Ρίχνοντας φως σε μία «σκιώδη κυβέρνηση» διαχείρισης του σάπιου συστήματος

Εχουν ήδη γραφτεί πολλά για το ποιοι τομεάρχες προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, πόσοι είναι καθηγητές πανεπιστημίου, πόσοι είχαν και ποιες κυβερνητικές - κρατικές θέσεις την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ κ.λπ.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα σ' αυτήν την κατηγορία των ...νέων και άφθαρτων στελεχών είναι πρώην υπουργοί και υφυπουργοί, όπως οι Κ. Γαβρόγλου, Μ. Καλογήρου και Γ. Βασιλειάδης. Αλλά και ο Φρ. Κουτεντάκης, γγ Δημοσιονομικής Πολιτικής την περίοδο 2015 - 2018, γνωστός από το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής τα μετέπειτα χρόνια, με ιδιαίτερες «ευαισθησίες» να μην παρεκτραπεί ο αντιλαϊκός προϋπολογισμός από τυχόν δικαίωση των εργαζομένων που διεκδικούσαν τα αναδρομικά τους.

Ξεχωρίζει επίσης ο Γ. Μπαλατσούκας, αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. Αφού υπερασπίστηκε την εμβάθυνση της συνεργασίας με το ισραηλινό κράτος - δολοφόνο επί των ημερών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τώρα αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να απαντήσει αν το νέο κόμμα αναγνωρίζει τον Νετανιάχου ως εγκληματία πολέμου. Από την άλλη, στις παρεμβάσεις του δεν χάνει ευκαιρία να διαβεβαιώνει το εφοπλιστικό κεφάλαιο ότι δεν έχει τίποτα να φοβάται από την περιβόητη «φορολόγηση των υπερπλουσίων», αφού προστατεύεται από το Σύνταγμα κ.ο.κ.

Η παρουσίαση της «πρώτης γραμμής» των στελεχών έγινε πασχίζοντας να αναδειχθεί μια γενική «αξιοσύνη». Η «ακαδημαϊκή επάρκεια», η εμπειρία στις επιχειρήσεις και στη διακυβέρνηση.

Με τη γνωστή αυταρέσκεια και προβολή του «εγώ» που συνάδει απόλυτα με την ηθική του σάπιου αστικού κόσμου, παρατίθενται 40 σελίδες «πλούσιων βιογραφικών». 40 σελίδες που καταδεικνύουν ότι και αυτό το μόρφωμα φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν πόλο διαχείρισης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που δεν προκύπτει ως «επιλογή», «ιδεοληψία», «ανικανότητα» κ.λπ. Προκύπτει από τις στρατηγικές επιδιώξεις της αστικής τάξης, τους «ευαγείς» στόχους του κεφαλαίου που περιγράφονται πάντα με εύηχες λέξεις, απογυμνωμένες από το ταξικό τους υπόβαθρο. Μια βαρβαρότητα καθορισμένη από τους σιδερένιους νόμους του καπιταλισμού, που έχει περάσει ανεπίστρεπτα στην «πολεμική εποχή» του.

Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Στο βιογραφικό του τομεάρχη «Τουρισμού» Κωνσταντινίδη Γιώργου αναφέρεται πως έχει συμβάλει στην «προσέλκυση επενδύσεων, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού». Η «ανταγωνιστικότητα» του ελληνικού τουρισμού έχει χτιστεί στις σακατεμένες σπονδυλικές στήλες των καμαριέρων. Στην κατάργηση της οποιασδήποτε ειδικότητας και στο γεγονός ότι ένας εργαζόμενος κάνει δουλειά για τρεις. Στις δεκάδες εργασιακές σχέσεις της ατελείωτης «ευελιξίας», της δουλειάς χωρίς ρεπό. Πάνω σε σακατεμένες ζωές οι ξενοδόχοι βγάζουν δισ. με στήριγμά τους τις κυβερνήσεις και τους νόμους για «στρατηγικούς επενδυτές», τις άδειες για οικοδομικά τέρατα στον αιγιαλό και τόσα άλλα. Ολοι αυτοί έχουν επίσης στήριγμά τους τις ΠΑΣΟΚικές συνδικαλιστικές ηγεσίες Εργατικών Κέντρων και Σωματείων, όπως αυτά της Ρόδου, που έχουν υπογράψει οι ξενοδοχοϋπάλληλοι να δουλεύουν 16 ώρες την ημέρα - 7 μέρες την εβδομάδα.

Στρατηγική προτεραιότητα της ελληνικής αστικής τάξης είναι η μετατροπή της χώρας σε κόμβο διαμετακόμισης και Ενέργειας. Αυτή η προτεραιότητα καθορίζει το ποιες υποδομές θα αναπτυχθούν, πού και πώς, σε συνθήκες μάλιστα σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ ΗΠΑ - Κίνας, ΗΠΑ με χώρες της ΕΕ κ.λπ.

