Μια σπίθα αρκεί

Η στρατιωτική κινητικότητα στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης που αυξάνεται διαρκώς, στον απόηχο των αποφάσεων της τελευταίας Συνόδου του ΝΑΤΟ, και η αναβάθμιση των υποδομών στο Στεφανοβίκειο του Βόλου, ώστε να αποτελέσει μια θηριώδη αμερικανοΝΑΤΟική βάση στην καρδιά της Ελλάδας, είναι εξελίξεις που επιβεβαιώνουν ότι η εμπλοκή της χώρας μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς βαθαίνει επικίνδυνα.

Η «Σούδα του Βορρά», όπως αποκαλείται το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, έχει επιλεγεί ως κόμβος για τη διεκπεραίωση των ΝΑΤΟικών δυνάμεων όχι μόνο στη διάρκεια στρατιωτικών ασκήσεων, αλλά και για την υλοποίηση των αποφάσεων της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, που προβλέπει αύξηση των δυνάμεών της στην Ανατ. Ευρώπη, με τις κάννες στραμμένες στη Ρωσία.

Τώρα αποκαλύπτονται ακόμα περισσότερο οι ευθύνες της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για την ενσωμάτωση του ακριτικού λιμανιού στον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό και τη μετατροπή του σε πολεμικό ορμητήριο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση άνοιξε τον δρόμο, εγκαινιάζοντας τον Στρατηγικό Διάλογο με τις ΗΠΑ και η ΝΔ τον ολοκλήρωσε, βάζοντας τις τελικές υπογραφές.

Αλλά και το Στεφανοβίκειο εξελίσσεται σε μια στρατηγικής σημασίας στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ στη χώρα μας. Αυτό προδίδουν τα σχέδια για επέκταση και εκσυγχρονισμό των υποδομών στα στρατόπεδα της περιοχής, ώστε να ανταποκρίνονται στην αυξημένη παρουσία δυνάμεων των ΗΠΑ και βέβαια στις αποστολές που αυτές θα αναλαμβάνουν από το έδαφος της χώρας μας.

Ολα αυτά καμιά σχέση δεν έχουν με τα παραμύθια περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας» που αναμασούν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, για να δικαιολογήσουν τη μετατροπή της Ελλάδας απ' άκρη σ' άκρη σε ορμητήριο επεμβάσεων και πολέμου των ΑμερικανοΝΑΤΟικών.

Ούτε πρέπει να πέσει ο λαός στην παγίδα να χρησιμοποιούνται αυτές οι υποδομές και κυρίως η Αλεξανδρούπολη ως ντεκόρ στην κυβερνητική προπαγάνδα, που παρουσιάζει τη βαθύτερη εμπλοκή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια ως «ασπίδα» τάχα για τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο.

Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει: Οι ΝΑΤΟικές υποδομές «κλειδώνουν» την Ελλάδα στα σκόπευτρα των ιμπεριαλιστικών κέντρων που ανταγωνίζονται τους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, μετατρέποντας τον λαό σε στόχο, ειδικά στις περιοχές που λειτουργούν και επεκτείνονται οι ξένες βάσεις. Ο ρόλος τους δεν είναι συμπληρωματικός, αλλά κομβικός στη στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία, γεγονός που πολύ εύκολα μπορεί να εμπλέξει άμεσα τη χώρα μας σ' αυτήν.

Δεν πέρασαν άλλωστε πολλές μέρες απ' όταν εξελίχτηκε στην Αδριατική το σοβαρό επεισόδιο μεταξύ ρώσικων πολεμικών πλοίων και του αμερικανικού αεροπλανοφόρου που πλέει στην περιοχή με τη συνοδεία του. Η «καταδρομική» επιχείρηση του ρωσικού στόλου και η αντίδραση των ΑμερικανοΝΑΤΟικών λίγο έλειψε να εξελιχθούν σε σύγκρουση, μια ανάσα από τα δυτικά σύνορα της χώρας μας.

Οι κίνδυνοι για τον λαό σε μια τέτοια περίπτωση θα απογειώνονταν, πολύ περισσότερο που στη συνοδεία του αμερικανικού αεροπλανοφόρου συμμετέχει και πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Δεν υπάρχει λοιπόν «ακίνδυνη» εμπλοκή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, όπως το παρουσιάζουν η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία. Ούτε μπορεί να σταθεί πουθενά το «ολίγον εμπλοκή» που αναμασάει ο ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλοντας ταυτόχρονα την άθλια λογική των «μεγαλύτερων ανταλλαγμάτων» για να εξελιχθεί η χώρα μας σε ΝΑΤΟικό προγεφύρωμα.

Τα κόμματα του ευρωατλαντικού τόξου είναι συνένοχα για την καύσιμη ύλη που μαζεύεται στη χώρα μας και στην περιοχή από την κλιμακούμενη εμπλοκή της Ελλάδας στα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι στο σημερινό τεταμένο σκηνικό, που μυρίζει μπαρούτι, μια σπίθα αρκεί για να ανάψει πυρκαγιά, που θα κάψει τον ελληνικό και τους άλλους λαούς.

Γι' αυτό δεν χωράει καμιά αναμονή και κανένας εφησυχασμός. Ο αγώνας μέσα από τα συνδικάτα και τους άλλους φορείς του κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, για να κλείσουν τώρα όλες οι ξένες βάσεις, είναι σήμερα πιο επιτακτικός και αναγκαίος από κάθε άλλη φορά.