της Θούλης-Χρυσάνθης Σιδηροπούλου

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα", στο τεύχος 330, 4/03/2016

 «Την ιστορία δεν την γράφουν οι ιστορικοί, ούτε την σχεδιάζουν οι πολιτικοί ‘’επί χάρτου’’. Τα πράγματα, ο κόσμος, η ζωή μας προχωρούν προς τα εμπρός με τους αγώνες των εθνών, των λαών, των πολιτών. Οι στόχοι δεν πραγματοποιούνται νομοτελειακά. Κερδίζονται με μάχες, με οράματα, με αγώνες γενεών» έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Στην τρικυμισμένη Ελλάδα, που αλλάζει με την μορφή καταιγίδας, οφείλουμε Ελλάδα και Ελληνισμός να βρούμε ξανά τον ρόλο και την πορεία μας. Πρέπει οι Έλληνες να ξανασχεδιάσουμε ένα ελπιδοφόρο και νικηφόρο αφήγημα για το παρόν και το μέλλον μας.

Η ιστορία του έθνους μας δεν γίνεται να πουλιέται και να ρημάζεται σαν «δανεισμένη πραμάτεια». Η άσβηστη σφραγίδα της Ρωμιοσύνης είναι ακριβά εξαγορασμένη με θυσίες ανυπέρβλητες και αγώνες διαρκείς μέσα στους αιώνες. Πρόκειται για την ζωή μας, τους ανθρώπους μας, την ευγενική ματιά του οικουμενικού πολιτισμού μας στον Θεό και στον Κόσμο. Αφορά τις κοινωνικές μάχες και τα λαϊκά οράματα, την διαχρονική προσήλωσή μας στην ιδέα και την πρακτική της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης. Το ελληνικό έθνος είναι ο βασικός μέτοχος της παγκόσμιας πολιτιστικής περιουσίας, γιατί η πολιτισμική συμβολή του στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια κληρονομιά αποτελεί το θεμελιακό ανεξάντλητο δυναμικό της.

Εκείνη η σκέψη που κυριάρχησε στην ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, τον Σεπτέμβριο του 1974, καλώντας τον ελληνικό λαό να αυτοοργανωθεί, είναι η ίδια ανανεωμένη σκέψη, που οδήγησε και την σημερινή Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, στην ίδρυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Θέτοντας ταυτόχρονα στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ τους όρους της ανασύνθεσης και της ανανέωσής του. Πολιτικούς όρους, που συνδέονται άρρηκτα με τον μετασχηματισμό των κοινωνικών δυνάμεων, τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά δεδομένα της Ελλάδας, το γίγνεσθαι της Ενωμένης Ευρώπης και του Κόσμου των ανοιχτών συνόρων, χωρίς να χάνει την ταυτότητα του και την φυσιογνωμία του, χωρίς να χάνει την ψυχή του. Κάθε Σοσιαλιστικό Κίνημα, όπως το ΠΑΣΟΚ, που ιδρύθηκε για να υπάρχει, ως πλειοψηφικό ρεύμα των λαϊκών δυνάμεων, έχει χρέος να οραματίζεται, να σκέφτεται, να προβλέπει. Έχει χρέος να δίνει μάχες για όλα αυτά που έρχονται και όχι για αυτά που φεύγουν.

Καθώς όλος ο κόσμος αλλάζει, τα κόμματα οφείλουν να εξελίσσονται, γιατί αλλιώς πεθαίνουν ή αυτοκτονούν. Στην νέα αυτήν στρατηγική του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, που διακηρύσσει η Φώφη Γεννηματά, για την ανασύνθεση μιας πλειοψηφικής πολυκομματικής ριζοσπαστικής κυβερνώσας Κεντροαριστεράς βρίσκεται βαθιά ριζωμένο το νέο Όραμα, που θα ξαναγεννήσει την νέα Ελπίδα για τον τόπο και την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής στον λαό. Μια καινούργια αποκαλυπτικά ανθρώπινη σχέση ανάμεσα στους Νέους και την Πολιτική. Γιατί ποιός μπορεί να παραβλέπει ότι η κρίση της Πολιτικής είναι και κρίση της Δημοκρατίας, θεσμική κρίση της συλλογικής προσπάθειας;

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ισοδυναμεί ουσιαστικά με μια πράξη επανίδρυσης, εκσυγχρονισμού και μετεξέλιξης του σύγχρονου Σοσιαλιστικού Κινήματος στην Ελλάδα, από την Δημοκρατική-Προοδευτική Παράταξη, το Ριζοσπαστικό Κέντρο, την Μεταρρυθμιστική Σοσιαλδημοκρατία, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό, την Πολιτική Οικολογία μέχρι την Ανανεωτική Αριστερά.

Σημαίνει την κυριαρχία του Ανθρώπου πάνω στις δυνάμεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Σημαίνει απαρέγκλιτη στάση στις αξίες και τις αρχές της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, του κοινωνικού ελέγχου, της ηθικής αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.  Σημαίνει την βαθιά ανανέωση της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής σε ιδέες, δομές, πρόσωπα και πρακτικές. Σημαίνει την ουσιαστική ανταπόκριση πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας στις πιο ριζοσπαστικές, στις καλύτερες προσδοκίες της νέας γενιάς της Πατρίδας.

Αυτή η μεγάλη Προοδευτική συμμαχία μπορεί να εγγυηθεί με ασφάλεια και ρεαλισμό το νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό σχέδιο, που θα διασφαλίζει την ανταγωνιστική δυνατότητα της χώρας, θα δημιουργεί μια κοινωνία χωρίς την προκλητική ανισότητα στην κατανομή του πλούτου για να μπορεί να εμπεδωθεί ξανά η κοινωνική ευημερία.

Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου οραματιστήκαμε και αγωνιστήκαμε για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια, χωρίς πείνα, χωρίς πολέμους… χωρίς πρόσφυγες. Στο ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεννηματά αφυπνιζόμαστε και ξαναβρίσκουμε τα οράματά μας και διεκδικούμε ξανά με αγώνες τον κόσμο, που ονειρευτήκαμε.-

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.