Αυτή η προτεραιότητα θα έλεγε κανείς ότι αντανακλάται και σε στοιχεία βιογραφικών των στελεχών του μορφώματος.

Για την αναπληρώτρια τομεάρχη «Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας» αναφέρεται: «Εχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου και έχει συμμετάσχει ή ηγηθεί σε περισσότερα από 15 ερευνητικά έργα που σχετίζονται με ΑΠΕ (υπεράκτια αιολικά και ηλιακά πάρκα, κυματομηχανική κ.λπ.)». Μπράβο της...

Ο τομεάρχης «Βιομηχανικής Πολιτικής» διαφημίζει ότι είναι διευθύνων σύμβουλος της ΘΕΚ ΑΕ, που διαχειρίζεται την κατασκευή του «Θριάσιου Εμπορευματικού Κέντρου» και έχει διατελέσει και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και βιομηχανικών Πόρων του ΝΑΤΟ...

Και επειδή «στρατηγικοί στόχοι» και πολεμική εμπλοκή πάνε μαζί, να καταγράψουμε και την περίπτωση του πτέραρχου ε.α. Χριστοδούλου Χρήστου. Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, που αναλαμβάνει τομεάρχης «Αμυνας», όπως γράφεται έχει συμβάλει στην «προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας με Ισραήλ και Αίγυπτο, καθώς και με όλες τις Βαλκανικές χώρες, αλλά και άλλων χωρών εντός και εκτός ΝΑΤΟ». Τότε μάλλον που το κράτος - τρομοκράτης δεν ήταν «πολεμοχαρές», όπως λένε οι φίλοι του σφαγέα Μπίμπι...

Ξεχωρίζουν επίσης πρόσωπα που πολυδιαφημίζονται για την καριέρα τους ως επιχειρηματίες ή στελέχη στο «real estate», στα προγράμματα «golden visa» κ.λπ. Κατά τ' άλλα, το κόμμα Τσίπρα - όπως και άλλα κόμματα - κηρύσσει τον ...«ανένδοτο» στα κοράκια που αρπάζουν τα σπίτια του λαού και χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την πανάκριβα ενοίκια και τους πλειστηριασμούς, στηρίζοντας την πολιτική της στέγης - εμπόρευμα, το καπιταλιστικό κέρδος και όλα όσα συνθλίβουν τη λαϊκή ανάγκη για σύγχρονη και φτηνή κατοικία.

Επειδή τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου και της ΕΕ τούς υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα, μπορεί κανείς να διακρίνει ανάμεσα στους τομεάρχες κι άλλες «περιπτώσεις».

Από την Φωτεινή Μπακαδήμα, που είχε εκλεγεί βουλευτής με το ΜέΡΑ25 και στη συνέχεια είχε πάει στον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι τον ινφλουένσερ «καλύτερο βιοκαλλιεργητή της ΕΕ» για το 2023, που ήταν κι αυτός στο ΜέΡΑ25 και τώρα πήγε στον Τσίπρα.

Από τον Σκανδάμη, που μια χαρά ήταν στέλεχος του υπ. Δικαιοσύνης επί υπουργίας του Νεοδημοκράτη Χ. Αθανασίου και στη συνέχεια τομεάρχης του ΠΑΣΟΚ, μέχρι ένα οπορτουνιστικό ναυάγιο των αρχών της δεκαετίας του 2000, που όπως και άλλα όμοιά του έσπευσε να πιάσει στασίδι ως «άριστος».

Από τον Ιωακειμίδη, που στην Περιφέρεια Αττικής έχει υπερψηφίσει δύο φορές το Τεχνικό Πρόγραμμα Χαρδαλιά και μαζί με τον περιφερειάρχη της ΝΔ έχει ψηφίσει την άσκηση έφεσης της Περιφέρειας Αττικής απέναντι σε πρωτόδικες αποφάσεις για αποζημιώσεις των οικογενειών των θυμάτων σε Μάνδρα και Μάτι, μέχρι την Λάλη Ζωρζέτα, που έχει διαδρομή δεκαετιών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, της ΕΕ της σαπίλας και των πολέμων (και στο γραφείο της Βάσως Παπανδρέου).

Το κάθε αστικό μόρφωμα με τους «άξιούς» του για τους αιμάτινους στόχους του κεφαλαίου που αντικειμενικά υπηρετεί.

Η ελπίδα για τον λαό βρίσκεται στο κατά πόσο με την αυτοτελή του πάλη και με τη στάση του σε κάθε μάχη που έχουμε μπροστά μας θα ενισχύσει το ρεύμα αμφισβήτησης του αστικού κράτους και των κυβερνήσεών του. Η ελπίδα βρίσκεται στο να βαδίσουν περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι τον δρόμο της ριζικής ανατροπής.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Για την αντιπυρική προστασία

Επόμενο άρθρο

Ευκαιρία έψαχναν...