Παράδειγμα

Η μείωση της τιμής της μεγαβατώρας στη χονδρεμπορική αγορά του ρεύματος το τελευταίο διάστημα περιορίζει τα έσοδα των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ, που απολαμβάνουν με νόμο εγγυημένες τιμές. Και επειδή το κράτος δεν αφήνει τίποτα στην τύχη όταν πρόκειται για τα κέρδη των ομίλων, η «χασούρα» αυτή των «πράσινων αρπακτικών» καλύπτεται από τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ (ΕΛΑΠΕ). Ο ΕΛΑΠΕ όμως προβλέπεται να καταγράψει «τρύπα» στο τέλος του 2024, γύρω στα 600 εκατ. ευρώ.

Και επειδή η κύρια πηγή εσόδων του είναι το τέλος για τις ΑΠΕ (ΕΤΜΕΑΡ), που καταβάλλουν οι καταναλωτές μέσω των λογαριασμών ρεύματος, τα λαϊκά νοικοκυριά θα πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο. Από το 2019 το ΕΤΜΕΑΡ βρίσκεται στα 17 ευρώ/MWh και πλέον συζητιέται η αύξησή του στα 24 ευρώ/MWh, που σημαίνει 25% πάνω για τους οικιακούς καταναλωτές και 35% για τους λοιπούς (χαμηλής τάσης). Σύμφωνα με τα σενάρια που διακινούνται, οι αυξήσεις θα αποφασιστούν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές - γιατί άραγε; - και θα περάσουν στην κατανάλωση το αργότερο μέχρι το τέλος του χρόνου.

Οσοι ψάχνουν λοιπόν τις αιτίες της ακρίβειας στο ρεύμα - παρά τις εξαγγελίες ότι οι ΑΠΕ θα έφερναν τάχα φτηνότερη Ενέργεια - έχουν μπροστά τους ένα αποκαλυπτικό παράδειγμα: Τα «εγγυημένα» κέρδη των ΑΠΕτζήδων, σε συνδυασμό με τους μηχανισμούς της «απελευθερωμένης» αγοράς Ενέργειας και τα κρατικά χαράτσια, απογειώνουν το κόστος για τον λαό.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Υγεία και ευρωεκλογές

Επόμενο άρθρο

Ακρίβεια: Πραγματικές αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης