Χαλκεύουν νέα δεσμά επιχειρώντας να «ξαναγράψουν» την ιστορία: Συνάδελφοι εκπαιδευτικοί τι θα κάνουμε;

Γράφει η Ευγενία Καβαλλάρη, φιλόλογος

Το νέο κύμα αντικομμουνισμού που ενέσκηψε το τελευταίο διάστημα στη χώρα μας με αφορμή την φιέστα στο Ταλίν, που οργανώνεται υπό την αιγίδα της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ, φέρνει ξανά και στο χώρο των εκπαιδευτικών ένα θεμελιακό ερώτημα: Και εμείς που έχουμε την ευθύνη για τη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς τι θα κάνουμε;

Θα ακολουθήσουμε το πρόσφατο παράδειγμα πανεπιστημιακών που αρθρογράφησαν σε διάφορα ΜΜΕ ρίχνοντας νερό στο μύλο της ανιστόρητης και επικίνδυνης θεωρίας περί δήθεν εξίσωσης «Ναζισμού –Κομμουνισμού» ;
Ή θα σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων διδάσκοντας στους μαθητές μας αλλά και παρεμβαίνοντας ευρύτερα στην κοινωνία για το ποια είναι η ιστορική αλήθεια για τον Ναζισμό- Φασισμό αλλά και για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση τόσο στην πρώην ΕΣΣΔ όσο και στις άλλες χώρες;

1. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το αντικομμουνιστικό αυτό ξεσάλωμα γίνεται σε μια περίοδο που τα λαϊκά  προβλήματα οξύνονται, ενώ και το ξεκίνημα της νέας χρονιάς θα μας βρει εκπαιδευτικούς και εκπαίδευση  σε «νέα κατάσταση» που στην παλιά και χρεοκοπημένη θα έχουν προστεθεί και νέα βάρη. Η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι η ένταση του πολύμορφου αντικομμουνισμού αποτελεί συνήθως τον  προπομπό και νέων αντιλαϊκών μέτρων, αυταρχισμού και γενικότερα νέου γύρου σε βάρος των λαών της ειρήνης και των δικαιωμάτων τους.

2. Ο Ναζισμός είναι «παιδί» του καπιταλιστικού συστήματος και όχι έργο κάποιων «άφρονων ή τρελών». Η άνοδος του Χίτλερ στηρίχτηκε από το γερμανικό κεφάλαιο, ενώ και η στάση των άλλων μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της εποχής «σιγοντάρισε» κάτι τέτοιο με στόχο φυσικά το χτύπημα της ΕΣΣΔ και γενικότερα του κομμουνιστικού κινήματος. Στον αντίποδα η αντιφασιστική πάλη των λαών με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές και με την τεράστια συμβολή του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους στον κόσμο, της ΕΣΣΔ, ήταν αυτοί που τον συνέτριψαν. Είναι επομένως πρόκληση ολκής, ιστορική ιεροσυλία για τα εκατομμύρια όσων συνέβαλαν στην συντριβή του ναζισμού- φασισμού  η εξίσωση «κομμουνισμού-ναζισμού», η προσπάθεια επανεγγραφής μιας ιστορίας που γράφτηκε με το αίμα των λαών. Γνωρίζουμε το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, γνωρίζουμε το τι γράφουν τα σχολικά βιβλία, όμως εμείς θα πρέπει να πράξουμε το καθήκον μας, διδάσκοντας την ιστορική αλήθεια!

3. Πρέπει να μιλήσουμε  για τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και στην παιδεία αλλά και σε όλους τους τομείς. Να μιλήσουμε χωρίς φόβο αλλά με πάθος για τα επιτεύγματα της περιόδου εκείνης ,χωρίς να «τσιμπάμε» στον «μπαμπούλα» που η αστική τάξη έχει μετατρέψει την περίοδο του Ι.Β. Στάλιν. Να πούμε την αλήθεια, ότι παρά τις αδυναμίες ή και τα όποια λάθη της πρώτης «εφόδου στον  ουρανό» επρόκειτο για ένα σύστημα που είχε εξασφαλίσει σε όλο το λαό δουλειά, παιδεία υψηλού επιπέδου, υγεία, πολιτισμό, αθλητισμό, δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, διακοπές. Να δείξουμε με πρακτικό τρόπο επιτεύγματα του τότε και να τα συγκρίνουμε με την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα στη χώρα μας και στην Ε.Ε. Η επίθεση άλλωστε αυτή έχει ως στόχο να πείσει το λαό και τη νεολαία ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την καπιταλιστική ζούγκλα, ότι δεν υπάρχει σύστημα όπου ο λαός καρπώνεται αυτό που παράγει !
4.Να αποκαλύψουμε ότι αυτή η προπαγάνδα με την εμμονή στην ταύτιση «Χίτλερ-Στάλιν» δεν είναι έργο κάποιων «ξεφωνημένων ακροδεξιών» αλλά είναι επίσημη κρατική προπαγάνδα της ΕΕ. Ότι η Ε.Ε με τους διάφορους μηχανισμούς «επίσημους» και «ανεπίσημους» και μέσω της εκπαίδευσης διδάσκουν ως «μάθημα ιστορίας » την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Με καλοστημένα προγράμματα και στα σχολεία με την περιβόητη «άνοιξη της Ευρώπης», που εξωραΐζει την ιμπεριαλιστική ΕΕ και καλλιεργεί τον αντικομμουνισμό στα αγνά μυαλά των μαθητών. Γιατί είναι  αυτοί π.χ που επιτρέπουν σε μια σειρά χώρες – μέλη τους την απαγόρευση των κομμουνιστικών κομμάτων, που «επιτρέπουν» τη δικαίωση των συνεργατών των ναζί, που στήνουν «επετείους» με στόχο π.χ το σβήσιμο της «Ημέρας της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών»…
5. Είναι χρέος μας, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες ιδεολογικές  – πολιτικές μας προτιμήσεις, με σεβασμό όμως στην επιστήμη και στην αλήθεια να αποκαλύψουμε το ρόλο και τους στόχους της επιχείρησης να «ξαναγράψουν» την Ιστορία, ειδικότερα την Ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο αντικομμουνισμός αφορά κάθε προοδευτικό και κυρίως λαϊκό άνθρωπο, γιατί στρέφεται και ενάντια στα ίδια τα δικαιώματά του. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να μη γίνονται φερέφωνα της πολιτικής του ιμπεριαλισμού στα σχολεία, αλλά να πρωτοστατήσουν στην προώθηση της ιστορικής αλήθειας.  

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ευρωπαϊκή Ενωση: Αντικομμουνισμός μέχρι το μεδούλι...

Επόμενο άρθρο

Η Εσθονία και τα πραγματικά εγκλήματα σε βάρος του λαού της!