Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

 “God bless America
Μια στιγμή να στεγνώσει το αίμα
God bless America
Θα γλιτώσεις κι εσυ
Αν θα δεις την αλήθεια σαν ψέμα
Και να, η σύγκλητος μέσα στ’ άδεια μάτια τους
Δίχως μνήμη χορεύει η Σαλώμη
Την αγάπη, αγάπη μου που σου είχα κράτησε
Να ‘χω κάπου να πω μια συγγνώμη”

Τελικά ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου το είχε τραγουδήσει από το 2009 προβλέποντας τη στάση της σημερινής- «πρώτη φορά αριστεράς» – κυβέρνηση. Η «ανακυβίστηση» γίνεται το κατεξοχήν άθλημα των κυβερνόντων της χώρας και οι θέσεις που προεκλογικά διατυπώνουν κλέβοντας την ψήφο των αφελών ψηφοφόρων απέχει «παρασάγγας» από την καθημερινή πρακτική. Από το ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ έγιναν πια ρεαλιστές και λένε ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ακόμη και πριν τους τα ζητήσουν.  Οι ακροβασίες τους είναι εντυπωσιακές, στην προσπάθεια να βαφτίσουν το «ψάρι κρέας» σαν τους καλόγερους του Μεσαίωνα, να προσφέρουν άφθονο «κουτόχορτο» στο λαό μας και ταυτόχρονα να τα δώσουν ότι ζητήσουν οι ξένοι «επενδυτές» που θα μας σώσουν.

Φυσικά προσπαθούν μας πείσουν ότι οι …τρέλες τους ήταν νεανικές. Όμως και εδώ ισχύει το «που ήσουν νιότη…».Προσπαθούν να μα πουν ότι δεν ισχύει πλέον το «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», γιατί  «φονιάδες υπάρχουν σε όλο τον κόσμο…», δείχνοντας τους ναζί και τους «φονταμενταλιστές». Το ότι πολλοί από αυτούς τους φονιάδες αποδεδειγμένα δημιουργήθηκαν στα «εργαστήρια κατασκευής τρομοκρατών» των επιτελείων του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ κ.α. δεν τους απασχολεί, ούτε προφανώς τους ενδιαφέρει ότι η δράση τους αξιοποιείται πολύπλευρα σήμερα ως πρόσχημα για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, περιστολή λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών σε ολόκληρο τον κόσμο, ως «χρήσιμο άλλοθι.»

Φυσικά οι ίδιοι αναρωτιούνται αφελώς ότι εφόσον στις ΗΠΑ μένουν και φτωχοί, άνεργοι, άστεγοι, πεινασμένοι,  καταπιεσμένοι… «Είναι όλοι αυτοί φονιάδες των λαών;»  Η απάντηση είναι προφανής. Ποτέ κανείς δεν ταύτισε τη βάρβαρη πολιτική κρατών και κυβερνήσεων με τους λαούς τους. Και το ξέρουν καλά αυτό και όσοι από τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχαν παλιότερα στο λαϊκό κίνημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είναι διαφορετικό το να υπογράφει την επέκταση της συμφωνίας της Σούδας ένας «αριστερός», απ’ ότι ένας «δεξιός» πρωθυπουργός. Ότι τους λαούς τους σκοτώνουν διαφορετικά τα πολεμικά αεροσκάφη που εφοδιάζονται από την «αριστερή» και όχι από τη «δεξιά» Σούδα. Ότι τα εκατομμύρια των προσφύγων που θαλασσοπνίγονται «σώζονται» τελικά από τους «αριστερούς» και όχι από τους «δεξιούς» σημαιοφόρους του ΝΑΤΟ. Ότι η Ελλάδα είναι πια «αριστερό πεδίο βολής/ που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι»…

Και κάτι τελευταίο. Η όλη υπόθεση μας θυμίζει και εκείνη την περίφημη ατάκα της ελληνικής ταινία: “Μέχρι και το μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις” για τον Φαίδωνα Γεωργίτση. Τελικά χωρίς ή με γραβάτα ο Έλληνα πρωθυπουργός έκανε αυτό που έκαναν και οι προκάτοχοί του πηγαίνοντας στις ΗΠΑ. Έδωσαν «γην και ύδωρ»!

 

 

 

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.