Ποιόν πραγματικά φοβερίζετε Κύριε Σαμαρά ;

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Ένας από τους βολικούς τρόπους για να αντιμετωπίζει κάποιους τους πολιτικούς του αντιπάλους είναι αυτός, του να κατασκευάζει φαντάσματα και στη συνέχεια να κονταροχτυπιέται μ’αυτά συντρίβοντας τα. Στο πλαίσιο αυτό φαίνεται πως κινείται ο άξονας της προεκλογικής προπαγάνδας της Ν.Δ. Εάν δεν τους ψηφίσει ο λαός θα έλθουν «σεισμοί-λιμοί-καταποντισμοί». Όσο δεν τον άλλο εταίρο της δικομματικής αντιπαράθεσης (τους παλιότερους μας θυμίζει την εποχή της αντιπαράθεσης της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά ιδιαίτερα τα όσα λέγονταν το 1981 όταν το ΠΑΣΟΚ πήγαινε για πρώτη φορά στην κυβερνητική εξουσία…) τον παρουσιάζει ως τον «μπαμπούλα» που δήθεν έρχεται να βάλει τη χώρα σε περιπέτειες, ενώ του «φορτώνουν» μια σειρά ζητήματα που όποιος στοιχειωδώς μελετήσει τα ντοκουμέντα του και την πρακτική του δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Έτσι για παράδειγμα μιλώντας στη συνεδρίαση της Ε.Γ του κόμματος του ο Α. Σαμαράς εμφανίστηκε ως  εγγυητής της «ευρωπαϊκής πορείας του τόπου» αλλά και της συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής «με περισσότερες μεταρρυθμίσεις με ανάπτυξη, με ανταγωνιστικότητα»,κατηγορώντας ταυτόχρονα τον ΣΥΡΙΖΑ ότι υπονομεύει αυτήν την πορεία και δυναμιτίζει «την δημοκρατική ομαλότητα».

Κουνώντας το «σκιάχτρο» του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αντώνης Σαμαράς, επιχειρεί να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα και να κινητοποιήσει αντανακλαστικά που οδηγούν σε συντήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, εμφανιζόμενος ο ίδιος ως «εγγυητής της σταθερότητας».Σε αυτήν την κατεύθυνση υποστήριξε ότι αν κέρδιζε στις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ «η χώρα θα έμπαινε στη μεγαλύτερη αβεβαιότητα και θα έφτανε τελικά δυστυχώς στο κατώφλι της χρεοκοπίας».Έφτασε μάλιστα στο σημείο να υπονοήσει ότι ούτε λίγο ούτε πολύ με τον ΣΥΡΙΖΑ η Ελλάδα θα έρθει σε σύγκρουση με το ΝΑΤΟ υποστηρίζοντας πως «είναι άγνοια κινδύνου να λες αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι το ΝΑΤΟ είναι ένας "άχρηστος οργανισμός"».Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει θέση αποδέσμευσης της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και αποχώρησης από αυτό, αλλά διάλυσης του, οπότε και θα αποδεσμευτεί η χώρα.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ γίνεται μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια. Και οι δύο θεωρούν ως «θέσφατα» την παρουσία της χώρας μας στην Ε.Ε και το ΝΑΤΟ, την κυριαρχία στην οικονομία του κεφαλαίου. Οι διαφορές τους έγκεινται στον τρόπο διαχείρισης (επεκτατική ή περιοριστική) της κρίσης και όχι στο φιλολαϊκό ξεπέρασμα της. Τίποτε το δραματικό απ’ όσα προβλέπει η Ν.Δ δεν θα προκύψει εάν ο ΣΥΡΙΖΑ π.χ  βγει στην κυβέρνηση (άλλωστε ας θυμηθούμε και το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ το 1981). Διαχείριση της κατάστασης θα κάνει και όχι…επανάσταση ή «έφοδο στα Χειμερινά Ανάκτορα». Το ζήτημα είναι ο ίδιος ο λαός να μην φοβηθεί από το όλο προεκλογικό κλίμα και «κοντύνει και άλλο τις απαιτήσεις του. Όποιος από τους δύο και εάν βγει δεν θα του δώσει π.χ όσα έχασε στα χρόνιας της καπιταλιστικής κρίσης. Η λύση δεν περνά μόνο από τις κάλπες (και εδώ εάν δεν στοχεύσει σωστά πάλι χαμένος θα βγει λαός…) αλλά κυρίως από τους δρόμους του αγώνα, από την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος. Αυτά θα φοβίσουν πραγματικά το «κατεστημένο» και τους πολιτικούς του εκπροσώπους.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Πρώτες σκέψεις για τις βουλευτικές εκλογές του 2015

Επόμενο άρθρο

ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ «NORMAN ATLANTIC» Κρίσιμα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις