Πολιτικός χαμαιλεοντισμός ή πολιτική μικροψυχία;

Λένε οποιαδήποτε πράξη στη ζωή μας, που έχει σχέση με προσφορά προ τον πολίτη, θεωρείται πολιτική πράξη και σαν τέτοια πρέπει να αξιολογείται. Υπάρχουν περιθώρια δράσης που η καθημερινή ενασχόληση δημιουργεί προϋποθέσεις κρίσης και η θετική αξιολόγηση θεωρείται προάγγελος περαιτέρω ενθάρρυνσης και δοκιμασίας. Είναι όμως η κρίση θετικότητας προσωπική διαίσθηση ή αποτελεί παρακαταθήκη για την επαύριο επιβράβευση από τους μετέχοντες στη διαχείριση;  Ο σεβασμός στην απόφαση για κρίση και αξιολόγηση από συναδέλφους με δημοκρατικές διαδικασίες αποτελεί αναπόσπαστο θέσπισμα για όσους σέβονται τις έννοιες ισοπολιτεία και ισονομία. Εξάλλου κανείς δεν έχει να χάσει, αντιθέτως ενισχύεται η επιλογή της αξιολόγησης, όταν η επικρατούσα εκλογική διαδικασία της καταλληλότητας, γίνεται σεβαστή καθ ολοκληρία από όλους, τόσο ως προς την διαδικασία και όσο προς το τελικό αποτέλεσμα της θετικής επιδοκιμασίας προς το υποψήφιο πρόσωπο. Η διαδικασία επιλογής του κατάλληλου αποτελεί υποχρέωση αποδοχής και η στήριξη στο εκλεγμένο πρόσωπο θεωρείται αυτόματα από όλους τους συμμετέχοντες αναγκαία πράξη συμπόρευσης και σεβασμού του αποτελέσματος. Πρέπει όμως απαρέγκλιτα να ακολουθείται η αρχή  της ισότιμης συμμετοχής και η οποιαδήποτε καταγραφή διαφορετικότητας είναι σεβαστή ως γεγονός, αλλά η σύμπλευση πρέπει να αξιοποιήσει την συνισταμένη των απόψεων. Αυτή είναι η νίκη της δημοκρατικής διαδικασίας. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θεωρείται εκτροπή και συγχρόνως επιβολή χρίσματος στον επιθυμητό του προηγούμενου σχήματος. Βέβαια οι καθαρές θέσεις αποτελούν χάρισμα.

 Πως όμως ονομάζονται αυτοί που αρνούνται την εμπλοκή τους στην διαδοχή και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν είναι αυτοί που υποσκάπτουν την υπάρχουσα εξουσία; Πως λέγονται αυτοί που αλλάζουν χαρακτήρα, συμπεριφορά και καιροφυλακτούν εποφθαλμιώντας την  κατάλληλη στιγμή; Το δήθεν δεν με αφορά, το δεν θέλω γίνεται αρραβώνας και το δαχτυλίδι αποτελεί τον κρίκο αλληλεξάρτησης ή υπόγειας συμφωνίας. Αυτός είναι ο λεγόμενος πολιτικός χαμαιλεοντισμός. Βέβαια η αλλαγή στάσης και συμπεριφοράς ακόμη και προς τους ευεργέτες ξεπερνά ακόμη και τη αλλαγή του ερωτοτροπούντος χαμαιλέοντα όταν η παραλλαγή βρίσκεται στο ζενίθ της έπαρσης.

 Στο πολιτικό βασίλειο συνεχίζονται φυσικά οι εναλλαγές συμπεριφορών ακόμη και προς αυτούς που φιλικά στάθηκαν και βοήθησαν για να προχωρήσει ο αρραβώνας και το μυστήριο του γάμου. Αυτό της κατάκτησης της εξουσίας και συμμετείχαν όλοι οι θιασώτες υποστηρικτές. Και όπως σε όλους τους γάμους, με τα μικρά ή μεγάλα καβγαδάκια, η συμβίωση αταλάντευτα αλλά και έντεχνα προχωρά έτσι και οι πολιτικοί συμβιβασμοί και οι ανέξοδες παρεμβάσεις εξακολουθούν και στηρίζουν τον γάμο.

 Οι χαρακτήρες αυτοί των πολιτικών σύντομα γίνονται αλαζονικοί και εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο, ακόμη και χυδαίο, όσους διεκδικούν ρόλους με τους οποίους θεωρούν μπορούν να συνεισφέρουν. Δημιουργούν ένα σκληροπυρηνικό γύρω τους σχήμα και φιλτράρουν ότι κατά τη γνώμη τους θα επηρεάσει το σχεδιασμό τους. Δείχνοντας πολιτική μικροψυχια σχεδιάζουν τον επόμενο σταθμό της πολιτικής τους επιβίωσης συνεχίζοντας τον πολιτικό τους ακτιβισμό.Έτσι ένας νέος πολιτικός χαμαιλεοντισμός επωάζεται και περιμένει τους συντελεστές που θα συμβάλουν στο δολοπλόκο σχέδιο της πολιτικής τους επιβίωσης. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«Υπερμνημόνιο» με τη βούλα

Επόμενο άρθρο

Ένα καροτσάκι σύμβολο ελευθερίας! Πόσο χαμηλά έχουμε πέσει!