Να μη σταλούν στοιχεία από τους δήμους στην κυβέρνηση για την «αξιολόγηση»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Βέροιας, ομόφωνα ψηφίστηκε «απόφαση-ψήφισμα για τη μη εφαρμογή του Ν. 4250/2014, που αφορά την περίφημη «αξιολόγηση». Όπως αναφέρει το σχετικό ψήφισμα ο νόμος  αποτελεί «ένα ακόμη μνημονιακό και αντεργατικό μέτρο που αποσκοπεί στη μείωση του προσωπικού και στην εκχώρηση δομών και υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα και των ΟΤΑ στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση προσπαθεί, με εργαλείο τα συγκριτική «αξιολόγηση» να δημιουργήσει μια νέα δεξαμενή διαθέσιμων καθορίζοντας εκ των προτέρων τα ποσοστά και τις κλίμακες βαθμολόγησης. Η εισαγωγή της αυθαίρετης ποσόστωσης και περαιτέρω επιμερισμού ανά οργανική μονάδα, στρεβλώνει κάθε έννοια αντικειμενικής και «δίκαιης» χρήσης της αξιολόγησης που σκοπό θα πρέπει να έχει την αξιοποίηση των εργαζομένων και βελτίωση της απόδοσης τους, με γνώμονα την καλύτερη παροχή υπηρεσιών στους πολίτες. Ζητάμε την άμεση κατάργηση του Νόμου 4250/2014 και δεσμευόμαστε να μην εκδώσουμε απόφαση επιμερισμού ποσοστού, προϋπόθεση έναρξης των διαδικασιών για τη εφαρμογή του Νόμου 4250/2014 περί συγκριτικής «αξιολόγησης».Η δήμαρχος δεσμεύτηκε ότι δεν πρόκειται να ξεκινήσει τη διαδικασία, ενώ αρκετοί ήταν οι σύμβουλοι που έκαναν λαθεμένα κατά τη γνώμη μας τον διαχωρισμό σε «καλή και κακή αξιολόγηση», ενώ δεν έλειψαν και απόψεις που διαχώριζαν τους εργαζόμενους σε δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κ.α Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ορισμένα γενικότερα ζητήματα που αφορούν τους δήμους αλλά και τις άλλες υπηρεσίες:

1.Με το νόμο 4250/26-3-14 "Διοικητικές απλουστεύσεις - Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα - Τροποποίηση διατάξεων ΠΔ 318/1992 (Α' 161) και λοιπές ρυθμίσεις", που ψήφισε πρόσφατα, η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ προχωρά εκτός των άλλων σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση το ζήτημα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων. Μέσω και της προωθούμενης αξιολόγησης η κυβέρνηση στοχεύει στη διαμόρφωση ενός μικρού, ευέλικτου και επιτελικού κράτους, ενός κράτους στην υπηρεσία των επιχειρηματικών ομίλων και της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνεται η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων μέσα από απολύσεις.Η αξιολόγηση αποτελεί εργαλείο που δεν υπηρετεί τους εργαζόμενους και τις διευρυμένες λαϊκές ανάγκες, δεν οδηγεί στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών, ούτε στην εξάλειψη των αιτιών που τις υποβαθμίζουν.Η κυβέρνηση και το αστικό κράτος έρχεται με την αξιολόγηση να χειραγωγήσει και να τρομοκρατήσει με αυταρχικότερα εργαλεία τους εργαζόμενους δημοσίους υπαλλήλους, να αναδείξει τα νέα επίλεκτα κρατικά στελέχη της διοίκησης.Τους σκοπούς αυτούς υπηρετούν οι ποσοστώσεις (βαθμολόγηση ποσοστού 15% των υπαλλήλων με βαθμούς 1 έως 6) και οι κατηγοριοποιήσεις, που επιβάλλονται με τον ν. 4250/14 και τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι.Θέλουν το 15% των υπαλλήλων να παίρνει το δρόμο της απόλυσης, να τίθεται σε κατάσταση ομηρίας. Θέλουν να καταργούν τμήματα και Διευθύνσεις, να υποβαθμίζουν άλλα, να αξιολογούν δηλαδή τις Δημόσιες Δομές με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ανάλογα με τη βιωσιμότητά τους, την ολόπλευρη εφαρμογή της σχέσης κόστους - οφέλους, το κυνήγι του κέρδους.

2.Να τονίσουμε ακόμη ότι οποιαδήποτε μορφή «αξιολόγησης» στο σημερινό κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο δεν έχει ως στόχο την «εξυπηρέτηση των πολιτών», ούτε φυσικά την «εξυγίανση του δημόσιου τομέα». Να υπογραμμίσουμε ότι δεν πρόκειται  για "ψευτοαξιολόγηση", ούτε είναι "προσχηματική", ούτε απλά την φέρνουν τα μνημόνια, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι. Όποια μορφή και να πάρει, με όποιον τρόπο και αν γίνει, εφόσον συνδέεται με την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας, δεν αλλάζει χαρακτήρα. Έχει τη σφραγίδα της ΕΕ, υπηρετεί συνολικότερα την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των μονοπωλίων. Αυτά τα μέτρα εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

3. Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό πως ο αγώνας απέναντι στην «αξιολόγηση» είναι μια σκληρή και σύνθετη υπόθεση. Η αντίθεση των εργαζομένων χρειάζεται να εκφραστεί με συλλογικές, μαζικές διαδικασίες. Ο αγώνας δεν μπορεί να δοθεί αποσπασματικά, ούτε κατά περίπτωση. Πρέπει να κατανοηθεί ότι είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Είναι όμως υπόθεση και των λαϊκών στρωμάτων, που πλήττονται από την ίδια πολιτική. Γιατί η «αξιολόγηση» σημαίνει απολύσεις και συρρίκνωση, χειροτέρευση ή κατάργηση υπηρεσιών, σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις.Οι εργαζόμενοι, με μαζικές, συλλογικές διαδικασίες, πρέπει να απαιτήσουν να καταργηθεί ο νόμος 4250/14, να μην εφαρμοστεί στην πράξη η ποσόστωση που επιβάλλει. Να εξαντλήσουν όλες τις δυνατότητες συλλογικών αντιδράσεων. Να πρωτοστατήσουν ώστε οι αποφάσεις των συλλογικών οργάνων τους για αποχή από τη διαδικασία της «αξιολόγησης» (αξιολογητών και αξιολογούμενων) να υλοποιηθούν με μαζικό τρόπο. Απαιτούμε από τη Διοίκηση των Δήμων να μην υπακούσουν στις εντολές της κυβέρνησης να μη σταλούν καμία διαπιστωτική πράξη για αξιολόγηση υπηρεσιών και εργαζομένων, να καταργηθεί ο νόμος στην πράξη.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

O ρόλος των σωμάτων ασφαλείας στην εποχή της κρίσης

Επόμενο άρθρο

Δύο αντιθετικά αυτοδιοικητικά παραδείγματα: Οι περιπτώσεις του Αχιλλέα Μπέου (Βόλος) και του Κώστα Κουλουρίδη (Χαλκίδα)