριζοσπαστικής ισλαμιστικής ιδεολογίας», συμβάλλοντας στη συστηματοποίηση της δράσης και δη της βίαιης δράσης του ‘Ισλαμικού Κράτους’ στα εδάφη της Συρίας και του Ιράκ, και σε ένα δεύτερο αλλά όχι ασήμαντο επίπεδο, σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Βλέπε σχετικά, Bonner Michael, ‘Le Jihad. Origines, interpretations, combats, Γαλλική Μετάφραση: Barreau Alix, Paris, Teraedre, 2004, σελ. 15.

Εντός των συνδηλώσεων της παροντικής Τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, προσδιορίζονται οι εκφάνσεις της δυνατότητας ανα-διαμόρφωσης και συμμετοχής στη νέα αρχιτεκτονική ‘ασφαλείας’ της περιοχής (Συρία και Μέση Ανατολή) με την Τουρκία και τον Τούρκικο ‘αυταρχικό κρατισμό’ να εντείνουν την πίεση προς την Βορειοανατολική Συρία, αναπτύσσοντας την στρατηγική του ‘ζωτικού χώρου’ και προεκτείνοντας το γεω-πολιτικό υπόδειγμα της επι-κάλυψης: δίπλα στους Κούρδους Πεσμεργκά, θα ενυπάρχουν και οπλισμένοι Τούρκοι στρατιώτες, που θα αφαιρούν τον χώρο δράσης τους.

Μία κατατοπιστική μελέτη των περιφερειακών ανταγωνισμών που αναπτύσσονται εντός της Συρίας, των στρατηγικών που αναπτύσσουν χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, με άξονα την πολιτικο-θρησκευτική διάσταση ή αυτό που χαρακτηρίζεται ως «γεωστρατηγικοί ενδοϊσλαμικοί ανταγωνισμοί», (βλέπε την αντιπαράθεση Ιράν-Σαουδικής Αραβίας), προσφέρουν οι Ιωάννης Μάζης και Μιχάλης Σαρλής οι οποίοι στη θεώρηση τους συμπεριλαμβάνουν την  παράθεση των εθνο-θρησκευτικών διαιρέσεων της Συρίας. Βλέπε σχετικά, Μάζης Ιωάννης & Σαρλής Μιχάλης, ‘Νέα πλήγματα στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής

Οι γεωστρατηγικοί ενδοϊσλαμικοί ανταγωνισμοί στο σύστημα Συρίας-Λιβάνου,’ Περιοδικό ‘Foreign Affairs,’ ‘The Hellenic Edition,’ 25/04/2014, http://www.foreignaffairs.gr/articles/69782/ioannis-th-mazis-kai-mixalis-sarlis/nea-pligmata-stin-asfaleia-tis-mesis-anatolis?page=2.

 

Η Τουρκική στρατιωτική επέμβαση που εκκίνησε χθες με μία σειρά αεροπορικών βομβαρδισμών σε περιοχές των Κούρδων της Συρίας, συνιστά και μία πολιτικο-στρατιωτική επιλογή υπό τους ίδιους όρους της δοκιμής, από την μία πλευρά, του τεχνολογικά αναβαθμισμένου στρατιωτικού εξοπλισμού της χώρας, και, από την άλλη πλευρά, των διπλωματικών σχέσεων της χώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής: δύναται να διαμορφώσει η Τουρκική παρεμβατικότητα τον δικό της ‘ζωτικό χώρο,’ άμεσα, ή σπεύδει να καλύψει το στρατηγικό κενό που φαίνεται να αφήνει η πρόθεση Αμερικανικής υποχώρησης από τα εδάφη της Βορειοανατολικής Συρίας;

