Περί εθνικής αξιοπρέπειας και περηφάνιας!

Αρκετή συζήτηση γίνεται και δικαιολογημένα για την αναγκαία «εθνική αξιοπρέπεια και περηφάνια» που θα πρέπει να αποκατασταθεί. Χρόνια τώρα και ιδιαίτερα την περίοδο εφαρμογής των μνημονίων, πολλοί ήταν αυτοί που ένιωσαν ταπεινωμένοι, που είπαν φτάνει πια στις εντολές της τρόικας. Αυτό εκφράστηκε και με την ψήφο τους στις εκλογές που ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν ότι θα είχαν έστω και μία «ανάσα αξιοπρέπειας». Τα αισθήματα αυτά έγιναν εντονότερα μετά και τις συνεδριάσεις του Γιουρογκρουπ όπου η χώρα μας «εισέπραξε» ένα μεγάλο ΟΧΙ ακόμη και σε φραστικό επίπεδο, σε προτάσεις δηλαδή που δεν άλλαζαν τη ακολουθούμενη πολιτική, ένα ακόμη δείγμα του σε τι λογής «συμμαχία» (Ε.Ε) συμμετέχει η χώρα μας.

Η Ε.Ε ήταν και παραμένει «λυκοσυμμαχία» , μία αρένα «ανταγωνισμών», εκβιασμών αλλά και «συμμαχιών» που τη σφραγίδα του βάζουν όχι οι λαοί αλλά οι κεφαλαιοκράτες, μία αρένα που δεν έχει καμία σχέση με «ισοτιμίες» ή υπεράσπιση των συμφερόντων των λαών. Πολύ περισσότερο στο πλαίσιο των σιδερένιων νόμων της καμία αξιοπρέπεια και περηφάνια δεν μπορεί α αναζητά κανείς λαός!

Πολλά λέγονται και γράφονται αυτές τις μέρες για την «αξιοπρέπεια» που ανέκτησε ο λαός με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Γίνεται μία εκτεταμένη προπαγανδιστική προσπάθεια ώστε να παρουσιαστεί η κυβέρνηση πως δίνει σκληρές μάχες, αντιστέκεται, δεν δέχεται τελεσίγραφα και από αυτή την άποψη θα πρέπει ο λαός να την υποστηρίξει, ακόμη και πραγματοποιώντας κινητοποιήσεις υπέρ της. Αλήθεια, όμως, πόσο αντικειμενική βάση έχει αυτό το κλίμα ευφορίας που καλλιεργείται από παντού; Η κυβέρνηση λέει ότι ο λαός αισθάνεται ότι είναι αξιοπρεπής τώρα γιατί υπάρχουν «περήφανες» και «αγωνιστικές» διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο πάντα της Ε.Ε που η παρουσία μας θεωρείτε εκεί αδιαπραγμάτευτη. Υπάρχει ένα τέτοιο αίσθημα στο λαό, το βλέπουμε και εμείς. Ομως η λαϊκή αξιοπρέπεια δεν μπορεί να ταυτίζεται με καμία κυβερνητική επιλογή, πολύ περισσότερο με τις «αγωνιστικές» διαπραγματεύσεις “εντός των τειχών”. Η λαϊκή αξιοπρέπεια είναι ανεξάρτητη με το πόσο υποφέρει ο λαός; Οχι, ο λαός δεν χάνει την αξιοπρέπειά του λόγω λιτότητας. Την κατακτά, την επανακατακτά στο βαθμό που συνειδητοποιεί πως ό,τι παράγεται και ό,τι υπάρχει σε αυτόν τον τόπο, του ανήκει και πρέπει να το πάρει, πρέπει να βάλει προοπτική να το πάρει. Σε αυτόν το δρόμο κατακτά ο λαός την αξιοπρέπειά του. Δεν μπορεί να κατακτά την αξιοπρέπειά του είτε γεμίζοντας τις πλατείες με τυφλή διαμαρτυρία είτε γεμίζοντας τις πλατείες ως χειροκροτητής της κυβέρνησης.

Συχνά οι αναφορές αυτές από την πλευρά της κυβέρνησης γίνονται για να καλυφτούν τα διαπιστευτήρια στην ΕΕ και τους κανόνες της, το συμβιβασμό της με τη φτώχεια, τα ψίχουλα που υπόσχεται - και μάλιστα κουτσουρεμένα - σε ένα λαό που έχει χάσει τα πάντα.Γιατί ψίχουλα είναι μια σύνταξη το χρόνο, κάτι παραπάνω από 1 ευρώ τη μέρα.Ψίχουλα είναι τα κουπόνια σίτισης, ψίχουλα είναι λίγο δωρεάν ρεύμα ίσα - ίσα  για το θερμοσίφωνο.Τόσο κοστολογεί την αξιοπρέπεια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο λαός μας πραγματικά ήταν περήφανος και αξιοπρεπής, όταν πάλευε για τα σύγχρονα δικαιώματά του, όταν δε συμβιβαζόταν με τη φτώχεια και την εκμετάλλευση, όταν συγκρουόταν με ντόπιους και ξένους δυνάστες. Κάθε φορά θα τον βάζουν τώρα να μετράει τις ανάγκες του με βάση το τι αντέχει η οικονομία του κεφαλαίου και τι επιτρέπουν οι κανόνες της ΕΕ.Θα συμβιβαστεί μ’αυτό στο όνομα του “ρεαλισμού”; Θα ρίξει και άλλο τις απαιτήσεις του;

Ο λαός δεν θα πρέπει να συμβιβαστεί με την πείνα, τη φτώχεια και την ανέχεια. Το έχουμε επισημάνει και θα το επαναλάβουμε: Υπάρχει και άλλη οδός ώστε ο λαός θα γίνει πραγματικά περήφανος και αξιοπρεπής σε Ελλάδα κυρίαρχη. Είναι η οδός της ρήξης και της εξόδου από την ΕΕ με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των οικομικά ισχυρών!

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη "ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ο «εραστής» της θάλασσας Νίκος Καββαδίας

Επόμενο άρθρο

Για τα ζητήματα της συνδικαλιστικής πυκνότητας και της δράσης των συνδικάτων