Φοβού τους Δαναούς

Να τονίσω όμως και ορισμένα γενικότερα ζητήματα:

Η πολεμική σύγκρουση γίνεται ανάμεσα σε δύο χώρες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, των οποίων οι λαοί ζούσαν για δεκαετίες αδελφωμένοι και προόδευαν ειρηνικά στις συνθήκες του σοσιαλισμού. Αυτή την ιστορική μνήμη των δύο λαών προσπαθούν να διαγράψουν και οι δύο πλευρές, επιστρατεύοντας τον αντικομμουνισμό και τον αντισοβιετισμό. Η ιστορία, όμως, δε διαγράφεται, αντίθετα αποδεικνύει ότι η διέξοδος βρίσκεται στη σύγκρουση με το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά τη φτώχεια και τον πόλεμο. Αυτό τον άλλο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν αυτοί οι λαοί, όλοι οι λαοί, σήμερα.

Η σημερινή πολεμική αντιπαράθεση οδηγεί, πλέον, σε μια πολεμική σύγκρουση απρόβλεπτων διαστάσεων, πολύ περισσότερο που συνδέεται με τη γενικότερη αντιπαράθεση (ΗΠΑ - ΕΕ - Κίνας - Ρωσίας κλπ) για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Θύματα για μια ακόμη φορά οι λαοί των εμπλεκόμενων χωρών και όχι μόνο, αφού οι οικονομικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις αυτής της σύγκρουσης επηρεάζουν τους λαούς όλου του κόσμου.

Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά σ’ αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με στόχο τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης, που δεν είναι τίποτε άλλο από τη συμμετοχή της στο πλιάτσικο και την αναδιανομή της “πίτας”, που γίνεται με νέα εγκλήματα σε βάρος των λαών.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν στηρίξει όλες τις ΝΑΤΟϊκές αποφάσεις και τα σχέδια που αφορούν τη διεύρυνση αυτού του δολοφονικού οργανισμού και την περικύκλωση της Ρωσίας. Δρομολόγησαν την εγκατάσταση νέων αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων στη χώρα, όπως αυτή της Αλεξανδρούπολης που έχει μετατραπεί σε κόμβο μεταφοράς και προώθησης στρατιωτικών δυνάμεων προς την Ανατολική Ευρώπη. Η χώρα μας γίνεται έτσι “θύτης” άλλων λαών, όμως την ίδια στιγμή μπορεί να γίνει και “θύμα”, αφού αυτόματα γίνεται στόχος πιθανών αντιποίνων, όπως ήδη έχει προειδοποιήσει η Ρωσία για την Αλεξανδρούπολη και τις άλλες στρατιωτικές βάσεις, ενώ ήδη πληρώνει βαρύ οικονομικό φόρο με την ακρίβεια, την αύξηση της τιμής των καυσίμων, την ενεργειακή φτώχεια, τους εξοπλισμούς. Εκτός των άλλων ανοίγει και η όρεξη της τούρκικης αστικής τάξης με τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και στο Κυπριακό.

Η απάντηση υπέρ των συμφερόντων του λαού μας δε βρίσκεται στο να συστρατευθούμε σαν λαός και χώρα με τον ένα ή τον άλλο ιμπεριαλιστικό πόλο. Το δίλημμα δεν είναι ΗΠΑ ή Ρωσία, ΝΑΤΟ ή Ρωσία. Η εργατική - λαϊκή πάλη πρέπει να χαράξει αυτοτελή γραμμή μακριά από όλα τα αστικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Μπροστά στο νέο έγκλημα η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: Όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Κυρίαρχοι είναι μόνο οι λαοί που πρέπει να καταδικάσουν τις αστικές τάξεις και κυβερνήσεις των χωρών τους, οι οποίες τους οδηγούν στη σφαγή, τόσο στην Ουκρανία, όσο και στη Ρωσία, παντού. Να σταματήσει αμέσως η συμμετοχή και εμπλοκή της Ελλάδας. Να κλείσουν τώρα οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές στρατιωτικές βάσεις στη χώρα μας. Να δυναμώσει η πάλη για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.