Νέες ταυτότητες και ένας «χρήσιμος» ανορθολογισμός

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Ιδιαίτερη προβολή- πέραν του δέοντος- έχει από τα ΜΜΕ η στάση μερίδας των πολιτών σχετικά με τις νέες ταυτότητες. Προβάλλουν με τις ώρες τις ουρές που σχηματίζονται σε Α.Τ κάτι που φυσικά δεν το κάνουν όταν εργαζόμενοι και νεολαία π.χ διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους..

Πίσω από το «φαινόμενο»- αυτό αποδεικνύεται και από σχετικές ανακοινώσεις- βρίσκεται οργανωμένη παρέμβαση από τμήματα της εκκλησίας, αλλά και ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις που βρήκαν ευκαιρία ξανά να «εκμεταλλευτούν» κάθε είδους ανορθολογισμό, θρησκοληψία κλπ

Για την κυβέρνηση είναι ένας «βολικός» αντίπαλος. Το ίδιο άλλωστε έκανε και κατά τη διάρκεια της πανδημίας με τους «αρνητές του εμβολιασμού».

Καταρχήν ο τρόπος προβολής του ζητήματος λειτουργεί αποπροσανατολιστικά σχετικά με τα πραγματικά προβλήματα του λαού, αλλά ταυτόχρονα απομακρύνει το «ενδιαφέρον» του λαού από τα όσα περεταίρω αντιλαϊκά ετοιμάζει η κυβέρνηση π.χ για τις εργασιακές σχέσεις.

Πολύ απλά προτιμότερο είναι να συζητά ο λαός για τον «666» και το «τσιπάκι» παρά για την ανεργία και την ακρίβεια.

Υπάρχει όμως και μία ακόμη πλευρά. Είναι η πραγματική σύγκρουση με τον ανορθολογισμό και τις αιτίες του. Και φυσικά παράλληλα με την αντιμετώπιση των φαινομένων ανορθολογισμού χρειάζεται και το ξεσκέπασμα του «ορθολογισμού» της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής που μέσω άλλου δρόμου επιχειρεί να έχει πάλι να υποτάξει στην κυρίαρχη τη λαϊκή συνείδηση,.

Η ιστορία με τις ταυτότητες είναι παλιά, είχε όξυνση και σε παλιότερα χρόνια. Να θυμίσουμε απλά το θόρυβο σχετικά με τη αναγραφή του θρησκεύματος που «έκρυβε» όμως την εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν…

Από τότε και στο όνομα της ψηφιοποίησης και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης το ηλεκτρονικό φακέλωμα πήρε γιγάντιες διαστάσεις μέσω πολλών μορφών και μεθόδων. Έχουν πλέον ηλεκτρονικά αρχεία που περιέχουν όλες πλευρές της ζωής μας, που και εμείς οι ίδιοι συχνά τις αγνοούμε.. Οχι μόνο φακελώνουν τις θρησκευτικές αλλά και τις πολιτικές μας πεποιθήσεις, την κοινωνικοπολιτική δράση και εν γένει τη συμπεριφορά μας (καταναλωτικές προτιμήσεις κλπ), αλλά και προκαθορίζουν τη μελλοντική μας συμπεριφορά…

Ο ανορθολγισμός όμως έχει κοινωνικές και γνωσιολογικές ρίζες. Ελεγε ο Λένιν, απευθυνόμενος στο 1ο Πανρωσικό Συνέδριο των Εργατών: “Η πιο βαθιά πηγή των θρησκευτικών προλήψεων είναι η εξαθλίωση και η αμάθεια. Αυτά πρέπει να καταπολεμήσουμε”.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η γνώση των νόμων της φύσης και της κίνησης της κοινωνίας αποστερεί τη βάση, πάνω στην οποία αναπτύσσεται η τυφλή πίστη στις μεταφυσικές δοξασίες της οποιασδήποτε θρησκείας του κάθε είδους ανορθολογισμού.

Όμως ο Β.Ι Λένιν δεν έμενε μόνο εκεί, αφού, όπως σημείωνε, η παραπάνω τοποθέτηση, αν δε συμπληρωθεί από τη θέση πως οι ρίζες της θρησκείας “στις σύγχρονες καπιταλιστικές χώρες είναι κύρια κοινωνικές”, συνιστά μια μεταφυσική εξήγηση της θρησκείας, καλή για τους αστούς υλιστές, αλλά όχι για τους προλετάριους.

Αλλαγή της κοινωνίας, λοιπόν, είναι το ζητούμενο. Και αυτή είναι η απάντηση στο γιατί η τέτοια πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας — που συντελείται σε συγκεκριμένα κοινωνικά πλαίσια — δεν επιφέρει αυτόματα την απαλλαγή από τα δεσμά του θρησκευτικού μυστικισμού, ακόμα και σε αρκετούς από εκείνους που κατέχουν τα επιστημονικά εφόδια. Άλλωστε, πάλι ο Λένιν είχε διαγνώσει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί, “αντιδραστικές προσπάθειες (να) γεννιούνται από την πρόοδο της επιστήμης”.

Η ιστορία έχει καταγράψει πλήθος περιπτώσεων διχασμού και διαχωρισμού του λαού σε στρατόπεδα οπαδών, είτε της κοσμικής είτε της εκκλησιαστικής εξουσίας, του ανορθολογισμού με τον «ορθολογισμό» της άρχουσας τάξης, παίζοντας ξένα προς αυτούς και τα πραγματικά τους συμφέροντα παιχνίδια. Και από τις δύο πλευρές περισσεύει η υποκρισία και ο αποπροσανατολισμός για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπιμοτήτων, που καμία σχέση δεν έχουν με όσα τόσο υποκριτικά υποστηρίζουν και οι δύο.

Ο «εκσυγχρονισμός»- στο πλαίσιο και των κατευθύνσεων της Ε.Ε που επιχειρεί η κυβέρνηση- δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να πείσει ότι αποτελεί τη σημαία προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων εκ μέρους της. Αντίθετα, είναι το «φύλλο συκής» για την κάλυψη του συνόλου των αντιδραστικών επιλογών της στον τομέα των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων!

Όλα τα παραπάνω ας τα έχουν υπόψη τα λαϊκά στρώματα και ας μην ποτίζουν, με τη στάση τους και στο θέμα των ταυτοτήτων, ξένες γλάστρες!

πρώτη δημοσίευση: atexnos.gr

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Επιτελικό κράτος...

Επόμενο άρθρο

Ας μην μας δουλεύουν