του Νικηφόρου Αυγερινού

Όπως γράψαμε και στο προηγούμενο σημείωμα, μετά το “πορτοκαλί” πραξικόπηµα στην Ουκρανία του 2014, το ακροδεξιό καθεστώς του Κιέβου και η άρχουσα τάξη της Ουκρανίας, µε πρωταγωνιστές τις φασιστικές συµµορίες, υπό την αµέριστη συνδροµή και καθοδήγηση της «δηµοκρατικής» Δύσης, κλιµακώνει τη ρατσιστική πολιτική της κατά του ρωσικού πληθυσµού. Αποτέλεσμα, η εργατική εξέγερση στο Ντονμπάς και η προσάρτηση της Κριμαίας στη μεγαλορωσική «μητέρα – πατρίδα».

(Ασήμαντη λεπτομέρεια: επί δεκαετίες στην πολυεθνική Σοβιετική Ένωση, όπως και στη Γιουγκοσλαβία, λαοί και εθνότητες ζούσαν απολύτως ειρηνικά µεταξύ τους).

Ιδού κάποιοι από τους νόμους που ψηφίστηκαν στις 23 Φεβρουαρίου 2014, αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία του συνασπισμού νεοφιλελεύθερων και νεοναζί στην Ουκρανία:

- ν. 4176: κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε τη ναζιστική προπαγάνδα.

- ν. 4199: κατάργηση του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους σε σχολεία και δημόσιες υπηρεσίες. Απαγορεύθηκαν τα ρωσικά, τα ρουμανικά, τα ουγγρικά και τα ελληνικά.

- ν. 4201: απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας.

- ν. 4215: στο "Πάνθεον των εθνικών ηρώων" εντάσσονται όσοι πολέμησαν στο πλευρό των ναζί, ενάντια στον Κόκκινο Στρατό στα 1941-44.

- ν. 4217: χαρακτηρισμός της σοβιετικής περιόδου ως περιόδου ξένης κατοχής της Ουκρανίας.

Το Φεβρουάριο του 2019 η Ουκρανία κατοχυρώνει και συνταγµατικά την πρόθεσή της να ενταχθεί στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ενώ οι επιθέσεις στην περιοχή του Ντονμπάς εντείνονται, προκαλώντας εκατοντάδες νεκρούς κάθε μήνα, οι οποίοι φτάνουν στην έναρξη του πολέμου τις 14 χιλιάδες.

Το Δεκέμβριο του 2021, η Ρωσία απαιτεί από το ΝΑΤΟ να σταματήσει την επέλασή του επιστρέφοντας στα σύνορα του 1997, να αποσύρει τα πυρηνικά από την Ευρώπη και τα στρατεύματά του από τις χώρες που η ίδια συνορεύει. Μάταια.

Το «πορτοκαλί» πραξικόπημα του Κιέβου το 2014, μας δείχνει πως έχουμε πλέον ένα μοναδικό εγχείρημα τεχνητής εθνογένεσης στην καρδιά της Ευρώπης, θεμελιωμένο στην αναβίωση του ναζισμού και στον πόλεμο-γενοκτονία εναντίον των αντιφρονούντων ομοεθνών! Πρόκειται για μια τερατογένεση, η οποία αποκαλύπτει ανάγλυφα το τι ακριβώς πρεσβεύουν οι εμπνευστές, καθοδηγητές και χορηγοί του εγχειρήματος, ο νυν Ευρωατλαντικός άξονας. Μας αποκαλύπτει ποιο μέλλον μας επιφυλάσσουν! Η συνέχιση της επέκτασης της δολοφονικής αυτοκρατορίας του ΝΑΤΟ, επιβεβαιώνει πως συνιστά απειλή για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όχι µόνο για τους λαούς της Ανατολής και του Νότου, αλλά και για τους ίδιους τους υπηκόους της νέας Ρώµης.

Πλέον, όπως έχουν εμπλακεί όλες οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις στον πόλεμο με τη Ρωσία, φαίνεται έμπρακτα πως δεν έχουν καμία πρόθεση διευθέτησης ή άμεσης απεμπλοκής. Πραγματική τους πρόθεση, πέραν των ονειροφαντασιών της χρήσιμης-ηλίθιας Ουκρανικής κυβέρνησης, είναι η αποδυνάμωση και διάλυση της Ρωσίας και οι συνακόλουθες μπίζνες.

