Σταύρωση χωρίς Ανάσταση!

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Η Μεγάλη Βδομάδα συμπίπτει με την κατάθεση του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό-Φορολογικό από την κυβέρνηση στη Βουλή. Στο σύνολό της η «νέα αρχιτεκτονική» στο Ασφαλιστικό οδηγεί σε νέες αιματηρές μειώσεις στις συντάξεις που θα αποδίδονται από εδώ και πέρα, ενώ την ίδια στιγμή, μια μεγάλη μερίδα ασφαλισμένων (αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, επιστήμονες) εξαναγκάζονται σε αύξηση των εισφορών που θα καταβάλλουν από δω και πέρα γι’ αυτές τις πενιχρές συντάξεις. Ταυτόχρονα τα όσα φορολογικά προβλέπονται δείχνουν ότι η φοροκαταιγίδα θα συνεχιστεί!
Είναι όμως ανάγκη να δει κανείς τη «μεγάλη εικόνα» της αντιλαϊκής πολιτικής για να μην παρασύρεται από τα διάφορα επικοινωνιακά παιχνίδια, με τα οποία την «κουκουλώνουν» η κυβέρνηση και άλλοι. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτά είναι αποτέλεσμα της σκληρής της διαπραγμάτευσης με τους «θεσμούς» και πως η εκπλήρωση τους θα οδηγήσει στο ξέφωτο. Ένα ξέφωτο που «αχνοφέγγει» και φέρνει τα πρώτα αποτελέσματα (π.χ πρωτογενές πλεόνασμα).Η κυβέρνηση υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι θα ξεκινήσει και η συζήτηση για την «ελάφρυνση ου χρέους». Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι δεν συζητείται η διαγραφή μέρους του αλλά ίσως ορισμένες διευκολύνσεις στην αποπληρωμή του και ίσως κάποια μείωση επιτοκίων.
Η πραγματικότητα όμως δείχνει ότι παρά την κυβερνητική προπαγάνδα τα πράγματα για τους πολλούς γίνονται ολοένα και χειρότερα. Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα του λαού αυξάνουν, μαζί με τα πρόσθετα προβλήματα που δημιουργούνται και σε άλλους τομείς (π.χ διαχείριση του Προσφυγικού, παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, εμπλοκή στα γενικότερα γεωστρατηγικά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων κ.α).
Η άποψη μας έχει πολλές φορές διατυπωθεί. Η ακολουθούμενη πολιτική, ανεξάρτητα από το ποιος τη διαχειρίζεται σε κυβερνητικό επίπεδο συνιστά έναν ατέλειωτο Γολγοθά. Η Ανάσταση του λαού δεν πρόκειται να γίνει πράξη όσο η χώρα μας κινείται στον αστερισμό των μνημονίων, της οικονομικής κυριαρχίας των μεγάλων κεφαλαιοκρατών, όσο αυτή βρίσκεται στο πλαίσιο της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ. Χρειάζεται ριζικά διαφορετική πολιτική σε αντίθεση και ρήξη με όλα τα παραπάνω. Φυσικά δεν πρόκειται για δρόμο εύκολο και σύντομο. Απαιτεί σκληρούς αγώνες και θυσίες που όμως θα έχουν αντίκρισμα. Σήμερα αυτό που επείγει είναι η απόκρουση του Ασφαλιστικού-Φορολογικού . Πώς θα οργανωθεί άμεσα καλύτερα η 48ωρη απεργία, όποτε κι αν έρθουν τα μέτρα στη Βουλή και πώς αυτή η επιτυχία της απεργίας θα δώσει ώθηση για παραπέρα κλιμάκωση. Πώς ταυτόχρονα θα ανοίξει η συζήτηση και κυρίως η οργάνωση της πάλης για τη ριζική ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την οικοδόμηση μιας πλατιάς λαϊκής συμμαχίας όλων των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων. Για το πώς τελικά αυτή θα κατευθύνει τη δράση και τον αγώνα της ώστε να έρθει πραγματικά ο λαός στην εξουσία.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Γιώργος Ουρσουζίδης:ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ – ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Επόμενο άρθρο

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΕΥΕΛΙΚΤΟ ΕΛΓΑ