του Αλέκου ΧατζηκώσταΣτη Νάουσα η Δημοτική Αρχή παραχωρεί μέρος του νερού σε εταιρεία εμφιάλωσης. Στη Βουλή ψηφίστηκε πρόσφατα νόμος με τίτλο "Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων... Περισσότερα
Πολλά δάκρυα για τον εκλιπόντα Γκορμπατσόφ...
από Η Άλλη Άποψη
Γράφει ο Γιώργος Μαργαρίτης
Το Γκορμπατσόφ δεν τον έκλαψαν πολλοί. Εκ του αποτελέσματας, τα όσα έπραξε, δεν πρόσθεσαν τίποτε το καλό στην ιστορία της ανθρωπότητας και του πολιτισμού. Ήταν ο άνθρωπος-σύμβολο που τερμάτισε τα όσα ξεκίνησε η μεγάλη Ρωσική Επανάσταση στα 1917. Και αυτά ήταν πολλά και σπουδαία.
Και όμως στην απόμερη χώρα μας βρέθηκε πολιτικός ηγέτης να του πλέξει το εγκώμιο και να υμνήσει το έργο του. Μην φανταστείτε κανέναν "δεξιό". Αυτοί πήραν ό, τι πήραν από τον Γκορμπατσόφ και μετά τον παρέδωσαν στην Pizza Hat. Όχι, ο "ριζοσπάστης αριστερός" ηγέτης τον έκλαψε. Ποιος άλλος; ο Αλέξης Τσίπρας.....
"Την Ιστορία, λένε, τη γράφουν οι νικητές. Συνεπώς ο Γκορμπατσόφ, ως κατεξοχήν ηττημένος, δεν θα μπορούσε να αφηγηθεί την Ιστορία, ούτε καν να εξηγήσει πειστικά τις προθέσεις του. Γιατί το αποτέλεσμα ήταν η παραίτηση, η διάλυση, η ήττα. Και, ακόμη χειρότερα, η χλεύη να τον υμνούν οι αντίπαλοι και να τον λυπούνται οι φίλοι.
Ωστόσο θα ήταν άδικο και ανιστόρητο να παραβλέψουμε δυο σημαντικές παρακαταθήκες από την ηγεσία του.
Η πρώτη αφορά το όραμα του τελευταίου ηγέτη της ΕΣΣΔ για έναν ειρηνικό κόσμο, που θα χωράει όλους τους λαούς και τους ανθρώπους.
Και η δεύτερη, και ίσως σημαντικότερη, το γεγονός ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τη βία για να αναστείλει την ανατροπή του και τις ανατροπές στη χώρα του και τους συμμάχους της, που καμιά σχέση δεν είχαν με τις δικές του προθέσεις. Και δεν μετέτρεψε το ψυχορράγημα του υπαρκτού σοσιαλισμού σε αιματοχυσία, όπως συνήθως γίνεται όταν τα καθεστώτα γκρεμίζονται και στην ηγεσία βρίσκονται ηγέτες αυταρχικοί, όπως πολλοί από αυτούς που σήμερα απασχολούν και ταλαιπωρούν τον κόσμο μας.
Για τα παραπάνω και μόνο, πιστεύω ότι ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ αξίζει τουλάχιστον τον σεβασμό μας. Κι όσο για τα μεγάλα ερωτηματικά που τον συνοδεύουν, τα αν, τα γιατί, τα ίσως και τα πώς, αυτά θα τα απαντήσει η Ιστορία...."
Αυτά σε μια εποχή όπου ο "ειρηνικός κόσμος" στο όνομα του οποίου λειτούργησε ο Γκορμπατσόφ κοστίζει καθημερινά εκατοντάδες και χιλιάδες νεκρούς, πόνο και δάκρυα, στους λαούς της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Πόσα ακόμα θα πει και θα κάνει αυτό το παιδί για να τον ξαναβάλουν οι μεγάλοι στο παιχνίδι της (αστικής) εξουσίας.