Δευτέρα, 16 Νοε, 2026

  • Εκδήλωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας για το Πολυτεχνείο
  • Θεσσαλονίκη: «Μαζί με το ΚΚΕ για στέγη δικαίωμα του λαού και όχι εμπόρευμα για τα κέρδη των λίγων»
  • ΚΚΕ: Κανένας εφησυχασμός για το επικίνδυνο παζάρι των κυριαρχικών δικαιωμάτων
  • Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους
  • Σήμερα στη Βέροια σύσκεψη σωματείων και φορέων
  • ΚΚΕ: Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην θρηνήσουμε ξανά θύματα πυροσβέστες
Εκδήλωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας για το Πολυτεχνείο1 Θεσσαλονίκη: «Μαζί με το ΚΚΕ για στέγη δικαίωμα του λαού και όχι εμπόρευμα για τα κέρδη των λίγων»2 ΚΚΕ: Κανένας εφησυχασμός για το επικίνδυνο παζάρι των κυριαρχικών δικαιωμάτων3 Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους4 Σήμερα στη Βέροια σύσκεψη σωματείων και φορέων5 ΚΚΕ: Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην θρηνήσουμε ξανά θύματα πυροσβέστες6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου ζωντανά και επίκαιρα

Του Αλέκου Χατζηκώστα * Για μία ακόμη χρονιά τιμούμε τα 53 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Παρά τη συνειδητή και πολύχρονη προσπάθεια να σβηστεί η επέτειος αυτή από τη συλλογική μνήμη, αυτή παραμένει φωτεινή και εμπνέει νέους αλλά και μεγαλύτερους. Τα συνθήματά του για "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", "Εξω οι ΗΠΑ, έ... Περισσότερα

Πεφτούλης Μαρθόγλου Ποιήματα πατκιούτ προντάξιονς 2024

από Η Άλλη Άποψη
Πεφτούλης Μαρθόγλου Ποιήματα  πατκιούτ προντάξιονς 2024
Η πρώτη ποιητική συλλογή τού Σκυδραίου ποιητή Πεφτούλη Μαρθόγλου, διασχίζει τον Κάμπο Πέλλας, Θεσσαλονίκης, Ημαθίας, φτάνοντας μέχρι το Βέρμιο. Είκοσι χειροποίητα τρένα ποιήματα, αστράφτουν εκατοντάδες χιλιόμετρα σίδερα, σφυρίζουν και αγκομαχούν για δίχως σταθμούς, αγκαλιάζουν εικόνες κόσμου τόσο βαθιά, γλυκαίνουν θεραπείες στο σώμα ασθενούς σήψης, δίνουν μάχη να καταλάβεις τι είναι ''πόλεμος'', οι νύχτες γλεντούν ατέλευτα λάθη, ''όταν κερδίζεις σίγουρα όλα είναι ωραία '' , '' διαλέγω άλλους τρόπους να τυφλωθώ'', γράφει εδώ κι εκεί ο ποιητής... Ξαναγράφει '' Το να μην ζητάς τίποτα, σημαίνει ότι ποθείς τα πάντα '', '' Φεύγω θα πει δέχομαι τον δρόμο'' , '' Όταν σου πω καλημέρα, δεν εννοώ πουλί έλα στο κλαδί ''...
Είκοσι άτιτλα ποιήματα ή είκοσι περίστροφα ή είκοσι παράφορα ερωτευμένα ποιήματα ή είκοσι μεθυσμένα ποτά ή είκοσι καβαλάρικα κραυγάσματα ή είκοσι μουσικά ζωγραφίσματα ή είκοσι απελπισμένοι κόσμοι ή είκοσι άδικοι εαυτοί αδικούν είκοσι
άδικους εαυτούς ή είκοσι καλέσματα είκοσι μούντζες...

Μην αγοράζετε το βιβλίο τού Πεφτούλη Μαρθόγλου από τις '' Ακυβέρνητες Πολιτείες '' Θεσσαλονίκης, διαβάστε το όμως... Και συ ποιητή γνώριζε πως η πρώτη ποιητική συλλογή δουλεύει να φέρει την δεύτερη, αγριεύοντας ήμερα. Σε περιμένουμε!

Δύο ποιήματα από τη συλλογή

.

Μην απορείς για τους ποιητές
πως ζούνε και καταναλώνουνε ποτά
στα πιο σκοτεινά τραπέζια των μαγαζιών,
θα σε πω εγώ τι κάνουν

Ψιθυρίζουν στα αδειανά ποτήρια τους
στίχους που δεν θα γραφτούν ποτέ
στο λευκό χαρτί.
Άλλοτε σαν άσκηση, άλλοτε σαν παιχνίδισμα.
Πάντως αυτό κάνουν.

Αλλοίμονο, αυτοί οι στίχοι είναι οι ωραιότεροι
και ξέρεις κάτι:
Η ποίηση είναι κατάσταση,
Έχει το άρωμα του γιασεμιού
ανάμεσα στα ζεστά στήθη
της νεαρής κοπέλας

Έχει τις πληγές στα γόνατα
των παιδιών που παίζουν στην αλάνα
Μα έχει και την μοναξιά του ορειβάτη
που μόλις φτάσει στην ψηλή κορυφή
αντικρίζει την ήρεμη πεδιάδα
και νιώθει την ψυχρή σιωπή της ματαιότητας

Για αυτό οι ποιητές καταναλώνουνε ποτά
στα πιο σκοτεινά τραπέζια των μαγαζιών,
Γιατί μακριά από τους στίχους τους,
μακριά από τις μουτζούρες και τα τσαλακωμένα
χαρτιά, νιώθουν γυμνοί και ξένοι
μπροστά στα ένοχα μάτια
αυτών των φιλήσυχων δολοφόνων

Μην απορείς λοιπόν για τους ποιητές

*** *** ***

Μάθαμε να είμαστε σκιάχτρα μπρος στις επιθυμίες
Αυτές τρομάζουν, πετούν σαν τα πουλιά
Μας μένει η σοδειά και όμως πεινάμε
Γιατί ο άνθρωπος αν δεν μοιράσει, το ψωμί δεν το γεύεται

Μάθαμε να κουβαλάμε το σαρκίο μας στο βάθος ενός ανεξάντλητου εγώ
Ύστερα απορούμε καταμεσής της αβύσσου
Πού πήγαν όλοι;

Τότε χτυπάει το ταμπούρλο του ο φόβος
Χορεύει στις καμπούρες μας
κι εμείς σκύβουμε όλο και πιο πολύ

Τις λίγες έναστρες βραδιές θα μας δεις να τραγουδάμε ψιθυρίζοντας
Ο,τι ποτέ δεν είπαμε, αφήνουμε να το πουν τα τραγούδια
για εμάς

Θαρρείς πως εξυψώνεσαι
πως θα σηκώσεις το κεφάλι μια στιγμή
Μα είναι που συνήθισαν τα κόκκαλα στην κλίση
και όσο και να προσπαθείς η μέση δεν ισιώνει

Μάθαμε να είμαστε σκιάχτρα μπρος στις επιθυμίες
Η ευτυχία καρτερεί στο κατώφλι μας
κι εμείς σε άλλο σπίτι
Τι κρίμα

Είναι κρίμα!

*** *** ***

Έχει διαβαστεί 1403 φορές

Σχόλια

  • Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.
 
Παρακαλώ περιμένετε...

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

Γλυκιά γιασεμιά μου

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Με ένα κλικ στο κανάλι μας στο Yutube!

advertisement

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement

Ημερολόγιο

Ποιός είναι online

Έχουμε online 394 επισκέπτες και 0 μέλη.