Αναφέρεται στο: Jackson Robert & Sorensen Georg, ‘Θεωρία και Μεθοδολογία των Διεθνών Σχέσεων. Η σύγχρονη συζήτηση,’ Πρόλογος-Επιμέλεια: Τσάκωνας Παναγιώτης, Μετάφραση: Κωνσταντινίδης Χαράλαμπος, Βιβλιοθήκη Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Εκδόσεις Gutenberg, Αθήνα, 2006, σελ. 87-88. Η έννοια της «σχετικής δυνατότητας» στις Διεθνείς Σχέσεις και συγκεκριμένα στην περίπτωση της Τουρκικής εισβολής, άπτεται του ζητήματος της ικανότητας της Τουρκίας να αξιοποιεί την γεω-στρατηγική της θέση όσο και τον κινητοποιητικό λόγο περί ‘νεο-οθωμανικής’ αναβάθμισης στο διεθνές σύστημα ασφαλείας: από την Κύπρο και την Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) ως τα εδάφη της Βορειοανατολικής Συρίας και ευρύτερα, από το πεδίο των Ελληνο-Τουρκικών σχέσεων έως τις σχέσεις της χώρας με την Αίγυπτο και την Συρία, από την Βαλκανική Χερσόνησο (με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς) έως την περιοχή-ζώνη της Κεντρικής Ασίας, το ‘νεο-οθωμανικό’ φαντασιακό, επί διακυβέρνησης του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (η Τουρκία ως «αυταρχικό σύστημα» σύμφωνα με τα λεγόμενα του Taguieff), εκφράζει και προβάλλει, ενίοτε εντατικά, τον λόγο και τις πρακτικές της ‘επιστροφής’ σε μία προνομιακή, και ιστορική, για την Τουρκία, επικράτεια, που ανεστραμμένα, δεν καθίσταται παρά η στρατηγικής της διεθνικής και περιφερειακής αναβάθμισης της παρουσίας της, με άξονα την στρατιωτική βία (Συρία), την λογική της ‘ζωνοποίησης’ που παραγάγει γεωγραφικά μπλοκ (Κύπρος-Ελλάδα, Συρία-Ιράκ), και  την προσέγγιση της συμμετοχής στο ενεργειακό-οικονομικό παίγνιο στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Βλέπε σχετικά, Σέρμπος Σωτήρης, ‘Η χαμένη αξιοπιστία της Αμερικής,’ Εφημερίδα ‘Τα Νέα,’ 10/10/2019, σελ. 12. Ο συγγραφέας του άρθρου, με αναφορά την παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ, στη Συρία και στη Μέση Ανατολή,  προσθέτει ό,τι «στη Μέση Ανατολή, επίτευξη ισορροπίας χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας είναι απλά ανέφικτη. Με ποια όμως δοσολογία που δεν θα ανατρέπει τους συσχετισμούς στη συριακή επικράτεια; Ο Ομπάμα έκανε απότομη στροφή πολιτικής, αφήνοντας πολύ χώρο στη Ρωσία που αναβαθμίστηκε ως εξισορροπιστής  στη Συρία. Υποκαθιστώντας σε μεγάλο βαθμό την Αμερική».

Αυτή δύναται να είναι η γεω-πολιτική και γεω-στρατηγική ενός δρώντα που διεκδικεί αξιώσεις ισχυρού περιφερειακού ‘παίκτη:’ το,  μέσω της παρουσίας ή αλλιώς, της αξιο-θεμελίωσης της παρουσίας στη Συρία, μέτωπο προς την Μέση Ανατολή και τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί, δεικνύοντας πλέον προς την κατεύθυνση του Ισραήλ, εναντίον του οποίου επιθυμεί να αντιπαραταχθεί γεω-πολιτικά, στρατηγικά και στρατιωτικά, η Τουρκία, με πεδίο αναφοράς, συμβολικά και μη, το Παλαιστινιακό ζήτημα, το Ισραηλινό αποτύπωμα εντός Συρίας, που καθίσταται αντι-Ιρανικά στοχευμένο,  όσο και αυτό που δύναται να αποκαλέσουμε πολιτική ενεργειακής ‘ασφάλειας’ που παράγεται πάνω στο έδαφος της ανακάλυψης κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική του Ζώνη, και στην διαμόρφωση συμμαχιών (τριμερή σχήματα) για την πλέρια αξιοποίηση τους.

