Τι είδους πατριωτισμός;

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Τον «πατριωτισμό» σε όλες τις πτώσεις έκλιναν ο πρωθυπουργός και τα άλλα στελέχη της κυβέρνησης από το πρόσφατο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη. Ο μεν Μητσοτάκης μιλούσε με περηφάνια για τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, ως απόδειξη του «πατριωτισμού» της κυβέρνησης, ενώ ο Δένδιας πρόσθετε ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν για πρώτη φορά στην Ιστορία τους σε 7 αποστολές εκτός συνόρων! Τις απαρίθμησε μάλιστα για να εμπεδώσουν όλοι τη «σταθερότητα» και την «ασφάλεια» που απολαμβάνει η χώρα από τις ...«ειρηνευτικές αποστολές» στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στο Κόσοβο, στη Σαουδική Αραβία, την αντιπυραυλική κάλυψη της Βουλγαρίας.

Ανέφερε επίσης την πολεμική αποστολή στην Κύπρο, και βέβαια τις ναυτικές επιχειρήσεις βόρεια της Λιβύης και στην Ερυθρά. «Συνολικά διεξάγουμε, είτε μόνοι μας είτε με άλλους, 7 επιχειρήσεις έξω από τα σύνορά μας! Ουδέποτε στην Ιστορία του ο Ελληνισμός μπόρεσε να το κάνει αυτό, και είμαστε περήφανοι, είμαστε βαθιά περήφανοι γι' αυτό», αναφώνησε ο υπουργός Αμυνας, παραληρώντας για την «εξωστρέφεια» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι δηλώσεις τους συμπληρώνουν η μία την άλλη... Ο εξοπλισμοί για τους οποίους είναι περήφανος ο πρωθυπουργός γίνονται για να μπορούν οι Ενοπλες Δυνάμεις να είναι σε 7 αποστολές ταυτόχρονα και να υπερασπίζονται όπου Γης τα αμερικανοΝΑΤΟικά συμφέροντα, το κυνήγι της ιμπεριαλιστικής λείας για λογαριασμό της αστικής τάξης.

Μαθήματα λοιπόν ...πατριωτισμού παραδίδει η κυβέρνηση, αποσπώντας πανάξια το χειροκρότημα από την «πατρίδα» στην οποία απευθύνεται: Των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που η εμπλοκή στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και στους ανταγωνισμούς με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα είναι τρόπος ύπαρξης για την κερδοφορία τους την εποχή που ο κόσμος φλέγεται από τις συγκρούσεις για το ξαναμοίρασμα πηγών, αγωγών, δρόμων, αγορών και σφαιρών επιρροής.

Καμία σχέση δηλαδή με την προστασία των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας... Αυτός ο «πατριωτισμός» των καπιταλιστών και των κομμάτων τους δεν συναντιέται πουθενά με τον πατριωτισμό της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, που στέκεται απέναντι στον πόλεμο, μοχθεί για να επιβιώσει και η εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια τον μετατρέπει ολοένα και περισσότερο σε θύμα, αλλά και σε θύτη στο μακέλεμα άλλων λαών.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά είναι η προσπάθεια της αστικής τάξης να αποσπάσει τη συναίνεση ή την ανοχή του λαού στα καταστροφικά της σχέδια, που περνάνε μέσα από τα ναρκοπέδια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων.