Για τις αγροτικές κινητοποιήσεις

Του Σίμου Ανδρονίδη, υποψήφιου Διδάκτορα Α.Π.Θ

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν το τελευταίο δεκαήμερο αποτελούν απτή απόδειξη της αντίδρασης των αγροτών στην αντιαγροτική πολιτική της δικομματικής κυβέρνησης Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ. Φυσικά πρωτοστατούν οι αγρότες της Θεσσαλίας, οι οποίοι και έχουν παρατάξει τα αγροτικά τους μηχανήματα περιμετρικά της Εθνικής οδού (Μπλόκο Νίκαιας). Επίσης, έντονη είναι και η παρουσία των αγροτών της Ημαθίας (Κόμβος Κουλούρας), κάτι που συνιστά  και μία «ποιοτική» διαφοροποίηση των αγροτικών κινητοποιήσεων, στο βαθμό που τα προηγούμενα χρόνια την εμπροσθοφυλακή του αγροτικού κινήματος αποτελούσαν οι αγρότες της Θεσσαλίας. Χωρίς να παραγνωρίζουμε φυσικά την παρουσία αγροτών σε διάφορες περιοχές της χώρας (Θράκη, Φθιώτιδα), είναι οι αγρότες των δύο περιοχών (Θεσσαλία-Ημαθία), που δίνουν τον τόνο των κινητοποιήσεων. Μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα «αγροτικό μπλοκ» που συντίθεται κατά κύριο λόγο από τους αγρότες της Θεσσαλίας και της Ημαθίας.

     Οι αιτίες που ωθούν τους αγρότες στους δρόμους είναι γνωστές. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της  διάχυτης αγανάκτησης και οργής αφορά αφενός μεν την «υποχρέωση» των αγροτών να τηρούν πλέον βιβλία εσόδων-εξόδων, αφετέρου δε την άγρια φορολόγηση τους. Τα συγκεκριμένα εξόχως αντιαγροτικά μέτρα εντάσσεται οργανικά στο ευρύτερο πλαίσιο της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής της δικομματικής κυβέρνησης. Η εφαρμογή των συγκεκριμένων μέτρων θα οδηγήσει στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση των μικρομεσαίων αγροτών. Φυσικά, οι αγρότες ως κοινωνική κατηγορία, ως κοινωνική ομάδα δεν αποτελούν ένα ενιαίο κοινωνικό «σώμα». Οι μικρομεσαίοι αγρότες δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα με τους αγρότες, οι οποίοι, για να ξεφύγουμε και από τον τετριμμένο  και «πολυχρησιμοποιημένο» όρο «μεγαλοαγρότες», κατέχουν μεγάλα κομμάτια αγροτικής γης. Τα αντιτιθέμενα συμφέροντα στο εσωτερικό της κοινωνικής ομάδας των αγροτών αντανακλώνται και αποτυπώνονται   στην παρουσία κυρίως μικρομεσαίων αγροτών στο μπλόκο της Νίκαιας.

    Και είναι η αντιαγροτική πολιτική των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οδήγησαν και οδηγούν στη συγκέντρωση και στη συγκεντροποίηση της γης στα χέρια ολίγων αγροτών. Οι αγροτικές επιδοτήσεις  αποτέλεσαν όχημα και εργαλείο  για την «καπιταλιστικοποίηση»  και την εμβάθυνση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στον αγροτικό τομέα. Μελέτες και αναλύσεις έχουν καταδείξει ότι γινόταν ενθυλάκωση τεράστιων ποσών  αγροτικών επιδοτήσεων από μοναστήρια που διατηρούσαν αγροτοκτηνοτροφικές μονάδες, ακόμη και από την βασιλική οικογένεια της Μεγάλης Βρετανίας. Προφανώς και η βασιλική οικογένεια της Μεγάλης Βρετανίας δεν έχει καμία απολύτων σχέση με τις αγωνίες και τα προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτών.

  Η ενθυλάκωση και η συγκέντρωση τεράστιων ποσών αγροτικών επιδοτήσεων αφενός μεν στα χέρια επιχειρήσεων που ουδεμία σχέση έχουν με τον μόχθο των αγροτών, αφετέρου δε από στα χέρια ολίγων και προνομιούχων αγροτών, συντείνει στη δημιουργία αγροτών «δύο ταχυτήτων», ή για να το διατυπώσουμε καλύτερα, στο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ «πλουσίων και φτωχών» αγροτών.  Επίσης, η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδήγησε στην αλλαγή προσανατολισμού της αγροτικής καλλιέργειας. Παραδοσιακές καλλιέργειες εξαφανίζονται για να δώσουν την θέση τους σε νέες και «καινοτόμες» καλλιέργειες (σαλιγκάρια κ.α). Η τάση αυτή εξωθεί μεγάλο τμήμα των μικρομεσαίων αγροτών εκτός παραγωγής.

   Τα πρόσφατα αντιαγροτικά μέτρα που έλαβε η δικομματική κυβέρνηση ουσιαστικά επιβάλλουν την λειτουργία των αγροτών με επιχειρηματικά κριτήρια. Όσοι δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αυτά τα κριτήρια εξωθούνται εκτός αγροτικής παραγωγής. Η υπέρμετρη φορολόγηση τους, σε συνδυασμό με την υποχρέωση τήρησης βιβλίων εσόδων-εξόδων λειτουργεί επιβαρυντικά για τους μικρομεσαίους αγρότες και να έρχεται να προστεθεί στον κύκλο της οικονομικής εξόντωσης των μικρομεσαίων αγροτών. Με αυτό τον τρόπο συμβάλλουν στη περαιτέρω συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της γης στα χέρια ολίγων αγροτών.

  Οι λογικές του «μεγαλοκτηματία» και του μεγαλογαιοκτήμονα» επιστρέφουν στην Ελληνική ύπαιθρο, με αποτέλεσμα χιλιάδες αγρότες να αποκόπτονται από την γη τους, από τα προϊόντα του μόχθου τους. Οι μικρομεσαίοι αγρότες οφείλουν να καταδικάσουν την αντιαγροτική-αντιλαϊκή πολιτικής της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οφείλουν να συμμαχήσουν με τους εργαζόμενους και τους αυτοαπασχολούμενους, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μία λαϊκή-κοινωνική συμμαχία η οποία και θα αντιπαρατεθεί άμεσα και πολιτικά με τον καπιταλισμό, τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την αστική εξουσία Στις επερχόμενες ευρωεκλογές να καταδικάσουν τα κόμματα εκείνα τα οποία ομνύουν στο όνομα της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα έχει όλες τις δυνατότητες να είναι διατροφικά αυτάρκης. Οι αγρότες μπορούν να παράγουν υγιεινά και ποιοτικά διατροφικά προϊόντα επ’ωφελεία των Ελλήνων εργαζομένων.  

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Για το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ

Επόμενο άρθρο

« Γεια και χαρά σας βρε πατριώτες κι εμέ οι παππούδες μου ήταν αγρότες,…γεια σας»! (Διονύσης Τζεφρώνης)