Σάββατο, 14 Δεκ, 2019

  • ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ: Κανείς εργαζόμενος χωρίς Δώρο Χριστουγέννων
  • Ανταλλακτικό Παζάρι Ρούχων και Αξεσουάρ Ένδυσης από την Κίνηση Πολιτών Κυριώτισσας
  • «Ναι» από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις κατηγορίες με τις οποίες ο Τραμπ παραπέμπεται σε δίκη
  • Η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής
  • ΚΥΡ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Συνεχίζει να εξωραΐζει προκλητικά τις «ισχυρές» λυκοσυμμαχίες της Ελλάδας
  • ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ: Σε κάθειρξη έξι ετών καταδικάστηκε ο Αρτέμης Σώρρας
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ: Κανείς εργαζόμενος χωρίς Δώρο Χριστουγέννων1 Ανταλλακτικό Παζάρι Ρούχων και Αξεσουάρ Ένδυσης από την Κίνηση Πολιτών Κυριώτισσας2 «Ναι» από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις κατηγορίες με τις οποίες ο Τραμπ παραπέμπεται σε δίκη3 Η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής4 ΚΥΡ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Συνεχίζει να εξωραΐζει προκλητικά τις «ισχυρές» λυκοσυμμαχίες της Ελλάδας5 ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ: Σε κάθειρξη έξι ετών καταδικάστηκε ο Αρτέμης Σώρρας6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Πλαστογραφώντας τον Λένιν: "Στρατηγική της δυαδικής εξουσίας"

print
email
από Η Άλλη Άποψη

Στον πόλεμο ενάντια στον οπορτουνισμό και το ρεφορμισμό δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω. Ετσι κι άλλιώς θα πάμε μαζί του μέχρι το τελος. Όσο η ταξική πάλη θα οξύνεται τόσο πιό ριζοσπαστικός θα γίνεται αυτός. Όσο θα ριζοσπαστικοποιείται η εργατική τάξη τόσο με θράσος και αναίδεια θα προσεταιρίζεται και θα σκυλεύει την ιστορία και τίς θέσεις του ταξικού κινήματος. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους μας οτι δεν πρόκειται για μια καλοπροαίρετη και αυθεντική κριτική του μαρξισμού-λενινισμού που προέρχεται απο τη ζύμωση μέσα στο ταξικό κίνημα αλλά για μιά συνειδητή διαστρέβλωση και υπονόμευση του επαναστατικού θεωρητικού οπλοστασίου της εργατικής τάξης[μαρξισμού-λενινισμου] με στόχο φυσικά την αδρανοποίησει και την καθήλωση της επαναστατικής πράξης της εργατικής τάξης, του προλεταριάτου. Της τάξης που σε αντίθεση με ό,τι διακινούν οι έμποροι της ταξικής συμφιλίωσης [Πουλαντζάδες] αντικειμενικά σήμερα έχει στις γραμμές της ,περισσότερο απο ποτέ, τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων. Είμαστε όλοι προλετάριοι και αυτό μας δυσκολέυει ίσως στο να στοχεύσουμε τον ταξικό αντίπαλο. Επειδή ό,τι κείμενο έχουμε στα χέρια μας είναι όπλο στον αγώνα αυτό και στο βαθμό που δεν είμαστε επαγγελματίες διανοούμενοι και τελειώνοντας αυτή την εισαγωγή πρίν πάω στο αγροτικό μπλόκο  έχω να πώ οτι  δεν θα αφήνουμε αναπάντητο τίποτα. 

Το κείμενο που ακολουθεί είναι του συντρόφου που διαχειρίζεται το LR και το δανείζομαι απο τον θεωρητικό οπλοβαστό που δημιούργησε για αυτήν ακριβώς τη χρήση.

Κοτζαμπασόπουλος Σωτήρης , Αγρότης

Στο "Προς τον δημοκρατικό σοσιαλισμό", ο Πουλαντζάς χαρακτηρίζει επανηλειμμένα την λενινιστική έννοια της "δυαδικής εξουσίας" ως "στρατηγική" έννοια, κι έτσι η δυαδική εξουσία εμφανίζεται ως "λενινιστική στρατηγική":

-Αν είναι προχειρότητα να ταυτίζεται αυτή η αντίληψη με μια στρατηγική εφόδου του τύπου "παραμονή της αποφασιστικής μάχης" [...] 

- για τη στρατηγική του τύπου διπλής εξουσίας η αποφασιστική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων δεν συντελείται μέσα στο Κράτος [...] 

- "ο ρεφορμισμός δεν παύει να είναι ένας υπολανθάνων κίνδυνος: δεν είναι ένα ενδογενές ελάττωμα κάθε στρατηγικής που διαφέρει από εκείνη της διπλής εξουσίας" [...]
- "το κριτήριο του ρεφορμισμού δεν είναι τόσο αποφασιστικό όσο στη στρατηγική της διπλής εξουσίας" [...] 