Οι αντιφάσεις-αντινομίες που διαπερνούν εγκάρσια πλέον την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών ως προς το ζήτημα της θεώρησης της Τουρκίας και της πρόσληψης της συμμαχικής τους σχέσης σε μία ακτίνα που από την Συρία καταλήγει στη Μεσόγειο Θάλασσα, με ενδιάμεσο  σταθμό τα ζητήματα της Νατοϊκής στρατηγικής και της στρατηγικής πλέον σχέσης Τουρκίας και Ρωσίας που από κοινού έχουν διαμορφώσει έναν άξονα στη Συρία που περισσότερο τέμνει το κοινό μείζον διακύβευμα (αντιμετώπιση Κούρδων-Κουρδικής παρουσίας/ Ρωσική εδραίωση στη χώρα με όψεις ελέγχου της ευρύτερης περιοχής), παρά αποκλίνει λόγω της διαφορετικής αντιμετώπισης του Μπααθικού καθεστώτος, καθίστανται ευδιάκριτες στο πλαίσιο της στάσης που υιοθέτησαν (ή δεν υιοθέτησαν) οι Ηνωμένες Πολιτείες στο ζήτημα των κυρώσεων για την προμήθεια της Τουρκίας με το Ρωσικό αντι-αεροπορικό σύστημα ‘S-400:’ σε μία λογική αλληλο-εξουδετέρωσης, η στάση συγκράτησης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την πολιτική επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία για την παραβίαση των Νατοϊκών όρων ασφαλείας, συγκρούεται με την εκπεφρασμένη προθυμία του State Department,  τμήματος του Αμερικάνικου Κογκρέσου και του Πενταγώνου, για την επιβολή κυρώσεων, εκεί όπου δομείται ένας ‘αστερισμός’ αντιφάσεων που επιβεβαιώνει θεωρητικά την εκτίμηση του Νίκου Πουλαντζά: «με δύο λόγια, δεν  υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από το να θεωρούμε τις ΗΠΑ, και την εξωτερική πολιτική τους, μονολιθικό μπλοκ χωρίς ρωγμές». Βλέπε σχετικά, Πουλαντζάς Νίκος, ‘Η Κρίση των Δικτατοριών. Πορτογαλία-Ελλάδα-Ισπανία,’ Μετάφραση: Αγριαντώνη Χριστίνα & Αποστολόπουλος Απόστολος, Επιμέλεια: Ελεφάντης Άγγελος, Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς/ Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 2006, σελ. 35. «Δεν υπάρχει μία τακτική», τονίζει ο Νίκος Πουλαντζάς, αναφερόμενος στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ,  «απλούστατα υπάρχουν πολλές».

Τμήμα του εγχώριου τύπου, έντυπου και διαδικτυακού, όσο και τμήμα του πολιτικού προσωπικού της χώρας, του επιφορτισμένου με την χάραξη μίας μακροπρόθεσμης στρατηγικής ‘ασφαλείας,’ θεωρεί πως ‘κομίζει γλαύκας εις Αθήνας,’ αναφερόμενο στο καινοφανές και στο ‘πρωτάκουστο’ της Τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στη Συρία, παραγνωρίζοντας την διάσταση, της Τουρκικής στρατηγικής όπως έχει αναπτυχθεί στη Συρία καθ’ όλη την διάρκεια του πολέμου στη χώρα, το προηγούμενο των στρατιωτικών επιχειρήσεων (βλέπε Αφρίν) με άξονα τον διαχωρισμό του Κουρδικού στοιχείου από τις βάσεις του, την υποβολή σχεδίων συμμετοχής στην μεταπολεμική ανόρθωση της Συρίας. Που ευρίσκεται η ‘ειρήνη’ και που ο ‘πόλεμος’ στη Συρία;

Για τις αντιδράσεις ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (και όχι μόνο),  στην επέμβαση της Τουρκίας, βλέπε σχετικά, ‘Διεθνής καταδίκη για την τουρκική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία,’ Εφημερίδα ‘Η Καθημερινή,’ 10/10/2019, https://www.kathimerini.gr/1046368/article/epikairothta/kosmos/die8nhs-katadikh-gia-thn-toyrkikh-eisvolh-sth-voreioanatolikh-syria.

 

Βλέπε σχετικά, Γκιούρας Θανάσης, ‘Ελευθερία και Ιστορία. Με βασική αναφορά τις θέσεις για την έννοια της ιστορίας του Walter Benjamin,’ Εκδόσεις ΚΨΜ, Αθήνα, 2012, σελ. 428.

Βλέπε σχετικά, Φίλης Κωνσταντίνος, ‘Τι σημαίνει για την Ελλάδα η τουρκική εισβολή στη Συρία,’ Εφημερίδα ‘Τα Νέα,’ 11/10/2019, σελ. 10-11.

Έχει διαβαστεί 38 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement
advertisement

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Συννεφιασμένος
Συννεφιασμένος
Θερμοκρασία 13 °C
Άνεμος Β 1 μποφόρ

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου

Μερικώς συννεφιασμένος με δυνατές βροχές
Μερικώς συννεφιασμένος με δυνατές βροχές
Θερμοκρασία 10 ως 18 °C
Άνεμος ΝΑ 0-1 μποφόρ

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου

Κυρίως συννεφιασμένος
Κυρίως συννεφιασμένος
Θερμοκρασία 12 ως 17 °C
Άνεμος ΒΒΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 75 επισκέπτες και 0 μέλη.

Αρχική σελίδα για κινητά