Μας καταργούν τα δικαιώματα; Και εμείς τι κάνουμε;

Γράφει ο Αλέκος χατζηκώστας

Για μία ακόμη φορά η «δημοκρατική» μας κυβέρνηση έπραξε το καθήκον της απέναντι στο «κοινωνικό σύνολο». Έβγαλαν την απεργία των εργαζόμενων της ΔΕΗ «παράνομη και καταχρηστική» και προχώρησαν σε επιστρέτευση. Η δικαιολογία του περίφημου «δημοσίου συμφέροντος» δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο «φερετζές» της ουσιαστική κατάργησης του δικαιώματος της απεργίας μια και το επιχείρημα αυτό μπορεί-έχει αυτό αποδειχτεί ιστορικά- να χρησιμοποιείται σε οποιαδήποτε απεργία εργαζομένων. Οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και το Μετρό, οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ είναι ορισμένα «κλασικά» παραδείγματα, που αποδεικνύουν ότι η πολιτική επιστράτευση δεν είναι μέτρο «έκτακτης ανάγκης». Είναι μια άμεση απάντηση αυταρχισμού, που απευθύνεται στον «εχθρό λαό».

Και πραγματικά ο λαός είναι εχθρός τους μια και τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών έχουν ταχθεί να υπερασπίζουν. Αυτό είναι το δικό τους «δημόσιο συμφέρον», αυτή είναι η δική τους «πατρίδα»…

Όμως δεν φτάνουν οι διαπιστώσεις. Χρειάζεται και αντίδραση ανάλογη της επίθεσης που δεχόμαστε. Όσο είμαστε «θύματα» της προπαγάνδας που εκπορεύεται από τα μεγάλα ΜΜΕ (αλλά και μιας σειράς τοπικών- δέστε πως στάθηκαν στο θέμα του παραπέρα ξεπουλήματος της ΔΕΗ…), όσο πιστεύουμε ότι «ο δράκος θα μας φάει τελευταίους», όσο εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στην ψήφο και στην κυβερνητική εναλλαγή, τόσο αυτοί θα μας στερούν καθημερινά κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«Χώρος» και Κοινωνικά Κινήματα: Οι περιπτώσεις του Ισπανικού Podemos και του Κώστα Κουλουρίδη.

Επόμενο άρθρο

Το πολιτικό και εργατικό συμβάν: Η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη για τον δήμο της Χαλκίδας.