- "ο αγώνας των λαϊκών μαζών που αποβλέπει στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στο Κράτος, αντί της μετωπικήςστρατηγικής τύπου διπλής εξουσίας" [...] 

- "Στη στρατηγική της διπλής εξουσίας" [...] 

- "Εγκαταλείπω μια στρατηγική διπλής εξουσίας δεν σημαίνει ότι ξεφορτώνομαι το ζήτημα της ιδιαίτερης υλικότητας του Κράτους"[...] 

- "αντίθετα προς την "αβανγκαρντίστικη" στρατηγική της διπλής εξουσίας" [...]

Αναμφίβολα, ένας από τους καλύτερους τρόπους να πείσεις τους αναγνώστες σου ότι αυτό για το οποίο μιλάς έχει μια αυθύπαρκτη και αντικειμενική υπόσταση έξω από σένα και τις δικές σου ρητορικές ή ιδεολογικές επιδιώξεις και προθέσεις, είναι να το επαναλαμβάνεις διαρκώς. Όταν σε ένα κείμενο "η στρατηγική της δυαδικής εξουσίας" έχει τουλάχιστον οκτώ αναφορές, η αίσθηση που αποκομίζει αυτός που διαβάζει είναι πως υπάρχει κάτι στον Λένιν που ονομάζεται "στρατηγική της δυαδικής εξουσίας." Και πραγματικά, ο Γ. Καλαμπόκας, ο οποίος χαρακτηρίζει τη "δυαδική εξουσία" "την κεντρική στρατηγική για την οικοδόμηση της αριστερής ηγεμονίας" δεν λέει απλώς κάτι που είναι αυστηρά άνευ νοήματος λενινιστικά (μιας και για τον Λένιν η δυαδική εξουσία είναι βήμα προς την προλεταριακή δικτατορία και όχι προς την "αριστερή ηγεμονία"), λέει και κάτι που υιοθετεί συνάμα τον ισχυρισμό του Πουλαντζά ότι η "δυαδική εξουσία" αποτελεί λενινιστική "στρατηγική." Και δεν είναι ο μόνος, ασφαλώς.
Πόσο παράξενο λοιπόν που ο Λένιν, στα δύο κείμενα που παραθέσαμε και που αφιερώνει στην έννοια αυτή, το "Για τη δυαδική εξουσία" της 9ης Απρίλη του 1917 και το "Έχει εξαφανιστεί η δυαδική εξουσία;" της 2 Ιούνη του 1917, δεν χρησιμοποιεί ούτε μία φορά τη λέξη "στρατηγική"!
Αλλά γιατί να την χρησιμοποιήσει; Γιατί να αποκαλέσει την δυαδική εξουσία "στρατηγική";
Ας συμβουλευτούμε έναν απλό και ταπεινό ορισμό της "στρατηγικής": "ένα σχέδιο η μία δράση που έχει σχεδιαστεί για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου." Είναι η δυαδική εξουσία "στρατηγική";
Το στρατηγικό σχέδιο εξυπακούει ενσυνείδητο σχεδιασμό. Ποιανού "ενσυνείδητο σχεδιασμό" αποδεικνύει η δυαδική εξουσία που διαπιστώνει στη Ρωσία της άνοιξης του 1917 ο Λένιν; 

Η πιο αξιοσημείωτη ιδιομορφία της επανάστασής μας βρίσκεται στο ότι δημιούργησε μια δυαδική εξουσία. Το γεγονός αυτό πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να το καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι. Αν δεν το καταλάβουμε, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Πρέπει να ξέρει κανείς να συμπληρώσει και να διορθώσει π.χ. τις παλιές «διατυπώσεις» του μπολσεβικισμού, γιατί, όπως αποδείχτηκε, ήταν γενικά σωστές, η συγκεκριμένη όμως πραγματοποίησή τους παρουσιάστηκε διαφορετική. Για δυαδική εξουσία κανένας δεν σκεπτόταν πρωτύτερα και ούτε μπορούσε να σκεφτεί.