Τα ερωτήματα είναι απλά :

-         Έχει δικαίωμα η Ουκρανία και οποιαδήποτε άλλη χώρα να μπει στο ΝΑΤΟ, όταν μετά το τέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας ο καταστατικός του εχθρός πλέον δεν υφίσταται;

-         Έχει δικαίωμα η κάθε Ουκρανία να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ; Με εθνικό ύμνο τον ύμνο του ναζί Μπαντέρα;

-         Από που προέρχεται η ιµπεριαλιστική απειλή; Είναι ιμπεριαλιστική χώρα η Ρωσία; ή τους πρόλαβε σε έναν προδιαγεγραμμένο πόλεμο; Η εισβολή στην Ουκρανία, είναι για την προσάρτησή της, για την υφαρπαγή των πόρων της ή για την εξουδετέρωση της ΝΑΤΟϊκής περικύκλωσης; Αν δεν τους αιφνιδίαζε, θα συνέβαλλε στην Ειρήνη;

Παρότι όμως εξωθήθηκε στην επέμβαση η Ρωσία, παρότι ο ρώσικος πληθυσμός της ανατολικής Ουκρανίας χρόνια τώρα παρακαλά για τη Ρώσικη επέμβαση, παρότι η Ρωσία εισέβαλε όχι για να «σώσει» τους ομοεθνείς αλλά για να αποσοβήσει τον προδιαγραφόμενο διαμελισμό της, είναι φανερό πως ειδικά στη μετασοβιετική «πολυπολική» εποχή, ο καπιταλισμός δεν μπορεί να ξεπεράσει τις αντιθέσεις του παρά μόνο με φτώχια και πόλεμο!

 

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Ο ελληνικός καπιταλισµός είναι ιδρυτικό μέλος, οργανικό και απόλυτα πρόθυμο τµήµα του νατοϊκού ιµπεριαλισµού (από την εποχή του εμφυλίου) και ως εκ τούτου ευθύνεται απεριόριστα για τα πεπραγµένα των εταίρων της ΝΑΤΟϊκής εταιρίας δολοφόνων.

Η ήττα της ιεράς συµµαχίας στις στρατιωτικές, πολιτικές και ιδεολογικές επιχειρήσεις της κατά των λαών της υφηλίου είναι το βασικό καθήκον όσων πραγµατικά ενδιαφέρονται για µια δίκαιη ειρήνη και όχι για τη διαιώνιση της PAX AMERICANA.

Μόνο του το αίτηµα της «απεµπλοκής» θα είχε κάποιο νόηµα σε µια ουδέτερη χώρα και όχι, βεβαίως, σε µια χώρα που είναι ιδρυτικό µέλος του ΝΑΤΟ. Ένα τέτοιο αίτηµα λειτουργεί µόνο σαν φύλλο συκής στον σοσιαλμπατριωτισµό µιας αριστεράς η οποία αρνούµενη να πάρει θέση ανοιχτά υπέρ της συντριβής του ΝΑΤΟ άρα και της αστικής της τάξης, µένει µετέωρη χωρίς ουσιαστική θέση, σε ειρηνιστικά ευχολόγια.

Ανεξάρτητα όμως από τις όποιες εκτιμήσεις έχει κανείς για τη φύση της Ρώσικης κοινωνίας και οικονομίας και την αντικειμενική δυσκολία μιας τέτοιας προσέγγισης (αν πρόκειται ή όχι για ιμπεριαλιστική δύναμη κι αν η πολιτική της εκπορεύεται από έναν αδύναμο καπιταλιστικά, μεγαλορωσικό εθνικισμό που προσπαθεί να δώσει κρατική υπόσταση και διάρκεια στο ολιγαρχικό πλιάτσικο μιας αχανούς ενδοχώρας με τεράστιο κληρονομημένο πλούτο αλλά ΑΕΠ μικρότερο της Ισπανίας!), η θέση του ανεξάρτητου εργατικού κινήματος, δεν μπορεί να είναι άλλη από το να απαιτεί να ξεκουµπιστούν όλοι αυτοί οι δολοφονικοί αγύρτες από τα σύνορα µε τη Ρωσία, άμεσα, με παράλληλη απεμπλοκή όλων ανεξαρτήτως των δυνάμεων! Προοπτική όμως η οποία φαντάζει σχεδόν ουτοπική, χωρίς ένα αντίπαλο κομμουνιστικό δέος το οποίο θα οδηγήσει την εξέλιξη των πραγμάτων σε αυτή την κατεύθυνση.

Η άμεση έκβαση λοιπόν η οποία δε θα κάνει δυσχερέστερη, αν όχι αδιανόητη(!), τη διεκδίκηση των στρατηγικών στόχων του εργατικού κινήματος δεν είναι άλλη από την

ΗΤΤΑ και ΔΙΑΛΥΣΗ της ΝΑΤΟϊκής συμμορίας!

Το να σφυρίζει κανείς «κλέφτικα», δείχνοντας προς όλες τις µεριές σα ζαλισµένο (ή αποκεφαλισμένο) κοτόπουλο και ποτέ ξεκάθαρα το δικό «του» ιµπεριαλισµό, τον µετατρέπει σε έναν ντροπαλό σοσιαλμπατριώτη απολογητή του δικού «µας» καπιταλισµού.

ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

 

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΛΙΤΟΤΗΤΑ – ΑΝΕΡΓΙΑ – ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ,

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ!

 

ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.