Το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» και η…κυβέρνηση

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση  στο ΑΝΤ1 ο βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Λαπαβίτσας αναφερόμενος στην Ε.Ε τόνισε : «Στη χώρα αυτή έχουμε πάθει μία ψύχωση με ευρώ και Ε.Ε.. καμία χώρα δεν έχει υποφέρει όσο εμείς τα τελευταία χρόνια και καμία χώρα δεν έχει την πρόσδεση που έχουμε εμείς με το ευρώ… Έχουμε το Σύνδρομο της Στοκχόλμης»

Σύμφωνα με την επιστήμη Το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» είναι μία παράδοξη κατάσταση κατά την οποία οι όμηροι, οι αιχμάλωτοι, οι δέσμιοι κάποιων άλλων, ταυτίζονται και τρέφουν συμπάθεια προς αυτούς που τους αιχμαλώτισαν και από τους οποίους εξαρτώνται απόλυτα για την επιβίωσή τους. Συνοπτικά τα συμπτώματα του συνδρόμου χαρακτηρίζονται ως: θετικά συναισθήματα του θύματος απέναντι στον κακοποιό, αρνητικά συναισθήματα του θύματος απέναντι στην οικογένεια, τους φίλους ή τις αρχές που προσπαθούν να τους σώσουν/υποστηρίξουν ή να κερδίσουν την απελευθέρωσή τους, υποστήριξη των λόγων και της συμπεριφοράς του κακοποιού, θετικά συναισθήματα του κακοποιού απέναντι στο θύμα, συμπεριφορά υποστήριξης από το θύμα και κατά καιρούς παροχή βοήθειας στον κακοποιό, ανικανότητα εμπλοκής σε συμπεριφορές που μπορεί να βοηθήσουν στην απελευθέρωση ή την απομάκρυνσή τους.

Σίγουρα οι παραστατικές εκτιμήσεις του τοπικού βουλευτή μας, είναι σωστές. Όμως δεν απαντούν σε δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά τις αιτίες του φαινομένου και το δεύτερο αφορά το ξεπέρασμα του «συνδρόμου». Όσον αφορά το πρώτο να θυμίσουμε ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ (όπως και των περισσότερων πολιτικών κομμάτων στη χώρα μας-πλην ΚΚΕ από τα κόμματα που βρίσκονται στο κοινοβούλιο) είναι η παραμονή με κάθε θυσία στην Ε.Ε και το ευρώ. Άρα τα κόμματα αυτά εξωραΐζουν την Ε.Ε αλλά και προσπαθούν με κάθε τρόπο (με καλλιέργεια αυταπατών αλλά και φόβου) να πείσουν τον λαό ότι η παρουσία της χώρας σ’αυτήν είναι αναγκαία και χρήσιμη.

Όσον αφορά το δεύτερο η πολιτική και της νέας κυβέρνησης κινείται «εντός των τειχών». Κινείται δηλαδή στο πλαίσιο των «σιδερένιων νόμων» της Ε.Ε που εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες με ή χωρίς μνημόνια. «Σιδερένιων Νόμων» που δεν έχουν σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα αλλά την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Και αυτό γιατί η Ε.Ε από «κατασκευής» παραμένει μορφή διακρατικής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, εξυπηρετεί δηλαδή τις «ανάγκες» των κεφαλαιοκρατών της Ευρώπης στον σκληρό ανταγωνισμό το με τους άλλους κεφαλαιοκράτες όπου γης. Επομένως όσο κανείς κινείται στο πλαίσιο αυτό, ας μη ελπίζει να ξεφύγει από τα «Σύνδρομα» αυτά. Η αναγνώριση της ύπαρξης τους φυσικά δεν τον απαλλάσσει και από τα δεσμά τους…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Κάνουν οι αριστερές κυβερνήσεις συμβιβασμούς;

Επόμενο άρθρο

Θρησκευτικές Κοινότητες της Βέροιας: Μια επισκόπηση και μια αποτίμηση της Ημερίδας που πραγματοποιήθηκε από την Ε.Μ.Ι.Π.Η. σε συνεργασία με την Ε.Ε.Ε. Βέροιας, την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015