Σίγουρα όχι των Μπολσεβίκων και του Λένιν, λοιπόν. Αν ήταν "στρατηγική", η δυαδική εξουσία δεν θα ήταν κάτι που έπρεπε να "καταλάβουν", ούτε θα ήταν κάτι για το οποίο "κανένας δεν σκεπτόταν" νωρίτερα "και ούτε μπορούσε να σκεφτεί." Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός άλλωστε ότι μόνο εκ των υστέρων συνειδητοποιεί ο Λένιν τις ομοιότητες ανάμεσα στην κατάσταση στη Ρωσία και την Παρισινή Κομμούνα, διαισθανόμενος, ακριβώς λόγω των ομοιοτήτων, ότι εδώ συμβαίνει κάτι κρίσιμο για το επαναστατικό μέλλον.
Η λέξη "στρατηγική" επίσης περιγράφει τον σχεδιασμό για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου, και διαστέλλεται από την "τακτική" επειδή είναι "μακροπρόθεσμη" (βλ. ορισμό Random House). Αλλά δείξαμε διεξοδικά ότι η "δυαδική εξουσία" ούτε είναι ούτε μπορεί να είναι "σκοπός" (είναι απλώς μέσο και προϋπόθεση), καθώς και ότι είναι μια ορισμικά βραχυπρόθεσμη κατάσταση -- και αυτό δεν είναι καθόλου ζήτημα του πώς "διαβάζεται" όπως ισχυρίζεται ο Γ. Καλαμπόκας, που θέλει να την δει (όχι αυτή την ίδια βέβαια, αλλά μια ντεκαφεϊνέ εκδοχή της) ως κατάσταση διαρκείας· η παροδικότητα της δυαδικής εξουσίας είναι γραμμένη με κεφαλαία γράμματα στις αναλύσεις του Λένιν.
Συνεπώς, ο Λένιν δεν μιλά ποτέ για "στρατηγική της δυαδικής εξουσίας" επειδή η φράση είναι πολλαπλά παράλογη. Η "δυαδική εξουσία" δεν είναι "στρατηγική" και δεν μπορεί να είναι. Ο Λένιν περιγράφει απλώς μια de facto κατάσταση η οποία δημιουργήθηκε μέσω της δράσης των οργανωμένων εργατικών μαζών, και την περιγράφει επειδή βλέπει σ' αυτή --σωστά-- μια πολύ σημαντική ευκαιρία για την ανατροπή της αδύναμης Προσωρινής Κυβέρνησης, με την προϋπόθεση ότι οι Μπολσεβίκοι θα αποκτήσουν έλεγχο των Σοβιέτ. Εκεί έγκειται το ζήτημα της τακτικής (όχι της στρατηγικής) του Λένιν και καθόλου στην ικανότητά του να "γεννήσει" τη δυαδική εξουσία.
Πρώτη παραχάραξη λοιπόν του κυρίου Πουλαντζά και των επιγόνων του είναι η αναγωγή της δυαδικής εξουσίας στον Λένιν σε στρατηγική."Στρατηγική" βεβαίως είναι το όραμα του κυρίου Πουλαντζά για "αριστερή κυβέρνηση" που θα την στηρίζουν "τα νέα κινήματα" στα πλαίσια του σουρεαλιστικά α-νόητου σεναρίου μιας "δυαδικής αριστερής εξουσίας". Αυτό μπορεί να ονομαστεί "στρατηγική" και μπορεί πράγματι να ευοδωθεί με τον μόνο τρόπο που είναι εφικτός: επιτρέποντας στους πιο ικανούς από τους αναγνώστες του κυρίου Πουλαντζά να αποκτήσουν υπουργικά χαρτοφυλάκια και καλύτερες προσβάσεις στην Black Rock και την J.P. Morgan, αφού έχουν πείσει την εργατική τάξη ότι θα αποτελέσει, στο πλάι τους, μια "άλλη εξουσία" (που δεν θα έχει όμως το δικαίωμα, αν νιώσει εξαπατημένη, να αντιταχθεί σ' αυτούς, επειδή η "ανοιχτή αντίθεση ανάμεσα στις δύο αυτές εξουσίες υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να λυθεί υπέρ ενός τρίτου κατεργάρη, της αστικής τάξης", όπως σημειώνει ο προστάτης Άγιος των κατεργαραίων).
Το ότι ο κύριος Πουλαντζάς εκπονεί τέτοια πλάνα, όμως, δεν σημαίνει ότι εκπόνησε άλλα αντίστοιχα ο Λένιν. Η δυαδική εξουσία δεν είναι κέικ για να την φτιάχνει κανείς με συνταγές, ούτε πίτσα για να την παραγγέλνει. Είναι μια σπάνια συγκυριακή κατάσταση η οποία δημιουργείται λόγω της σύμπτωσης της αδυναμίας του κράτους και της ένοπλης ισχύος της οργανωμένης εργατικής τάξης, και η οποία διευκολύνει την αποτελεσματική προλεταριακή επανάσταση.

Έχει διαβαστεί 268 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

Οι ερωτήσεις της "ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ" προς την Έφη Αχτσιόγλου

 

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Συννεφιασμένος
Συννεφιασμένος
Θερμοκρασία 7 °C
Άνεμος Α 1-2 μποφόρ

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου

Βροχή
Βροχή
Θερμοκρασία 6 ως 12 °C
Άνεμος ΒΒΔ 2 μποφόρ

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου

Λιακάδα
Λιακάδα
Θερμοκρασία 5 ως 14 °C
Άνεμος ΑΒΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 117 επισκέπτες και 0 μέλη.

Αρχική σελίδα για κινητά