ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ

Την ίδια στιγμή, κάθε τέτοια ...δημιουργική παρέμβαση στο αίσχος της κυβέρνησης δικαιώνει τη μυριόστομη θέση των εκατοντάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων: «Πάρτε το πίσω! Είναι για τα σκουπίδια». Το σύνθημα δηλαδή που ακούστηκε και την περασμένη Πέμπτη δυνατά σε πόλεις όλης της χώρας, με τους χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους που συμμετείχαν να δίνουν το σήμα της απεργιακής κλιμάκωσης ενόψει της Πέμπτης 10 Ιούνη.

Η κατηγορηματική απόρριψη του νομοσχεδίου στέκεται στον αντίποδα των μεθοδεύσεων της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, η οποία, αφού πρώτα συνδιαμόρφωσε το νομοσχέδιο με την κυβέρνηση, τώρα, εκτός από «θετικές διατάξεις» βλέπει και περιθώρια βελτίωσης, σε μια προκλητική προσπάθεια εξωραϊσμού του.

Θυμίζουμε ότι ήδη τρέχουν τα σάλια των εργοδοτικών ενώσεων για την ψήφιση και εφαρμογή του νομοσχεδίου, ενώ με παρεμβάσεις τους ζητούν επιπλέον μέτρα «ελαστικοποίησης» της αγοράς εργασίας, έντασης της εκμετάλλευσης και περιστολής της συνδικαλιστικής δράσης, επιβεβαιώνοντας τρία πράγματα:

Πρώτον, ότι το νομοσχέδιο μόνο χειρότερο μπορεί να γίνει για την εργατική τάξη και μόνο καλύτερο για την εργοδοσία.

Δεύτερον, ότι πατάει σε αντεργατικά μέτρα που έχουν ψηφιστεί από όλες τις κυβερνήσεις και εφαρμόζονται στους χώρους δουλειάς, τα οποία τώρα γενικεύονται. Γι' αυτόν το λόγο πρέπει να βρεθούν στο στόχαστρο των εργαζομένων όλοι οι νόμοι της εργασιακής ζούγκλας, της κατάργησης των ΣΣΕ και της κυριακάτικης αργίας, της περιστολής του δικαιώματος στην απεργία και τη διαδήλωση κ.ο.κ., στην κατεύθυνση δηλαδή που ήδη οργανώνουν την πάλη τους δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Τρίτον, ότι ειδικά η νέα βάρδια της εργατικής τάξης, οι νέοι εργαζόμενοι, έχει ακόμα περισσότερους λόγους να βγει στον αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στο ακόμα χειρότερο «αύριο» που της ετοιμάζουν.

Γι' αυτό αποκτά τεράστια σημασία η διαμόρφωση ενιαίου πανεργατικού πανελλαδικού απεργιακού μετώπου, με Συνδικάτα και Ομοσπονδίες, με συνδικαλιστικές οργανώσεις που ξεκαθαρίζουν ότι οι εργαζόμενοι δεν κάνουν βήμα πίσω, δεν «συζητούν» το νομοσχέδιο, δεν διαπραγματεύονται τους όρους σφαγής τους. Από αυτήν τη σκοπιά αποτελεί κριτήριο η στάση κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης απέναντι στις «ανατροπές του αιώνα», απέναντι στην επέκταση της απλήρωτης δουλειάς, στο νέο χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα και την υπονόμευση της συλλογικής οργανωμένης δράσης των εργαζομένων.

Με αυτό το κριτήριο οργανώνεται η πανεργατική απεργία στις 10 Ιούνη, με προοπτική κλιμάκωσης. Τώρα να οργανωθεί αποφασιστικά αυτή η κρίσιμη μάχη, να νεκρώσουν οι χώροι δουλειάς, να είναι χιλιάδες οι νέοι εργαζόμενοι που θα πλημμυρίσουν τους δρόμους. Και να διατρανωθεί ότι οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν σκλάβοι στον 21ο αιώνα, ότι διεκδικούν 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, κόντρα στην απλήρωτη δουλειά όποτε και όπως θέλει ο εργοδότης.

Αυτή η συζήτηση για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων είναι που πρέπει να ανοίξει πλατιά μέσα στους χώρους δουλειάς, ακόμα πιο επιθετικά, για να τροφοδοτήσει με νέα δυναμική την πάλη ενάντια στα βάρβαρα σχέδια κυβέρνησης - κεφαλαίου.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Τα «βαρίδια» της ανάκαμψης

Επόμενο άρθρο

Χτυπώντας τη λειτουργία των σωματείων…