Ποια μείωση τιμών;

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Η «Εθνική Πρωτοβουλία μείωσης των τιμών», που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση και υλοποιείται από 1/9, είναι σκέτη κοροϊδία για τα νοικοκυριά. Με τις τιμές σκαρφαλωμένες στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, η κυβέρνηση συμφώνησε με τους σουπερμαρκετάδες για μειώσεις σε ορισμένα μόνο προϊόντα και για λίγο καιρό, ενώ για την πλειοψηφία των ειδών πρώτης ανάγκης οι ανατιμήσεις συνεχίζονται κανονικά.

Όμως μια μέρα μετά τις τυμπανοκρουσίες της κυβέρνησης για την «Εθνική Πρωτοβουλία» με τους επιχειρηματικούς ομίλους που θα φέρει μείωση των τιμών και τους πανηγυρισμούς για την πτώση του πληθωρισμού τον Ιούλιο, ήρθαν τα στοιχεία της Eurostat που έδειξαν άνοδο του πληθωρισμού τον Αύγουστο κατά μία μονάδα... Σύμφωνα λοιπόν με όσα δημοσιοποιήθηκαν , ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Αύγουστο ανέβηκε στο 3,7% από 2,7% τον Ιούλιο.

Στο μεταξύ, μία μέρα μετά την πολύ μικρή μείωση στις τιμές κάποιων περιορισμένων σε αριθμό προϊόντων, οι αντιδράσεις των καταναλωτών επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ένα ακόμα μέτρο - καπαμά. Άλλωστε, αν και διαφημίστηκαν εκπτώσεις «έως 30%», όπως έλεγαν στελέχη της κυβέρνησης και αναπαρήγαγαν τα παπαγαλάκια τους στα αστικά ΜΜΕ, η μέση μείωση διαμορφώνεται γύρω στο 6% - 9%. Επιπλέον, αποκαλύπτεται ότι οι 1.740 κωδικοί δεν αφορούν 1.740 διαφορετικά είδη αλλά διαφορετικές ...συσκευασίες ή γεύσεις των ίδιων ακριβώς προϊόντων. Αλλωστε, με τις τιμές σκαρφαλωμένες στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, αυτό που συμφώνησε η κυβέρνηση με τους σουπερμαρκετάδες αφορά μειώσεις σε ορισμένα μόνο προϊόντα και για λίγο καιρό, ενώ για την πλειοψηφία των ειδών πρώτης ανάγκης οι ανατιμήσεις συνεχίζονται κανονικά.

Ποια είναι η πραγματικότητα:

Ούτε στο δαχτυλάκι δεν αγγίζει η κυβέρνηση τους τζίρους και τα κέρδη των λιανεμπόρων, πόσο μάλλον τα κρατικά έσοδα από τις εισπράξεις του ΦΠΑ πάνω στα πανάκριβα αγαθά. Αντίθετα, ξεπλένει τους ομίλους ως ...«κοινωνικά ευαίσθητους» για την ανέχεια όπου βυθίζεται καθημερινά ο λαός εξαιτίας της ακρίβειας.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που ανακοινώνονται τέτοιες «συμφωνίες κυρίων». Αντίστοιχες ...εθνικές πρωτοβουλίες είχε αναλάβει η κυβέρνηση με τους τραπεζικούς και ενεργειακούς ομίλους, με τα γνωστά αποτελέσματα: Οι τράπεζες είναι από τις πιο κερδοφόρες στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου, ενώ τα καύσιμα και η ηλεκτρική ενέργεια είναι το μεγαλύτερο σαράκι για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Τόσο «ανακουφίστηκαν» τα νοικοκυριά από τις προηγούμενες συμφωνίες της κυβέρνησης…

Το Χρηματιστήριο Ενέργειας, η «απελευθέρωση» της ηλεκτροπαραγωγής και της διανομής, η «εξωστρέφεια» της αγοράς, η «πράσινη μετάβαση» και η απολιγνιτοποίηση είναι στρατηγικές της ΕΕ τις οποίες υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα της βολικής αντιποίτευσης, φορτώνοντας στον λαό την πανάκριβη Ενέργεια. Η ληστρική έμμεση φορολογία για να συντηρούνται τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που δεσμεύονται να τηρήσουν και όλες οι επόμενες.

Υπάρχουν και αυτοί που λένε ότι η ακρίβεια είναι συνάρτηση των μισθών και ότι μέχρι αυτοί να αυξηθούν, ο λαός πρέπει να συμβιβαστεί με τα μέτρα - κοροϊδία που παίρνει η κυβέρνηση... Είναι αισχροί!

Οι μισθοί στον πάτο είναι η άλλη όψη της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας, που όλες οι κυβερνήσεις φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού. Γι' αυτό η κυβέρνηση της ΝΔ παρέλαβε και εξέλιξε παραπέρα τον νόμο για την καθήλωση του κατώτατου μισθού, ενώ με την «κοινωνική συμφωνία» που υπέγραψε με τους εργατοπατέρες και τους εργοδότες τραβάει όλους τους κλαδικούς μισθούς πιο κοντά στην περιοχή του κατώτατου.

Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς, από τις πολεμικές ανατιμήσεις και τη βαριά φορολογία έως τη διασφάλιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τους άθλιους μισθούς, η σφραγίδα της αντιλαϊκής πολιτικής είναι ανεξίτηλη στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα τιμολόγια του ρεύματος, στις αντλίες των βενζινάδικων.

Πάει πολύ λοιπόν η κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τα άλλα κόμματα που είναι μέρος του προβλήματος να εμφανίζονται ότι μπορούν να δώσουν «λύση» χωρίς να θιχτούν η κερδοφορία των ομίλων και τα κρατικά έσοδα, μέσα στα όρια των δεσμεύσεων σε στρατηγικές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με την πολεμική εμπλοκή να βαθαίνει, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος». Τέτοιες «λύσεις» δεν υπάρχουν ούτε στη ...Δευτέρα Παρουσία.

Για να πάρει έστω και μια ανάσα ο λαός από τη βαριά ακρίβεια, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Γι' αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η σύγκρουση με στρατηγικές επιλογές του, με το κράτος, την κυβέρνηση και τα κόμματα που τις στηρίζουν και τις προωθούν. Να βρουν απέναντί τους σαν μια γροθιά εργαζόμενους, βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, τη νεολαία, που υποφέρουν όλοι από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακη εφημερίδα InVeria

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Με αφορμή νέους (όχι τυχαίους) γύρους αντικομμουνισμού